Sosyoekonomik Kültürel Düzeyin Peritonit Gelişimi Üzerine Etkisi (20 Yıllık Deneyim)

Öz

Amaç: Bu araştırmada çocuk periton diyaliz hastalarında sosyoekonomik düzeyin enfeksiyöz komplikasyonlardaki rolünü araştırmak istedik. Hemşirelik bakımı ve eğitim tekrarı ile hijyen koşullarını iyileştirmeyi, peritonit gelişimini önlemeyi hedefledik.

Gereç-Yöntem: Çalışma Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Periton Diyaliz polikliniğine Temmuz 1997-Ocak 2017 tarihleri arasında başvuran toplam 142 çocuk periton diyaliz hastası retrospektif olarak değerlendirildi, ev ziyareti yapıldı. Peritonit atak sayıları ve diyaliz süreleri değerlendirildi. Gruplar arası karşılaştırmalarda Mann-Whitney u testi kullanılmıştır. Tüm istatistik analizler IBM veriler analizine göre yapıldı. P değeri <0.05 kabul edilmiştir.

Bulgular: Gelir düzeyi ile peritonit atak sayısı arasında ilişki değerlendirildiğinde, gelir düzeyi kötü olan hastalarda ki atak sayısı diğer hastalara göre anlamlı oranda yüksek saptandı(p<0,05). Aletli periton diyalizi (APD) ve sürekli ayaktan periton diyalizi (SAPD) yapanlar arasında peritonit atak sayısında anlamlı bir farklılık olmadığı görüldü(p>0,05). Diyaliz hasta ayı arttıkça peritonit atak sayısının da anlamlı olarak arttığı saptandı (p<0.05). Ev ziyareti yapılan ile yapılmayan hastalar arasında peritonit atak sayısında anlamlı farklılık olmadığı saptandı(p>0,05)

Sonuç: Sosyoekonomik ve kültürel düzeyin düşük olmasının enfeksiyöz komplikasyonların gelişmesinde önemli rol oynadığı tespit edildi. Hastaların diyaliz ayları uzadıkça peritonit riskinin arttığı, eğitim tekrarı ile peritonit riskinin azaldığı tespit edildi. Ev ziyaretleri arttırılarak, diyaliz ortamları uygun hale getirilerek peritonit atak sıklıkları azaltılabilir.

Anahtar Kelimeler

• Sosyoekonomik durum,peritonit,periton diyaliz,eğitim

Kaynakça

1. 1. Oxton LL, Zimmerman SW, Roecker EB, Waeken M. Risk factors for peritoneal dialysis related infections. Perit Dial Int 1992;14:137-144.
2. 2. Yücel L, Güvenç S, Ekiz S ve ark. Periton Diyalizinde Hasta Eğitiminin Tekrarlanan Ev Ziyaretleri ile Denetlenmesi. 17.Ulusal Böbrek Hastalıkları Diyaliz ve Transplantasyon Hemşireliği Kongresi Bildiri Özet Kitabı, Ekim, 2007.
3. 3. Nayak KS, Sinoj KA, Subhramanyam SV et al. Our experience of home visits in city and rural areas. Perit Dial Int.2007 Jun;27 Suppl 2:27-31.
4. 4. Akçiçek F, Ok E, Tokat Y ve ark. Ayaktan devamlı periton diyalizinin erken dönem komplikasyonları: Endoskopi Moncrief-Popowich tekniği ile konvansiyonel kör torakar tekniğinin kıyaslanması. Türk Nefroloji ve Transplantasyon Dergisi 1995;1:50-53.
5. 5. Çamsan T, Çelk A, Sifil A, Çavdar C. Sürekli ayaktan periton diyalizi hastalarında peritonit sıklığı: Y öncesi ve sonrası dönemin değerlendirilmesi. Türk Nefroloji Derneği ve Transplantasyon Dergisi 1996;1.50-53.
6. 6. Tülek Z. Sürekli Ayaktan Periton Diyalizinde Evde Bakım. I.Ulusal Evde Bakım Kongresi Kitabı, 24-26 Eylül İstanbul, 1998, ss:283-288.
7. 7. Alexander SR (1993) Peritoneal Dialysis. Pediatric Nephrology 3 rd ed. MA Holliday, TM Barratt, ED Avner (Eds). Netherlands, William and Wilkins, s.1339-1359. 8. Alexander SR, Balfe JW, Harvey E (1994) Peritoneal Dialysis in Children The Textbook of Peritoneal Dialysis, R Gokal, KD Nolps (Eds) Netherlands, Kluwer Academic Publishers. S.591-637.
8. 9. Albaz M, Mentefl SÇ. Sürekli ayaktan periton diyalizi (SAPD) hastalarının evde bakımlarının değerlendirilmesi: ev koşulları ile SAPD komplikasyonları arasındaki ilişki. Çınar Dergisi 1999, 5(1-2):13-20.

9. 10. Öztarhan S. SAPD hastalarında ev ziyaretleri ve psikososyal destek. Çınar Dergisi 1998, 4(2):36-37.
10. 11. Türkkan A. Sosyoekonomik durum göstergeleri.ADÜ Tıp Fakültesi Dergisi 2010,11(2):31-4.
11. 12. Power C, Matthews S. Origins of health in equalities in a national population sample. Lancet 1997; 350: 1584-9.
12. 13. Farina J. Peritoneal dialysis: a case for home visits. Nephrol Nurs J. 2001, Aug;28(4):423-428.
13. 14. Ünal B. Periton diyalizinde hasta ve ailesinin tedaviye uyumu. Çınar Dergisi 2001, 7 (2):40-46.