Nefroloji Kliniği, Hemodiyaliz ve Periton Diyalizi Ünitesinde Çalışan Hemşirelerin Periton Diyalizi ile İlgili Algılarının Araştırılması
Öz
Giriş: Renal replasman tedavisinin seçiminde nefroloji, hemodiyaliz ve periton
diyalizi hemşirelerinin algısı çok önemlidir. Bu çalışmada nefroloji kliniği,
hemodiyaliz ve periton diyalizi ünitelerinde çalışan hemşirelerin periton diyaliz
ile ilgili algılarının araştırılması amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışma altı ilde 15 ayrı klinikte/ünitede yapılmıştır.
Çalışmaya 60’ı nefroloji kliniği, 99’u hemodiyaliz ve 32’si periton diyalizi
ünitesinde çalışan 191 hemşire alınmıştır. Katılımcıların %16.2’si lise, %78.5’i
üniversite ve %5.2’si yüksek lisans mezunudur. Katılımcıların %51.8’i üniversite
hastanesi, %34.6’sı devlet hastanesi, %13.6’sı özel kurumda çalışmaktadır. Her
bir katılımcıya, yedisi sosyodemografik içerikli olmak üzere toplam 45 sorudan
oluşan anket uygulanmıştır.
Bulgular: Periton diyalizi hemşirelerinin %96.8’i hastaların renal replasman
tedavisi seçimi konusunda hemşirenin görüşünü aldığını belirtirken, nefroloji
hemşirelerinde bu oran %63.3, hemodiyaliz hemşirelerinde ise %62.6 olarak
bulunmuştur (p= 0.003). Hemşireler periton diyaliz tedavisinin diğer renal
replasman tedavilerine göre daha az uygulanıyor olmasının nedenlerini hasta ve
yakınının sorumluluk almak istememesi ve hastanın bilgilendirilmemesi olarak
belirtmişlerdir.
Yakınlarında diyaliz gereksinimi olduğunda periton diyalizi tedavisini tercih etme
oranı periton diyalizi hemşirelerinde %87.5, nefroloji hemşirelerinde %51.7 ve
hemodiyaliz hemşirelerinde %45.5 bulunmuştur. Periton diyalizi uygulanma oranı
sorulduğunda her üç grupta da en yüksek oranda yanıt %0-10 arasındayken, bu
oranın ne olması gerektiği sorusuna periton diyalizi hemşirelerinin %62.5’i,
hemodiyaliz hemşirelerinin %31.3’ü, nefroloji hemşirelerinin %28.3’ü “%30’un
üzerinde olmalıdır.” şeklinde yanıt vermişlerdir.
Sonuç: Nefroloji ve hemodiyaliz hemşirelerinin periton diyalizi ile ilgili
algılarının olumlu yönde olmadığı ve bu konuda bilgi eksikliklerinin olduğu
ortaya çıkmıştır. Hemşirelerin eğitim sonrası periton diyalizi ile ilgili algılarının
değişeceği ve bunun da hastaların periton diyalizi tedavisini seçmesine olumlu
katkı sağlayabileceği düşünülmüştür
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
Kaynakça
- 1. World Health Organization. Global Status Report on Noncommunicable Diseases 2010. World Health Organization, 2011.
- 2. Jha V, Garcia-Garcia G, Iseki K, Li Z, Naicker S, et al. Chronic kidney disease: global dimension and perspectives. Lancet 2013;382 (9888):260-72.
- 3. Suleymanlar G, Utas C, Arinsoy T, Ates K, Altun B, et al. A population-based survey of Chronic REnal Disease In Turkey--the CREDIT study. Nephrol Dial Transplant. 2011;26(6):1862-71.
- 4. Kaptein AA, van Dijk S, Broadbent E, Falzon L, Thong M, et al. Behavioural research in patients with end-stage renal disease: a review and research agenda. Patient Educ. Couns. 2010; 81(1): 23-9.
- 5. Kidney Disease: Improving Global Outcomes (KDIGO) CKD Work Group. KDIGO 2012 clinical practice guideline for the evaluation and management of chronic kidney disease. Kidney Int Suppl. 2013;3:1-150.
- 6. Süleymanlar G, Ateş K, Seyahi N. Ulusal Nefroloji, Diyaliz ve Transplantasyon Registry Raporu 2017, Türk Nefroloji Derneği Yayınları, Ankara, 2018.
- 7. Ersoy FF. Son Dönem Böbrek Yetmezliğinde Uygun Diyaliz Yönteminin Seçimi. Türkiye Klinikleri J Int Med Sci. 2005;1(21):88-92.
- 8. Harwood L, Clark AM. Understanding pre-dialysis modality decision-making: a meta-synthesis of qualitative studies. Int J Nurs Stud. 2013;50:109-20.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Hemşirelik
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
İbrahim Doğan
*
0000-0001-8489-4985
Türkiye
Emel Uçar
Bu kişi benim
0000-0002-4224-3014
Türkiye
Nur Ünal Kaya
Bu kişi benim
0000-0002-5464-347X
Türkiye
Kenan Ateş
Bu kişi benim
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Ocak 2020
Gönderilme Tarihi
12 Ağustos 2019
Kabul Tarihi
19 Kasım 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 15 Sayı: 1
