BibTex RIS Kaynak Göster

Quality Assurance Institutions in Various Countries in Teacher Education and Suggestions for Turkey

Yıl 2017, Sayı: 3, 411 - 418, 01.12.2017

Öz

The purpose of this study is to evaluate comparatively the structures of quality assurance systems, methods and techniques, evaluation processes and results of the teacher training programs of some countries. By doing this, some suggestions were made about the quality assurance systems for Turkish teacher training programs. In conclusion, countries developed quality assurance systems to monitor, improve, validate the inputs, process and outputs of their teacher training programs. In Turkey, to better equip the teacher candidates for the future teacher training programs should be updated by taking into consideration the changes in the field. And also some thematic quality assurance systems can be developed for the critical steps such as faculty– school cooperation and pedagogical formation programs

Kaynakça

  • Arsal, Z. (2004). Türkiye'de ve Amerika Birleşik Devletleri’nde öğretmen eğitiminde akreditasyon uygulamasının karşılaştırıl- ması. Abant İzzet Baysal Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(8), 1-16.
  • Eğitim Fakülteleri Program Değerlendirme ve Akreditasyon Derneği (EPDAD) (2016). Tarihçe. Retrieved from www.epdad. net
  • Eurydice (2006) Avrupa’da öğretmenlik eğitiminde kalite güvencesi. Retrieved from http://sgb.meb.gov.tr/eurydice/ kitaplar
  • Feuer, M., Floden, R., Chudowsky, N., & Ahn, J. (2013). Evaluation of teacher preparation programs: purposes, methods, and policy options. Washington D. C: National Academy of Education.
  • Günay, D. (2012). Yükseköğretimde öğrenme kazanımlarına dayanan kalite güvence sistemi. Gür, S. B., & Özer, M. (Eds.) Türkiye’de yükseköğretimin yeniden yapılandırılması ve kalite güvence sistemi (pp. 11-21). Ankara: Pelin Ofset.
  • Ingvarson, L. C., Schwille, J., Senk, S. L., Rowley, G., Peck, R. & Tatto, M. T. (2013). An analysis of teacher education context, structure, and quality- assurance arrangements. In TEDS-M countries: findings from the IEA teacher education and development study in mathematics (TEDS-M). Amsterdam:International Association for the Evaluation of Educational Achievement (IEA)
  • Kavak, Y. (1999). Öğretmen yetiştirmede yeni bir yaklaşıma doğru: Standartlar ve akreditasyon. Eğitim Yönetimi Dergisi, 5(20), 313-324.
  • NACTE (2009). Accreditation for quality assurance in teacher education. Retrieved from http://www.nacte.org.pk
  • Özer, M. (2012). Avrupa Yükseköğretim alanında kalite güvence sistemi ile ilgili genel eğilimler. Gür, S. B., & Özer, M. (Eds.) Türkiye’de yükseköğretimin yeniden yapılandırılması ve kalite güvence sistemi (pp. 21-29). Ankara: Pelin Ofset.
  • Özer, M., Gür, S. B. & Küçükcan, T. (2011). Kalite güvencesi: Türkiye yükseköğretimi için stratejik tercihler, Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1(2), 59-65.
  • Öztürk, R. (2012). YÖK’te kalite güvence çalışmaları. Gür, S. B., &Özer, M. (Eds.) Türkiye’de yükseköğretimin yeniden yapılandırılması ve kalite güvence sistemi (pp. 53-61). Ankara: Pelin Ofset.
  • Pillai, V. N. R. (2013). Self-evaluation, external quality assurance and accreditation: a development-oriented process for the ındian teacher education system. Retrieved from http://naac. gov.in
  • Sağlamer, G. (2012). Belirsizlik ortamında yükseköğretim nasıl yapılandırılmalı? Gür, S. B., & Özer, M. (Eds.) Türkiye’de yükseköğretimin yeniden yapılandırılması ve kalite güvence sistemi (pp. 37-45). Ankara: Pelin Ofset.
  • Sanyal, B. C. (2013). Fundamentals of teacher education development: quality assurance of teacher education., Addis Ababa: UNESCO-IICBA.
  • Tatto, M. T, Krajcik, J., & Pippin J. (2013). Variations in teacher preparation evaluation systems: international perspectives. Retrieved from http://naeducation.org.
  • T. C. Resmi Gazete (2015). Yükseköğretim Kalite Güvencesi Yönetmeliği, Yayımlandığı tarih: 23 Temmuz 2015. Sayı: 29423. Retrieved from http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2015/ 07/20150723-3.htm
  • World Bank. (2009a). Teacher Education Quality Assurance: Accreditation of Teacher Education Institutions and Programs: PolicyBrief: No: 2. Retrieved from http://documents. worldbank.org/curated/en/2009/12/1646575
  • World Bank. (2009b). Teacher Certification: Policy Brief: No: 3. Retrieved from http://documents.worldbank.org/curated/ en/2009/12/16465755.
  • Yamazaki, J. (2010). Considering quality assurances in teacher education, creative curricula & teaching newsletter, curriculium center for teachers. Tokyo: Tokyo Gakugei University.
  • Yükseköğretim Kurumları Akademik Değerlendirme ve Kalite Geliştirme Komisyonu (YÖDEK) (2007). Yükseköğretim kurumlarında akademik değerlendirme ve kalite geliştirme rehberi. Retrieved from http://www.yodek.org.tr
  • Yükseköğretim Kurulu (YÖK) (1999). Türkiye’de öğretmen eğitiminde standartlar ve akreditasyon. Retrieved from http://dosya.marmara.edu.tr
  • Yükseköğretim Kurulu (YÖK) (2015). Pedagojik formasyon eğitimi sertifika programına ilişkin usul ve esaslar. Retrieved from http://www.yok.gov.tr/web/guest/icerik//journal_content/ 56_INSTANCE_rEHF8BIsfYRx/10279/7052802
  • Yükseköğretim Kurulu (YÖK) (2016). Yükseköğretim kalite kurulu bilgi notu. Retrieved from http://www.yok.gov.tr

Çeşitli Ülkelerin Öğretmen Eğitiminde Kalite Güvencesi Kurumları ve Türkiye için Öneriler

Yıl 2017, Sayı: 3, 411 - 418, 01.12.2017

Öz

Bu çalışmanın amacı çeşitli ülkelerin öğretmen yetiştirme sistemlerine özgü geliştirdikleri kalite güvence sistemlerinin yapısını, kullandıkları yöntem ve teknikleri, değerlendirme aralıkları ve değerlendirme sonuçlarını karşılaştırmalı olarak değerlendirmektir. Bu incelemeler doğrultusunda, Türkiye’de öğretmen yetiştiren kurum ve programlara özgü kalite güvence sistemlerinin geliştirilmesine yönelik öneriler geliştirmektir. Sonuç olarak, ülkeler öğretmen yetiştirme sistemlerinin girdi, süreç ve çıktılarını gözlemek, denetlemek, iyileştirmek ve geliştirmek amacıyla kurum, program ve mezun niteliklerine odaklı kalite güvence sistemleri geliştirmiştir. Türkiye’de nitelikli öğretmenlerin yetişmesi için öğretmen eğitimindeki değişimler dikkate alınarak ulusal öğretmen eğitimi standartları güncellenmelidir. Öğretmen eğitiminin kritik aşamaları olan fakülte-okul işbirliği ve pedagojik formasyon programlarına özgü tematik kalite güvence sistemleri geliştirilebilir

Kaynakça

  • Arsal, Z. (2004). Türkiye'de ve Amerika Birleşik Devletleri’nde öğretmen eğitiminde akreditasyon uygulamasının karşılaştırıl- ması. Abant İzzet Baysal Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(8), 1-16.
  • Eğitim Fakülteleri Program Değerlendirme ve Akreditasyon Derneği (EPDAD) (2016). Tarihçe. Retrieved from www.epdad. net
  • Eurydice (2006) Avrupa’da öğretmenlik eğitiminde kalite güvencesi. Retrieved from http://sgb.meb.gov.tr/eurydice/ kitaplar
  • Feuer, M., Floden, R., Chudowsky, N., & Ahn, J. (2013). Evaluation of teacher preparation programs: purposes, methods, and policy options. Washington D. C: National Academy of Education.
  • Günay, D. (2012). Yükseköğretimde öğrenme kazanımlarına dayanan kalite güvence sistemi. Gür, S. B., & Özer, M. (Eds.) Türkiye’de yükseköğretimin yeniden yapılandırılması ve kalite güvence sistemi (pp. 11-21). Ankara: Pelin Ofset.
  • Ingvarson, L. C., Schwille, J., Senk, S. L., Rowley, G., Peck, R. & Tatto, M. T. (2013). An analysis of teacher education context, structure, and quality- assurance arrangements. In TEDS-M countries: findings from the IEA teacher education and development study in mathematics (TEDS-M). Amsterdam:International Association for the Evaluation of Educational Achievement (IEA)
  • Kavak, Y. (1999). Öğretmen yetiştirmede yeni bir yaklaşıma doğru: Standartlar ve akreditasyon. Eğitim Yönetimi Dergisi, 5(20), 313-324.
  • NACTE (2009). Accreditation for quality assurance in teacher education. Retrieved from http://www.nacte.org.pk
  • Özer, M. (2012). Avrupa Yükseköğretim alanında kalite güvence sistemi ile ilgili genel eğilimler. Gür, S. B., & Özer, M. (Eds.) Türkiye’de yükseköğretimin yeniden yapılandırılması ve kalite güvence sistemi (pp. 21-29). Ankara: Pelin Ofset.
  • Özer, M., Gür, S. B. & Küçükcan, T. (2011). Kalite güvencesi: Türkiye yükseköğretimi için stratejik tercihler, Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1(2), 59-65.
  • Öztürk, R. (2012). YÖK’te kalite güvence çalışmaları. Gür, S. B., &Özer, M. (Eds.) Türkiye’de yükseköğretimin yeniden yapılandırılması ve kalite güvence sistemi (pp. 53-61). Ankara: Pelin Ofset.
  • Pillai, V. N. R. (2013). Self-evaluation, external quality assurance and accreditation: a development-oriented process for the ındian teacher education system. Retrieved from http://naac. gov.in
  • Sağlamer, G. (2012). Belirsizlik ortamında yükseköğretim nasıl yapılandırılmalı? Gür, S. B., & Özer, M. (Eds.) Türkiye’de yükseköğretimin yeniden yapılandırılması ve kalite güvence sistemi (pp. 37-45). Ankara: Pelin Ofset.
  • Sanyal, B. C. (2013). Fundamentals of teacher education development: quality assurance of teacher education., Addis Ababa: UNESCO-IICBA.
  • Tatto, M. T, Krajcik, J., & Pippin J. (2013). Variations in teacher preparation evaluation systems: international perspectives. Retrieved from http://naeducation.org.
  • T. C. Resmi Gazete (2015). Yükseköğretim Kalite Güvencesi Yönetmeliği, Yayımlandığı tarih: 23 Temmuz 2015. Sayı: 29423. Retrieved from http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2015/ 07/20150723-3.htm
  • World Bank. (2009a). Teacher Education Quality Assurance: Accreditation of Teacher Education Institutions and Programs: PolicyBrief: No: 2. Retrieved from http://documents. worldbank.org/curated/en/2009/12/1646575
  • World Bank. (2009b). Teacher Certification: Policy Brief: No: 3. Retrieved from http://documents.worldbank.org/curated/ en/2009/12/16465755.
  • Yamazaki, J. (2010). Considering quality assurances in teacher education, creative curricula & teaching newsletter, curriculium center for teachers. Tokyo: Tokyo Gakugei University.
  • Yükseköğretim Kurumları Akademik Değerlendirme ve Kalite Geliştirme Komisyonu (YÖDEK) (2007). Yükseköğretim kurumlarında akademik değerlendirme ve kalite geliştirme rehberi. Retrieved from http://www.yodek.org.tr
  • Yükseköğretim Kurulu (YÖK) (1999). Türkiye’de öğretmen eğitiminde standartlar ve akreditasyon. Retrieved from http://dosya.marmara.edu.tr
  • Yükseköğretim Kurulu (YÖK) (2015). Pedagojik formasyon eğitimi sertifika programına ilişkin usul ve esaslar. Retrieved from http://www.yok.gov.tr/web/guest/icerik//journal_content/ 56_INSTANCE_rEHF8BIsfYRx/10279/7052802
  • Yükseköğretim Kurulu (YÖK) (2016). Yükseköğretim kalite kurulu bilgi notu. Retrieved from http://www.yok.gov.tr
Toplam 23 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Bölüm Collection
Yazarlar

Metin Kaya Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi 1 Aralık 2017
Yayımlandığı Sayı Yıl 2017 Sayı: 3

Kaynak Göster

APA Kaya, M. (2017). Çeşitli Ülkelerin Öğretmen Eğitiminde Kalite Güvencesi Kurumları ve Türkiye için Öneriler. Yükseköğretim Ve Bilim Dergisi(3), 411-418.
AMA Kaya M. Çeşitli Ülkelerin Öğretmen Eğitiminde Kalite Güvencesi Kurumları ve Türkiye için Öneriler. J Higher Edu Sci. Aralık 2017;(3):411-418.
Chicago Kaya, Metin. “Çeşitli Ülkelerin Öğretmen Eğitiminde Kalite Güvencesi Kurumları Ve Türkiye için Öneriler”. Yükseköğretim Ve Bilim Dergisi, sy. 3 (Aralık 2017): 411-18.
EndNote Kaya M (01 Aralık 2017) Çeşitli Ülkelerin Öğretmen Eğitiminde Kalite Güvencesi Kurumları ve Türkiye için Öneriler. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi 3 411–418.
IEEE M. Kaya, “Çeşitli Ülkelerin Öğretmen Eğitiminde Kalite Güvencesi Kurumları ve Türkiye için Öneriler”, J Higher Edu Sci, sy. 3, ss. 411–418, Aralık 2017.
ISNAD Kaya, Metin. “Çeşitli Ülkelerin Öğretmen Eğitiminde Kalite Güvencesi Kurumları Ve Türkiye için Öneriler”. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi 3 (Aralık 2017), 411-418.
JAMA Kaya M. Çeşitli Ülkelerin Öğretmen Eğitiminde Kalite Güvencesi Kurumları ve Türkiye için Öneriler. J Higher Edu Sci. 2017;:411–418.
MLA Kaya, Metin. “Çeşitli Ülkelerin Öğretmen Eğitiminde Kalite Güvencesi Kurumları Ve Türkiye için Öneriler”. Yükseköğretim Ve Bilim Dergisi, sy. 3, 2017, ss. 411-8.
Vancouver Kaya M. Çeşitli Ülkelerin Öğretmen Eğitiminde Kalite Güvencesi Kurumları ve Türkiye için Öneriler. J Higher Edu Sci. 2017(3):411-8.