İKİ BUHRAN DEVRİ ŞAİRİNİN BUHRANDAN ÇIKIŞ ÖNERİLERİ: YUNUS EMRE VE MEHMET AKİF ERSOY

Farklı çağlarda yaşayan Yunus Emre ve Mehmet Akif Ersoy, Türk edebiyatında iz bırakan iki büyük şairdir. Türk tarihinin buhranlı dönemlerinde yaşayan iki şairin yaşadığı dönemlerin siyasi ve sosyal tahlilleri yapılmıştır. İki şairin aldığı eğitimlere, yaptıkları çalışmalara yer verilmiştir. Yaşadıkları çağı gözlemleri ele alınmıştır. Toplum üzerinde gözlem yaparken, toplumun değişik katmanlarına dönük eleştirilerine yer verilmiştir. Buhrandan çıkış için din eksenli iki yol geliştiren iki şairden Yunus Emre'nin, ağırlığı gönül eğitimine verdiğine; Mehmet Akif'in ise ilim, ahlak ve aksiyon ekseninde hareket ettiğine yer verilmiştir. Yunus Emre, sorunu da çözümü de kişinin kendisinde gördüğünden, insanları şiirleri yoluyla sükûnete davet ettiğine değinilmiştir. Hükmetmeye karşı faniliği ön plana çıkardığına ve her şeyin merkezine “aşkı” koyduğuna yer verilmiştir. Mehmet Akif'in, sanatını toplum için icra ettiği belirtilmiştir. Ye'se karşı halka ümit aşılamayı kendine görev bilen Akif'in “Asım” ile bir model insan oluşturma gayretinde olduğu tespit edilmiştir. Din anlayışına yer verilen Akif'in ahlakçı özelliğine vurgu yapılmıştır. İki şair ile ilgili tespitler mukayeseli olarak sonuç bölümünde verilmiştir. İki şairin kendi çağlarındaki buhrandan çıkış için buldukları çözüm yolları, karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir.