METİNLERARASI İLİŞKİLERİN KLASİK RETORİKTEKİ KÖKENİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA
Öz
Metinlerarası, birden çok metin
arasındaki ilişkiyi saptamaya çalışan bir edebiyat kuramıdır. Bu kavram özünü,
bir sanat eserinin kritiğinde başka sanat eserlerini ölçüt tutmak
parametresinden alır. Eseri eserle ölçmek ve bir eserin başka bir eserden metinsel
düzeyde yararlanarak oluşturulması, İkinci Dünya Savaşı sonrasında ortaya çıkan
belirlenimlerin değil, mitsel kaynaklardan beri süre gelen bir üretme biçimidir.
Metinlerarası her ne kadar son dönemde öne sürülen ve genellikle postmodernizm
bağlamında ele alınan bir kuram ve eser inceleme yöntemi gibi görünse de klasik
edebiyat metinleri ve retoriği incelendiğinde pek çok şâir ve yazarın yöntemsel
olarak istifade ettiği bir kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Çalışmamızda
klasik edebiyat belâgat kitapları ve metinlerinden hareket edilerek
metinlerarası bağlamda temel ilişki ve yöntemler ortaya konulmaya
çalışılacaktır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abrams, M.H. (1999). A Glossary of Literary Terms. Heinle&Heinle Thomson Learning, USA.
- Açıl, Berat (2014). “Telmih’e Telmih: Klasik Türk Edebiyatında Geleneğin İnşası”, Erdem Dergisi 67, (Aralık 2014), ss. 5-18.
- Ahmed Cevdet Paşa (1323). Belâgat-ı Osmaniyye, İstanbul.
- Ahmed Reşid (1328). Nazariyyat-ı Edebiyye, Ahmed İhsan ve Şürekası, İstanbul.
- Aktulum, Kubilay (2000). Metinlerarası İlişkiler, Öteki Yayınları, Ankara.
- Aktulum, Kubilay (2002). Kopuk Yazı Kopuk Yapıt, Öteki Yayınları, Ankara.
- Aktulum, Kubilay (2004). Parçalılık Metinlerarasılık, Öteki Yayınları, Ankara.
- Alawi, Nabil (2010). “Intertextuality and Literary Translation between Arabic and English”, An-Najah Univ. J. of Res. (Humanities), Vol. 24(8), ss.2437-2456.
- Aydın, Ahmet (2016). “Manzûm Fıkıh Metinleri”, Usûl İslam Araştırmaları, Sayı: 26, Temmuz-Aralık 2016, ss. 137 – 170.
- Bolelli, Nusreddin (2000). Belâgat Kur’an Edebiyatı,Beyân-Meânî-Bedî, Rağbet Yayınları.İstanbul