TÜRK EDEBİYATINDA MESNEVİ VE ROMAN İLİŞKİSİNE DAİR GÖRÜŞLER ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME
Öz
Geleneksel tahkiye türlerinin (destan, masal,
mesnevi, halk hikâyeleri, meddah hikâyeleri gibi) modern bir anlatı formu olan
roman ile ilişkisi, Türk edebiyatı araştırmalarında üzerinde durulan, kendisine
sıklıkla atıfta bulunulan meselelerden biri olmuştur. Bu yazı da bahsi geçen
geleneksel tahkiye türlerinden biri olan mesnevinin roman ile olan ilişkisi
üzerinedir. Söz konusu bu iki türe dair kimi araştırmacılar tarafından dile
getirilen yorumlara yer verilmiş, uzlaşılara ve fikir ayrılıklarına değinilerek
ortaya konan görüşler bağlamında toparlayıcı bir değerlendirme yapılması
amaçlanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aktaş, Şerif. (2011), “Roman Olarak Hüsn ü Aşk”, Edebiyat ve Edebî Metinler Üzerine Yazılar, Kurgan Edebiyat Yayınları, Ankara, s. 368-382.
- Andı, M. Fatih. (2013), “Romana Dair Birkaç Anekdot”, Roman ve Hayat, Hat Yayınevi, İstanbul.
- Akün, Ömer Faruk. (2014), Divan Edebiyatı, İsam Yayınları, İstanbul.
- Akyüz, Kenan. (2006), Yeni Türk Edebiyatının Ana Çizgileri, İnkılâp Kitabevi, Ankara.
- Banarlı, Nihad Sâmi. (1983), Resimli Türk Edebiyâtı Târihi, Milli Eğitim Basımevi, İstanbul.
- Çetin, Nurullah. (2004), Yeni Türk Şairinin “Yusuf İle Züleyha Hikâyesi” Duyarlığı, Hece Yayınları, Ankara.
- Çetin, Nurullah. (2012), “Aşk Mesnevilerinin Tahkiye Metni Olarak Kurgusal Yapısı”, Edebiyat İncelemeleri, Akçağ Yayınları, Ankara. s. 9-44.
- Dino, Güzin. (2008), Türk Romanının Doğuşu, Agora Kitaplığı, İstanbul.
- Enginün, İnci, Kerman, Zeynep. (2011), Yeni Türk Edebiyatı Metinleri-4 Eser Tanıtma ve Önsözler (1860-1923), Dergâh Yayınları, İstanbul.
- Holbrook, Victoria. (1996), “Alegorinin Ölümü, Hüsn-ü Aşk’ın Özgünlüğü”, Defter, S:27, s. 65-80.