GEN DOPİNGİ VE SPORTİF PERFORMANS
Öz
Gen ya da hücre dopingi, Dünya Anti-Doping Ajansı (WADA) tarafından "Atletik performansı arttırma kapasitesi olan genlerin, genetik maddelerin ve hücrelerin tedaviye yönelik olmayan kullanımı" olarak tanımlanmıştır. 2003 yılında Uluslararası Olimpiyat Komitesi (IOC) ile WADA gen dopingini yasaklı uygulamalar listesine dahil etmiştir. Gen terapisinin esası, bir hücreye mevcut olmayan ya da anormal bir geni telafi edebilecek bir tedavi edici gen verilmesine dayanır. Gen terapisi yalnızca ciddi hastalıkların tedavisi için değil sporcuların daha iyi performans elde etmek için vücutlarını yeniden yapılandırmak amacıyla da uygulanabilir. Gen tedavisi bazı hastalıklar için uygun olabilir ancak sportif alanda bu ilerlemelerden yaralanmak isteyenler, gen dopingini ortaya çıkarma konusunda bilimin hızla ilerlediğini dikkate almalıdırlar. Genetik alanındaki gelişmeler, sporcular tarafından oyun sahalarında daha iyi olmak için kullanılabilir. Bundan dolayı, diğerlerinden daha iyi, daha hızlı, daha güçlü olmanın ve bunların genlerle yapılmasının çekiciliği buna karşı çıkmaktan daha cazip gelebilir. Dopingin çoğu, tedavi için kullanılan ilaçların kötüye kullanımı ve suiistimalinden kaynaklanır. İlaç üretim teknolojilerinde bilimsel olarak büyük ilerlemeler görülmektedir. Fakat bu ilerlemelerin sporcu performansını artırmak için kullanılması amaç olmalımıdır. Bu uygulama gen dopinginde de karşımıza çıkmaktadır. Bu nedenle gen dopingi olasılığını düşünerek, WADA ve diğer Uluslararası Spor Organizasyonları, doping araştırmalarında bu konuya öncelik tanımaktadırlar. 2003’te yayınlanan sporcular için yasaklı madde ve yöntemler listesine gen dopingi eklenmiştir. Bu çalışmanın amacı, gen dopingi metodolojisiyle birlikte, ilgili genler ve uygulanması hakkında bilgi vermek ve ayrıca gen dopinginin; riskleri, tespit yöntemleri ve etik yönlerini tartışmaktır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- AHMETOV II and Rogozkin, V.A. (2009), Genes, athlete status and training- an overview. Med Sport Sci. 54: 43–71.
- ATASÜ, T. ve Yücesir, İ. (2004), “Doping ve futbolda performans artırma yöntemleri”, İstanbul, (ss. 269-296).
- AZZAZY, H.M; Mansour, M.M and Christenson, R.H. (2005), Doping in the recombinant era: strategies and counterstrategies. Clin Biochem. 38: 959-65.
- AZZAZY, H.M.E; Mansour, M.M.H and Christenson, R.H. (2009), Gene doping: of mice and men. Clin Biochem. 42: 435–41.
- CHENUAUD, P; Larcher, T; Rabinowitz, J.E; Provost, N; Cherel, Y and Casadevall, N. (2004), Autoimmune anemia in macaques following erythropoietin gene therapy. Blood 103:3303–4.
- CIĘSZCZYK, P; Maciejewska, A and Sawczuk, M.(2009), “Gen Doping in Modern Sport”, Biology of Exercise ,volume 5(1). p.5-14
- ÇAKICI,K C. ve Yalçınkaya, S. (2012 ), “ Spor ve Genetik İlişkisi Üzerine İnceleme” (http://www.belgeler.com/blg/2t0e/spor-ve-genetik-likisi-zerine-nceleme).
- DOST T. Doping. (2006). Turkiye Klinikleri J Surg Med Sci. 2(46):145-51.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yayımlanma Tarihi
28 Mart 2014
Gönderilme Tarihi
28 Mart 2014
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2013 Cilt: 6 Sayı: 1