SPORDA TOPARLANMA STRATEJİLERİ
Öz
Herhangi bir egzersizden sonra organizmanın normale dönme süreci toparlanma olarak değerlendirilmektedir. İyi bir toparlanma, sporcunun antrenman ya da yarışma sonucunda meydana gelen yorgunluktan kurtulmasına ve enerji rezervlerinin tekrar dolmasına imkan sağlayan bir süreçtir. Günümüzde çoğu spor dallarında sporcular günde 2-3 kez oldukça zorlayıcı antrenmanlar uygulamaktadırlar. Hatta üst düzey kulüplerde görev yapan futbolcular aynı hafta içinde uluslararası bir kupa maçı, lig maçı, ulusal kupa maçı veya kendi ülkesinin milli maçında görev yapmak zorunda kalabilmektedirler. Bu durum sporcuları müsabakalarda ve antrenmanlarda yaşadıkları fizyolojik stresin yanı sıra yolculuk stresi ile de karşı karşıya bırakmaktadır. Bu stresli antrenman, yarışmalar ve yolculuklar sporcuların performanslarında geçici düşüşlere yol açabilmektedir. Tam toparlanma gerçekleşmeden yapılan yüklenmeler sporcunun yorgunluğunun kronikleşmesine, kronik yorgunluk ise sporcunun sakatlanmasına neden olabilmektedir. Aşırı antrenman sendromundan kaçınmak ve optimum performansı yakalamak için sporcuların fizyolojik ve psikolojik toparlanmalarının antrenmanın bir parçası olarak programlanması gerekmektedir. Sporcuların tam bir toparlanma sağlamaları için uzun zamandır spor bilimciler ve antrenörler en uygun toparlanma yöntemini bulmak için çaba harcamaktadırlar. Optimum performans ,yüklenme ile toparlanma arasında dengenin sağlanması ile mümkün olacaktır.Bu nedenle,stretching, masaj,çeşitli ısılardaki suya girme terapileri,kontrast banyo veya duşlar,aerobik koşular,yüzme,havuzda yürüme gibi düşük şiddetli aktiviteler,yorucu antrenman veya müsabaka sonrası toparlanmayı hızlandırmak amacıyla kullanılmalıdır. İleriye dönük toparlanma programlarının oluşturulması ve uygulanması ,sporcuların bir sonraki antrenman ve müsabakaya dinlenmiş olarak çıkmasına ve dolayısıyla müsabaka ve antrenman performanslarının yükselmesine neden olacaktır. Bu çalışmanın amacı literatür de toparlanmayla ilgili yapılmış çalışmaları inceleyerek toparlanmanın performans üzerindeki etkisini araştırmak ve bu konuda daha sonra yapılacak çalışmalara referans olmaktır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- ALEMDAROĞLU U, Koz M, (2011). Egzersiz sonrası Toparlanma:Toparlanma çeşitleri ve yöntemleri.Turkiye Klinikleri J Sports Sci;3(1)
- ANDERSSON H, Raastad T, Nilson J, Paulsen G, Garthe I, Kadi F (2008). Neuromuscular fatigue and recovery in elite female soccer;effects of active recovery. Med.Sci Sport Exerc.40(2),372-80.
- ARSLAN E, Hazır T, Şahin Z, Hazır S, Karakoç B, Aşçı A, et.al. (2006). [Effect of passive and active recovery at various intensities on blood lactate removal rate after supramaximal leg exercise in young soccer players]. Spor Bilimleri Dergisi;17(3):112-23.
- BALDARI C, Videira M, Madeira F, Sergio J, Guidetti L. (2004). Lactate removal during active recovery related to the individual anaerobic and ventilatory thresholds in soccer players. Eur J Appl Physiol;93(1-2):224-30.
- BALSOM PD, Seger JY, Sjödin B, Ekblom B. (1992). Maximal-intensity intermittent exercise: Effect of recovery duration. Int J Sports Med;13(7):528-33.
- BANGSBO J, Graham T, Johansen L, Saltin B. (1994). Muscle lactate metabolism in recovery from intense exhaustive exercise: impact of light exercise. J Appl Physiol;77(4):1890-5.
- BARNETT A. (2006). Using recovery modalities between training sessions in elite athletes does it help?Sports Med.;36(9):781-96.
- BELCASTRO AN, Bonen A. (1975). Lactic acid removal rates dudng controlled and uncontrolled recovery exercise. J Appi Physiol;39(6): 932-6.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yayımlanma Tarihi
17 Nisan 2015
Gönderilme Tarihi
17 Nisan 2015
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2015 Cilt: 8 Sayı: 1