Hemiplejik Tip Serebral Palsili Hastalarda Bilateral Ayak Deformite Değerlendirmesi

Öz

ÖZET: Amaç: Çalışmamızda hemiplejik tip CP’li hastaların tutulmuş ve sağlam taraftaki ayaklarını feiss çizgisi ile değerlendirerek hastanın bağımsız yürüyor olma durumunda tedavide çoğunlukla ihmal edilen sağlam tarafta oluşabilecek deformitenin derecesini belirlemeyi amaçladık. Gereç ve yöntem: Çalışmaya hemiplejik tip CP tanısı almış 13 kız, 15 erkek hasta dahil edildi. Hastanın ayak deformitesini belirlemek amacıyla feiss çizgisi ile ayak değerlendirmesi yapıldı. Bunun için hastanın malleolus medialis’inin orta noktası ile birinci metatarsophalangeal eklemin orta noktası düz bir çizgi ile birleştirildi. Os navicula’da tuberositas ossis navicularis de işaretlenerek belirlendi ve düz çizgiye olan dik uzaklığı yaklaşık olarak santimetre cinsinden yumuşak mezura ile ölçüldü. Bu ölçümler her iki ayakta tekrarlandı. Bulgular: Çalışmaya katılanların 13’i kız, 15’i erkekti. Hastaların 12’si sağ taraf hemiplejik tip CP iken 16’sı sol taraf hemiplejik tip CP idi. Hastaların 17’si bağımsız olarak yürüyebiliyordu, 11’i ise destekli veya yardımcı cihaz ile yürüyebiliyordu ya da sadece ayakta durabiliyor aktif olarak yürüyemiyordu. Hastaların yaş ortalaması 14,5 iken; %42,9’u 10 yaş altında iken %57,1’i 10 yaş ve üstündeydi. Hastaların yürüme durumu ile ayak ölçümleri kıyaslandığında sol ayak ölçümleri arasında anlamlı farka rastlanmazken, sağ ayaktaki ölçümlerinin ortalaması arasında anlamı fark vardı. Yaş arttıkça sağ ve sol ayak ölçüm değerlerinin de doğrusal olarak arttığı görülmekteydi. Sonuç: Tutulmuş tarafta var olan deformitelerin zamanla kötüleşebileceği, sağlam tarafta da zamanla yeni deformite oluşabileceği kanısına vardık. Özellikle yürüyebilen vakalarda kas zayıflıklarının etkili olmasından dolayı deformitelerin daha hızlı ilerleyebileceği ve tedavi programında bu durumların mutlaka değerlendirilmesi gerektiğini düşünmekteyiz.

Anahtar Kelimeler

• serebral palsi
• ayak
• deformite
• rehabilitasyon
• hemipleji

Evaluation of Bilateral Foot Deformity in Patients with Hemiplegic Type Cerebral Palsy

Öz

ABSTRACT: Aim: The aim of our study is to determine the potential degree of the deformity that can occur on the healthy foot, which is often neglected during treatment, in the case that the patient can walk independently, by evaluating the feet, the stiff and healthy side of patients with hemiplegic type CP. Patients and Methods: 13 girls and 15 boys, a total of 28 patients who were diagnosed with hemiplegic type CP were included in the study. A foot examination was done with a feiss line to determine the patient’s foot deformity. The midpoint of the patient’s malleolus medialis and the midpoint of their first metatarsophalangeal joint were connected with a straight line. Tuberositas ossis navicularis in the os naviculare was also marked and detected, and its perpendicular distance to the straight line was approximately measured in centimeters with a soft tape measure. These measurements were repeated on both feet. Results: 13 of the participants in the study were girls and 15 of them were boys. 12 of the patients had right side hemiplegic type CP, while 16 of them had left side hemiplegic type CP. 17 of the patients could walk independently, 11 could walk with support or an assisting device or could only stand but not actively walk. The age average of the patients was 14.5; 42.9% of them were under the age of 10 and 57.1% of them were 10 years old and above. While a significant difference was not encountered between the left foot measurements when the patients’ walking status and foot measurements were compared, there was a significant difference between the average measurements of the right foot. It was seen that as age increased, the measurement values of the right and left feet linearly increased as well. Conclusion: It could be concluded that the existing deformities on the stiff side can worsen over time, and a new deformity can ensue on the healthy side over time as well. We think that deformities can advance quicker especially in cases who can walk, due to the effectiveness of their muscle weaknesses, and that these situations must definitely be evaluated in the treatment program.

Anahtar Kelimeler

• Cerebral palsy
• foot
• deformity
• rehabilitation
• hemiplegia.

Kaynakça

1. 1. Livanelioğlu A., Kerem G M. SEREBRAL PALSİDE FİZYOTERAPİ. Ankara: Yeni Özbek Matbaası, 2009. s. 19-41.
2. 2. Aisen ML, Kerkovich D, Mast J, et al. Cerebral palsy: clinical care and neurological rehabilitation. Lancet Neurol.2011;10(9):844-852.2. DOI:10.1016/S1474-4422(11)70176-4
3. 3. Canbay Sevda. Serebral Palsili Çocuklarda Beyin Magnetik Rezonans Görüntüleme Bulgularının Klinik Değerlendirmesi. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya, 2013. 4. MacLennan AH, Thompson SC, Gecz J. Cerebral palsy: causes, pathways, and the role of genetic variants. Am. J. Obstet. Gynecol. 2015 Dec;213(6):779-88. DOI: 10.1016/j.ajog.2015.05.034
4. 5. Nahm NJ, Graham HK, Gormley ME, Georgiadis AG. Management of hypertonia in cerebral palsy. Curr. Opin. Pediatr. 2018 Feb;30(1):57-64. doi: 10.1097/MOP.0000000000000567.
5. 6. Jamika L. H.-C, William G. Cerebral palsy. StatPearls. Treasure Island: July 18, 2019: 45-47
6. 7. Yalçın S., Özaras N. Dormans J.; Serebaral Palsi Tedavi ve Rehabilitasyon, Mas Matbaacılık; 2000; 13-31, 51-56.
7. 8. Cans C; Surveillance Of Cerebral Palsy in Europe (SCEP): A Collaboration Of Cerebral Palsy Surveys And Registers. Dev Med Child Neurol, 2000; 42: 816-24
8. 9. Dormans J, Susman M, Özaras N, Yalçın S. Serebral palsi tedavi ve rehabilitasyon, 1. baskı. İstanbul: Mas Matbaacılık, 2000;13-93.

9. 10. Özel S. Serebral palsi. In: Beyazova M, Gökçe Kutsal Y, eds. Fiziksel tıp ve reahabilitayon Cilt-2. 2. baskı. Ankara: Güneş Tıp Kitabevleri, 2011;2681-724.
10. 11. İrdesel J. Serebral palsi rehabilitasyonu. In: Özcan O, Arpacıoğlu O, Turan B, eds. Nörorehabilitasyon. 1.baskı. Bursa: Motif Matbaa, 2000;137-58.
11. 12. Elbasan B, Akaya KU, Akyuz M, Oskay D. Effects of neuromus-cular electrical stimulation and Kinesio Taping applications inchildren with cerebral palsy on postural control and sittingbalance. J Back Musculoskelet Rehabil. 2018;31(1):49-55. DOI: 10.3233/BMR-169656
12. 13. Limpaphayom N, Chantarasongsuk B, Osateerakun P, Prasongchin P. The split anterior tibialis tendon transfer procedure for spastic equinovarus foot in children with cerebral palsy: results and factors associated with a failed outcome. Int Orthop 2015; 39: 1593-8. doi: 10.1007/s00264-015-2793-8.
13. 14. Berry J. Morphine Patient Controlled Analgesia (PCA), Paediatric Analgesia Guidelines V5.2 2017 sept. pp 9-10.
14. 15. Thomas Dreher, MD and Wolfram Wenz, MD Tendon Transfers for the Balancing of Hind and Mid- footDeformities in Adults and Children Techniques in Foot & Ankle Surgery 2009 Dec; Vol 8,(4) DOI:10.1097/BTF.0b013e3181c264d5
15. 16. https://doktordanhaberler.com/topuk-dikeni/
16. 17. Williams SA, Elliott C, Valentine J, Gubbay A, Shipman P, Reid S. Combining strength training and botulinum neurotoxin intervention in children with cerebral palsy: the impact on muscle morphology and strength. Disabil Rehabil 2013;35(7):596–605. doi: 10.3109/09638288.2012.711898.
17. 18. Erken H, Yasmin D, Burç H. Serebral palsi’ye bağlı ayak varus deformitelerinde kombine tibialis anterior tendonu split transferi ve tibialis posterior tendonu’nun intramusküler uzatılması sonuçları S.D.Ü.Tıp Fak. Derg. 2014:21(1) /1-6
18. 19. Carpenter DL, Batley RJ, Johnson EW. Developmental evalu-ation of infants and children. Phys Med Rehab Clin North Am 1996; 7: 361-82.
19. 20. Dinçer Ü, Çakar E, Kıralp MZ, Dursun H. Diplejik serebral palsili hastalarda botulinum toksin uygulaması sonrasında fiz-yoterapi ve alt ekstremite ortezinin etkinliğinin karşılaştırılması. Türk Fiz Tıp Rehab Derg 2008; 54: 41-5.
20. 21. Sade A, Otman AS. Serebral paralizi’de değerlendirme ve tedavi yöntemleri. 2. Baskı, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Yüksekokulu Yayınları, 1997: 1-18.
21. 22. Zonta MB, Agert F, Muzzolon SRB, et al. Growth and anthro-pometry in hemiplegic cerebral palsy patients. Rev Paul Pediatr 2009; 27: 416-23. doi: 10.1111/j.1469-8749.1984.tb04411.x.
22. 23. Roberts CD, Vogtle L, Stevenson RD. Effect of hemiplegia on skeletal maturation. J Pediatr 1994; 125:824-8. DOI: 10.1016/s0022-3476(94)70086-9
23. 24. Uvebrant P. Hemiplegic cerebral palsy. Aetiology and outcome. Acta Paediatr Scand Suppl. 1988; 345:1-100. doi: 10.1111/j.1651-2227.1988.tb14939.x.
24. 25. Bennet GC, Rang M, Jones D. Varus and valgus deformities of the foot in cerebral palsy. Dev Med Child Neurol 1982;24(5):499–503. DOI: 10.1111/j.1469-8749.1982.tb13656.x
25. 26. Şenaran H. Serebral palsi hastalarında ayak sorunları. TOTBİD Dergisi 2018; 17 :516–522. https://doi.org/10.14292/totbid.dergisi.2018.65
26. 27. Özer MK, Özer DS. Çocuklarda motor gelişim. 6. baskı. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım, 2012: 76-7.
27. 28. Sees JP, Miller F. Overview of foot deformity management in children with cerebral palsy. J Child Orthop 2013;7(5):373–7. doi: 10.1007/s11832-013-0509-4.
28. 29. Ettl V, Wollmerstedt N, Kirschner S, Morrison R, Pasold E, Raab P. Calcaneal lengthening for planovalgus deformity in children with cerebral palsy. Foot Ankle Int 2009;30(5):398-404. doi: 10.1007/s11999-012-2709-5
29. 30. Lee SJ, Sung IY, Jang DH, Yi JH, Lee JH, Ryu JS. The effect and complication of botulinum toxin type a injection with serial casting for the treatment of spastic equinus foot. Ann Rehabil Med 2011;35(3):344–53. doi: 10.5535/arm.2011.35.3.344.
30. 31. Pin T, Dyke P, Chan M. The effectiveness of passive stretching in children with cerebral palsy. Dev Med Child Neurol 2007; 48(10):855–62. doi: 10.1017/S0012162206001836.