Beyin ve Sinir Cerrahisi Yoğun Bakım Ünitesinde Beyin Ölümü Tanısı Alan Olguların Retrospektif Olarak Değerlendirilmesi

Öz

Amaç: Yoğun bakım ünitelerinde beyin ölümü olgularının tanı alması ve takip edilmesi donör ve organ nakli açısından önemlidir. Bu çalışmada beyin ve sinir cerrahisi yoğun bakım ünitesinde beyin ölümü tanısı alan vakaların retrospektif olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmada yerel etik kurul onayı alındıktan sonra Sağlık Bilimleri Üniversitesi İzmir Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesi Beyin ve Sinir Cerrahisi Yoğun Bakım Ünitesi’nde 2011 yılı mayıs ayı ile 2021 yılı mayıs ayı arasındaki beyin ölümü tanısı alan hastalar retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: 19 tane beyin ölümü tanısı alan hastanın 10 ‘u (%52,6) erkek, 9’u (%47,4) kadın olup, yaş ortalaması 55,78 (30-74) sene olarak bulundu. Yatış tanıları intrakranial kanama (%52,6), travmatik beyin hasarı (%36.8), beyin tümörü (%5,2) ve hidrosefali (%5,2) idi. Beyin ölümü tanısı 15 olguda apne testi ve nörolojik muayene ile konuldu. 2 olguda apne testinin yapılamaması sebebiyle tanıyı desteklemek için ek testler uygulandı. Hastaların %15,7’si donör oldu. Sonuç: Bu çalışmada beyin ve sinir cerrahisi yoğun bakım ünitesinde beyin ölümü tanısı alan ve donör olan hastaların oranının düşük olduğunu saptadık. Kafa travması, serebrovaskuler olay gibi patolojilere sahip, prognozu kötü olan hastaların potansiyel donör olabileceği unutulmamalı, zaman kaybetmeden tanıya yönelik gerekli muayene ve tetkikler başlatılmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• apne testi
• beyin ölümü
• organ bağışı
• yoğun bakım

Retrospective Evaluation of the Cases Diagnosed with Brain Death in the Neurosurgery Intensive Care Unit

Öz

Introduction: Diagnosis and follow-up of brain death cases in intensive care units are vital in terms of donor and organ transplantation. This study was conducted to retrospectively evaluate the cases diagnosed with brain death in the neurosurgery intensive care unit. Materials and Methods: After the approval of the local ethics committee was obtained, patients who had been diagnosed with brain death between May 2011 and May 2021 in the Neurosurgery Intensive Care Unit of Health Sciences University Izmir Bozyaka Training and Research Hospital were evaluated retrospectively. Results: Of 19 patients diagnosed with brain death, 10 (52.6%) were male, 9 (47.4%) were female, and the mean age was 55.78 (30-74) years. Diagnosis at admission included intracranial hemorrhage (52.6%), traumatic brain injury (36.8%), brain tumor (5.2%), and hydrocephalus (5.2%). Accordingly, diagnostic procedures had been initiated. The diagnosis had been made via an apnea test and neurological examination in 15 of the cases. As the apnea test could not be performed in two cases, additional tests had been performed to support the diagnosis. The rate of cases becoming a donor was 15.7%. Conclusions: In this study, we found that the proportion of patients who had been diagnosed with brain death and had become a donor in the neurosurgery intensive care unit was low. It should be kept in mind that patients with pathologies, such as head trauma, cerebrovascular events, and poor prognosis, may be potential donors and that the necessary examinations and tests for the diagnosis should be initiated without delay.

Anahtar Kelimeler

• Apnea test
• brain death
• organ donation
• intensive care

Kaynakça

1. Drake M, Bernard A, Hessel E. Brain Death. Surgical Clinics of North America 2017;97:1255-1273.
2. Wijdicks EFM, Varelas PN, Gronseth GS, Greer DM, American Academy of Neurology. Evidence-based guideline update: determining brain death in adults: report of the Quality Standards Subcommittee of the American Academy of Neurology. Neurology 2010; 74: 1911–1918.
3. Real decreto 1723/2012, De 28 de Diciembre, por el que se regulanlas actividades de obtencion, utilizaci on clinica y coordinacionterritorial de losorganoshumanosdestinadosaltrasplante y se establecenrequisitos de calidad y seguridad. www. boe.es/diario_boe/txt.php?id=BOE-A-2012-15715 (accessed 01/10/2014)
4. Organ ve doku alınması, saklanması, aşılanması ve nakli hakkında kanun. Kanun numarası Resmi Gazete 09.09.2022 - 32038. https:// www.resmigazete.g.,ov.tr/ eskiler/ 2022/12/20221209-3.htm.
5. Organ, Doku Nakli ve Diyaliz Hizmetleri Daire Başkanlığı Resmi Sayfası. Availablefrom: https://organ.saglik.gov. tr/0TR/70Istatistik/Organ Bagis Istatistik Kamusal.aspx. Erişim tarihi: 31 Ağustos 2020.
6. Altınsoy S, Özdemir E.Ş, Baran İ, Akelma F.K, Arslan M.T, Ergil J. Evaluation of patients with brain death diagnosis and investigation of the effect of new regulation on the duration of diagnosis. Turkish Journal of Intensive Care 2019;18:21-27.
7. Yazar M.A. Evaluatıon of brain death cases ın ıntensıve care units: a 6-year retrospective study. Medical Journal of Ankara Training and Research Hospital 2019;52: 117-122.
8. Karasu D, Yılmaz C, Karaduman İ, Çınar YS, Büyükkoyuncu PN. Beyin ölümü olgularının retrospektif analizi. Yoğun Bakım Derg 2015;6:23-26.

9. Avcı O, Gündoğdu O. Retrospective analysis of the patients with brain death diagnosis in the last five years in our hospital. Cumhuriyet Medical Journal 2019;41:385-391.
10. D. Escudero, M. O. Valentın, J. L. Escalante, A. Sanmartın, M. Perez-Basterrechea, J. de Gea, M. Martın, J. Velasco et al. Intensive care practices in brain death diagnosis and organ donation. Anaesthesia 2015;70: 1130–1139.doi: 10.1111/ anae.13065.
11. Palabıyık O. Retrospective Analysis of patients diagnosed with brain death. Online Turkish Journal of Health Sciences 2020;5:631-640.
12. Kıraklı C, Uçar ZZ, Anıl AB, Özbek İ. The effect of shortening confirmed brain death diagnosis time on organ donation rates in the intensive care unit. Yoğun Bakım Derg 2011;1:8-11. 13.Çetin G, Harman Ö. Lise Öğrencilerinin Organ Nakli ve Organ Bağışı Konusundaki Bilgi ve Tutumları. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi 2021;1: 172-177.