Manisa Celal Bayar University Faculty of Medicine 5th Grade Students' Opinions On Organ Donation Before And After Forensic Autopsy

Öz

Aim: It is aimed to investigate the change in the perspectives of physicians who are primarily involved in the process from the diagnosis of brain death to the transplant surgery and all processes after it and who should be a pioneer in organ donation, on organ transplantation after autopsy training. Materials and Methods: A questionnaire of attitudes towards organ donation was applied to the students of the 5th grade schooler at Manisa Celal Bayar University Faculty of Medicine before and after autopsy training in forensic medicine internship and the changes in their views were investigated. Results: 250 students participated in our study and their average age was found to be 23.15. It was observed that organ transplantation was generally supported and thought to be important, female students showed a more positive approach to organ donation than male students, and as expected there was a significant increase in positive attitudes towards organ donation after forensic autopsy training. Conclusion: The abstention about transplantation from cadaver causes organ donation to remain below the desired level in our country. It has caused positive changes in students' perspectives on organ donation due to the chance to observe the changes in the postmortem organs during the autopsy training. In order to increase the number of organ donations, this important issue should be kept on the agenda by social campaigns and inform.

Anahtar Kelimeler

• Organ transplantation
• autopsy
• medical school students

Manisa Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Dönem 5 Öğrencilerinin Adli Otopsi Öncesi ve Sonrası Organ Bağışı Hakkındaki Görüşleri

Öz

Amaç: Organ naklinde; beyin ölümü tanısı aşamasından nakil ameliyatı ve sonrası tüm süreçlerde olaya primer müdahil olan ve organ bağışı konusunda topluma ön ayak olması gereken hekimlerin otopsi eğitimi sonrası bu konuya bakış açılarındaki değişimin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Manisa Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde eğitim gören dönem 5 öğrencilerine adli tıp stajı içerisinde otopsi eğitimi öncesinde ve sonrasında organ bağışına karşı tutumlar ölçeği anketi uygulanmış ve görüşlerinde meydana gelen değişiklikler araştırılmıştır. Bulgular: Çalışmamıza 250 öğrenci katılmış olup, yaş ortalamalarının 23.15 bulunduğu, organ naklinin genel itibariyle desteklendiği, önemli olduğunun düşünüldüğü, kadın öğrencilerin erkek öğrencilere göre organ bağışına daha pozitif bir yaklaşım gösterdikleri, öğrencilerde beklenildiği gibi adli otopsi eğitiminden sonra organ bağışına karşı olumlu tutumlarda anlamlı artış olduğu görülmüştür. Sonuç: Kadavradan nakil konusunda yaşanan çekimserlik hali ülkemizde organ bağışının istenilen düzeyin altında kalmasına neden olmaktadır. Otopsi eğitimi süresince postmortem organlarda meydana gelen değişiklikleri ilk elden gözlemleme şanslarının bulunması öğrencilerin organ bağışında olumlu değişikliğe neden olmuştur. Organ bağışı sayısını arttırmak için sosyal kampanyalar ve bilgilendirmeler yapılarak bu önemli konu gündemde tutulmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Organ nakli
• otopsi
• tıp fakültesi öğrencileri

Kaynakça

1. Sungur MA, Mayda AS. Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Dönem I ve Dönem VI Öğrencilerinin Organ Bağışı Konusundaki Bilgi ve Tutumları. Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi. 2014;4(2):15–20.
2. Akış M, Katırcı E, Uludağ HY, Küçükkılıç B, Gürbüz T, Türker Y, Kayacan H, Öngel K, Gül H. Süleyman Demirel Üniversitesi personelinin organ-doku bağışı ve nakli hakkındaki bilgi ve tutumları. Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi. 2008;15(4):28-33.
3. Demirer M, Gürpınar SS, Küpeli A, Çaylı E, Baydar ÇL. Şüpheli Ölüm Olgusunda Organ Nakli Adli Tıbbi ve Etik Sorunlar. Adli Tıp Bülteni. 2011;16(1):18–24.
4. Yaşar M, Oğur R, Uçar M, Göçgeldi E, Yaren H, Tekbaş ÖF, Korkmaz A. Bir Sağlık Meslek Yüksekokulu son sınıf öğrencilerinin organ bağışı konusundaki tutumları ve tutumlarına etki eden faktörler. Genel Tıp Dergisi. 2008;18(1):33-7.
5. Kavurmacı M, Karabulut N, Koç A. Üniversite Öğrencilerinin Organ Bağışı Hakkındaki Bilgi ve Görüşleri. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi. 2014;11(2):15-21.
6. Yaşi̇n Teki̇zoğlu F. Organ Bağışı: Bireylerin Kararlarını Etkileyen Psikolojik Faktörler Muhakeme Dergisi/Journal.2018;1(1):21-35.
7. Kanıcı M. Organ ve Doku Nakli Amaçlı Organ Temininde Yaşanan Zorluklar, Yasal Sıkıntılar,Bu Kapsamda Ortaya Çıkan Suçlar. [Uzmanlık Tezi]. İstanbul; İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü Sosyal Bilimler Anabilim Dalı, 2009.
8. Öztürk Emiral G, Işıktekin Atalay B, Altunok H, Gökler ME, Onsuz MF, Metintaş S. Development of a Reliable and Valid Organ Tissue Donation and Transplantation Knowledge Scale. Transplantation Proceedings. 2017;49(2):260–6.

9. Koçak Süren Ö. Organ ve Doku Naklinin Yasal ve Etik Açıdan İncelenmesi. Türkiye Barolar Birliği Dergisi. 2007;73:174-95.
10. Yılmaz M, Demirağ S. Tıp Fakültesi Öğrencilerinin Organ Bağışı ve Nakli İle İlgili Bilgi, Düşünce ve Tutumlarına Tıp Eğitiminin Etkisi. Ankara Medical Journal. 2019;(1):316-24.
11. Kaçaroğlu Vicdan A, Peker S, Üçer B. Akşehir Sağlık Yüksekokulu Öğrencilerinin Organ Bağışı ile İlgili Tutumlarının Belirlenmesi. TAF Preventive Medicine Bulletin. 2011;10(2):175-80.
12. Edirne T. Türkiye’de Organ ve Doku Nakli Uygulamaları: Sonuçları ve Strateji Önerileri. Türkiye Klinikleri Journal of Medical Sciences.2004;24:261-6.
13. Türkiye Transplantasyon, Diyaliz ve İzlem Sistemleri Karar Destek Sistemi. (https://organkds.saglik.gov.tr). [Erişim Tarihi: 01.07.2021] İlhan R, Yaman S, Bütün C, Beyaztaş FY, Özen B, Yıldız ÖK. Adli Olgularda Organ Nakli Sürecinde Adli Tıbbın Rolü. Adli Tıp Bülteni. 2014;19(1):57-62.
14. Tilif S, Gürkan A, Kaçar S, Varılsüha C, Karaca C, Onursal K, Ölmez M. Organ Bağışına Etki Eden Faktörler. Ulusal Cerrahi Dergisi. 2006;22(4):133–6.
15. Baykan Z, Naçar M, Yamanel R, Özge Uzun A, Dağlıtuncezdi Ş, Davran H, Murt G. Tıp Fakültesi birinci sınıf öğrencilerinin organ-doku nakli konusundaki bilgi, tutum ve davranışları. Ulusal Cerrahi Dergisi. 2009;25(4):137-41.
16. Gök Özer F, Yavuz Karamanoğlu A, Beydağ KD, Fidancıoğlu H, Akıncı E, Şanlı İ, Tembelo H, Bozkurt L, Urak S. Sağlık Yüksekokulunda Öğrenim Gören Bir Grup Öğrencinin Organ Nakli/Bağışına Yönelik Görüşleri ve Bilgi Düzeylerine Eğitimin Etkisi. TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni. 2008;7(1):39-46.
17. Şıpkın S, Şen B, Akan S, Tuna Malak A. Onsekiz Mart Üniversitesi Tıp Fakültesi, İlahiyat Fakültesi ve Güzel Sanatlar Fakültesi Öğretim Elemanlarının Organ Bağışına Bakış Açılarının İncelenmesi. ADÜ Tıp Fakültesi Dergisi. 2010;11(1):19-25.
18. Kara S, Salman Z, Öngel K. Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Sağlık Personelinin Organ Bağışına Bakışı.Ankara Sağlık Hizmetleri Dergisi. 2012;11(1):33-9.
19. Demir B, Kumkale GT. Individualdifferences in willingnesstobecome an organ donor: A decisiontree approach toreasonedaction. Personality and Individual Differences. 2013;55(1), 63-9.
20. Tarhan M, Dalar L, Yıldırımoğlu H, Sayar A, Altın S. Hasta Yakınlarının Organ Bağışı ve Nakli ile İlgili Tutumları ve Sosyal Profilleri Arasındaki İlişki. Bakırköy Tıp Dergisi.2013;9:152-8 .