KNOWLEDGE LEVEL OF 112 AMBULANCE SERVICE EMPLOYEES ON THE TREATMENT OF CRUSH SYNDROME IN THE FIELD: THE CASE OF IZMIR PROVINCE

Öz

Objective: In the research, it was aimed to determine the knowledge level of ambulance service employees working in disasters about the treatment of crush syndrome in the field.

Materials and Methods: The research is a descriptive study and it was carried out on İzmir 112 Ambulance Service employees. The data were collected with a questionnaire form developed by the researchers. The sample of the research consists of İzmir Provincial Ambulance Service Chief Physician, İzmir 112 Command and Control Center and Emergency Health Services Stations in the central location. A total of 310 112 Ambulance Service employees participated in the research. The data obtained from the Crush Syndrome Knowledge Level Questionnaire were transferred to the SPSS 24.0 program. By analyzing the data, the descriptive features and knowledge levels of the people participating in the research were compared.

Results: A total of 310 people participated in the research. 79.7% of the Ambulance Service employees who participated in the research stated that they had received training on crush syndrome. These trainings include in-service trainings such as trauma advanced life support training, basic module training, UMKE training during high school, university and graduate education, trainings of non-governmental organizations and professional development trainings, as well as information obtained from articles and books. Significant differences were found in the level of knowledge of the Ambulance Service personnel regarding the treatment of crush syndrome in the field, depending on age, occupation, education level, tenure, encountering with crush syndrome in their professional life, thinking that their knowledge is sufficient and receiving education.

Conclusion: All employees in the Emergency Health Services who show the first reflex in disasters and emergencies should be supported with in-service training. Education of health professionals is part of disaster risk management. These trainings should not be just theoretical trainings. In particular, Ambulance Service employees should be able to recognize cases that develop crush syndrome in the field and apply the necessary treatment algorithms. By creating different trauma scenarios, employees should be given the opportunity to apply the knowledge they have learned.

Anahtar Kelimeler

• Disaster
• Crush Syndrome
• 112 Ambulance Service Employees

112 AMBULANS SERVİSİ ÇALIŞANLARININ SAHADA CRUSH SENDROMU TEDAVİSİNE İLİŞKİN BİLGİ DÜZEYLERİ: İZMİR İLİ ÖRNEĞİ

Öz

Amaç: Araştırmada afetlerde görevli ambulans servisi çalışanlarının sahada crush sendromunun tedavisi hakkındaki bilgi düzeylerinin belirlenmesi hedeflenmiştir.

Gereç ve Yöntem: Araştırma tanımlayıcı bir araştırma olup İzmir 112 Ambulans Servisi çalışanları üzerinde gerçekleştirilmiştir. Veriler araştırmacılar tarafından geliştirilen anket formu ile toplanmıştır. Araştırmanın örneklemini İzmir İl Ambulans Servisi Başhekimliği, İzmir 112 KKMve merkez konumdaki Acil Sağlık Hizmetleri İstasyonları oluşturmaktadır. Araştırmaya toplam 310 112 Ambulans Servisi çalışanı katılmıştır. Araştırma verileri SPSS 24,0 programına aktarılmıştır. Veriler analiz edilerek araştırmaya katılan kişilere ait tanımlayıcı özellikler ve bilgi düzeyleri karşılaştırmaları yapılmıştır.

Bulgular: Araştırmaya katılan Ambulans Servisi çalışanlarının %79,7’si crush sendromu ile ilgili eğitim almış olduklarını ifade etmişlerdir. Bu eğitimler; lise, üniversite, yüksek lisans eğitimleri sürecinde, travma ileri yaşam desteği eğitimi, temel modül eğitimi, UMKE eğitimleri gibi hizmet içi eğitimler olarak, sivil toplum kuruluşlarının eğitimleri ve mesleki gelişim eğitimleri ile aynı zamanda makale ve kitaplardan edinilen bilgileri içermektedir. Ambulans servisi çalışanlarının sahada crush sendromu tedavisindeki bilgi düzeylerinde; yaş, meslek, öğrenim durumu, görev süresi, meslek yaşamlarında crush sendromu olgusu ile karşılaşma durumu, bilgisinin yeterli olduğunu düşünme ve eğitim alma durumlarına bağlı anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir.

Sonuç: Afet ve acil durumlarda ilk refleksi gösteren acil sağlık hizmetlerinde çalışanlar hizmet içi eğitimlerle desteklenebilir. Sağlık profesyonellerinin eğitimi, afet risk yönetiminin bir parçasıdır. Bu eğitimler sadece teorik eğitimler olmamalıdır. Özellikle ambulans servisi çalışanları sahada crush sendromu gelişen vakaları tanıyabilmeli ve gerekli tedavi algoritmalarını uygulayabilmelidir. Farklı travma senaryoları oluşturularak, çalışanlara öğrendiği bilgileri uygulayabilme imkânı yaratılmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Afet
• Crush (Ezilme) Sendromu
• 112 Ambulans Servisi Çalışanları

Kaynakça

1. Aghasian, E, Hiang Sim, AT, Mei Hee, J. (2015). A Pre-Hospıtal Emergency Response Framework For Better Work Coordination. ARPN Journal of Engineering and Applied Sciences, 10(23), 17743.
2. Akdam, H, Alp, A. (2015). Crush Syndrome. The Journal of Tepecik Education and Research Hospital, 25(2), 71-77.
3. Banerjee, A. (2017). Crush Injury, Crush Syndrome, Traumatic Rhabdomyolysis, Muscle Reperfusion Syndrome. Critical Care Medicine Cancer Therapy Advisor Web Site https://www.cancertherapyadvisor.com/home/decision-support-in-medicine/critical-care-medicine/crush-injury-crush-syndrome-traumatic-rhabdomyolysis-muscle-reperfusion-syndrome/, 23.06.2021.
4. Barış E. (2011). Afet Tıbbı Eğitiminin İzmir Metropol Alanda Acil Sağlık Hizmetlerinde Çalışan Hekimlerin Bilgi Düzeyine Etkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. İzmir.
5. Burns, K, Cone, D. C, Portereiko, J. V. (2010). Complex Extrication And Crush Injury. Prehospital Emergency Care, 14(2), 242.
6. Çatak, İ. (2019). Hastane Öncesi Alanda ve Ambulansta Paramediklerin İnferior Vena Kavayı Ultrasonla Değerlendirme Beceri Düzeyinin Ölçülmesi. Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Konya.
7. Çelebi, İ, Uçku, R. (2017). Kayseri İli 112 Acil Sağlık Hizmetleri’nde Görev Yapan Sağlık Personelinin Deprem Bilgi Düzeyi ve Etkileyen Etmenler. Hastane Öncesi Dergisi, 2(2), 97.
8. Demiröz Yıldırım, S. (2020). Kitlesel Olaylarda Start Bilgi Düzeyi; İzmir İli Örneği. Hastane Öncesi Dergisi, 5(1), 8.

9. Ekşi, A, Şen, G, Çelikli, S. (2019). Afet Triajında Etik İkilemlerin Değerlendirilmesi-İzmir İli Örneği. Türkiye Klinikleri Medical Ethics, Law and History Special Topics, 27(1), 30-39.
10. Genthon, A, Wilcox, SR. (2013). Crush Syndrome: A Case Report and Review Of The Literature. The Journal Of Emergency Medicine, 46(2), 313-319.
11. Gibney, R TN, Sever, MS, Vanholder, RC. (2014). Disaster Nephrology: Crush Injury And Beyond. Kidney International, 85(5), 1049–1057.
12. Greaves, I, Porter, K, Smith, J. E. (2003). Consensus Statement On The Early Management Of Crush Injury And Prevention Of Crush Syndrome. Journal of the Royal Army Medical Corps, 149 (4), 255-259.
13. Iraj, N, Saeed, S, Mostafa, H, Houstang, S, Farin, FR, Shiva, S, Ahmad, M, Samimagham, H, Pourfarziani, V, Shahnaz, A, Shahrzad, O, Behrooz, B. (2011). Prophylactic Fluid Therapy In Crushed Victims of Bam Earthquake. The American Journal of Emergency Medicine, 29(7), 738–742.
14. Kımaz, S, Soysal, S, Çımrın, AH, Günay, T. (2006). 112 Acil Sağlık Hizmetleri’nde Görevli Doktorların Temel Yaşam Desteği, İleri Kardiyak Yaşam Desteği ve Doktorun Adli Sorumlulukları Konularındaki Bilgi Düzeylerinin Değerlendirilmesi. Ulusal Travma Dergisi, 12(1), 59-67.
15. Knott, L, Bonsall, A. (2015). Crush Syndrome. Meets Patient’s editorial guidelines Web Site. https://patient.info/doctor/crush-syndrome, 23.06.2021.
16. Kobayashi, J, Murata, I. (2018). Nitrite As A Pharmacological Intervention For The Successful Treatment Of Crush Syndrome. Physiological Reports, 6(5), 1-6.
17. Kurt, N, Küçük, HF, Demirhan, R, Altaca, G. (2003) Crush Injury In Two Earthquake Disasters Within A 3-Month Period. European Journal of Trauma, 29(1), 42-45.
18. Li, N, Wang, X, Wang, P, Fan, H, Hou, S, Gong, Y. (2020). Emerging Medical Therapies In Crush Syndrome-Progress Report From Basic Sciences And Potential Future Avenues. Renal Failure, 42(1), 656–666.
19. Li, W, Qian, J, Liu, X, Zhang, Q, Wang, L, Chen, D, Lin, Z. (2009). Management Of Severe Crush Injury In A Front-line Tent ICU After 2008 Wenchuan Earthquake in China: An Experience With 32 Cases. Crit Care, 13(6), 178.
20. Merin, O, Miskin, IN, Lin, G, Wiser, I, Kreiss, Y. (2011). Triage in Mass-Casualty Events: The Haitian Experience. Prehospital and Disaster Medicine, 26(5), 386-390.
21. Mozafari, M, Zohari Anboohi, S, Ghasemi, E, Safarpour, H, Anvary, R, Shiri, H. (2021). The Knowledge Of Emergency Medical Technicians Of Prehospital Care Intensity Index Of Spinal Cord Trauma In Ilam Province, Iran. Health in Emergencies and Disasters Quarterly, 6(3), 144.
22. Özışık, O, Sayhan, MB, Salt, Ö. (2020). 112 Acil Sağlık Personelinin Elektrokardiyografi Hakkındaki Bilgi Tutum ve Davranışlarının Saptanması. Jaren, 6(1), 12-13.
23. Peiris, D. (2017). A Historical Perspective On Crush Syndrome: The Clinical Application Of Its Pathogenesis, Established By The Study Of Wartime Crush Injuries. Journal of Clinical Pathology, 70(4), 277-281. Rajagopalan, C. S. (2010). Crush Injuries And The Crush Syndrome. Medical Journal Armed Forces India, 66(4), 317-320.
24. Richards, N. T, Tattersall, J, McCann, M, Samson, A, Mathias, T, Johnson, A. (1989). Dialysis For Acute Renal Failure Due To Crush Injuries After The Armenian Earthquake. BMJ, 298(6671), 443–445.
25. Sever, MS, Erek, E, Vanholder, R, Akoğlu, E, Yavuz, M, Ergin, H, Tekçe, M, Korular, D, Tülbek, MY, Keven, K, Vlem, BV, Lameire, N. (2001). Marmara Earthquake Study Group. The Marmara Earthquake: Epidemiological Analysis Of The Victims With Nephrological Problems. Kidney International, 60(3), 1114-1123.
26. Sever, MS, Vanholder, R. (2012). Bölüm II. Afet Sahasındaki Girişimler. Kitlesel Afetlerde Ezilme Sendromlu Hastaların Tedavisi İçin Tavsiyeler. Çeviri Editörü Rümeyza Kazancıoğlu. Nephrology Dıalysıs Transplantatıon Basic and Clinical Renal Science, 27(1), 7-15.
27. Sever, MS, Vanholder, R. (2013). Management Of Crush Victims In Mass Disasters: Highlights From Recently Published Recommendations. Clinical Journal of the American Society of Nephrology, 8(2), 328-335.
28. Sever, SM, Lameire, N, Vanholder, R. (2009). Renal Disaster Relief: From Theory To Practice. Nephrol Dial Transplant, 24(6), 1-6.
29. Sevinç, Ö, Güner, Y, Til, A. (2018). Çanakkale İli 112 Acil Sağlık Hizmetleri İstasyonlarında Çalışan Personelin Afet Tıbbı Konusundaki Bilgi Düzeyleri. Pamukkale Tıp Dergisi, 11(2), 119-125.
30. Suryantoa, Plummer, V, Boyle, M. (2017). Knowledge, Attitude, And Practice Of Ambulance Nurses In Prehospital Care In Malang, Indonesia. Australasian Emergency Care, 21(1), 11.
31. Turgut, N, Adaş, G, Akçakaya, A, Mıngır, T, Topuz, C, Ay, A. (2012). Deprem; Travma, Ezilme (Crush) Sendromu ve Kardiyopulmoner Resüsitasyon. Okmeydanı Tıp Dergisi, 28(2), 135-147.
32. Yıldırım, S, Demircan, S, Küp Aylıkcı, N. (2021). Kimyasal, Biyolojik, Radyolojik, Nükleer Olaylarına Karşı Hastane Öncesi Acil Sağlık Hizmetleri Çalışanlarının Kişisel Koruyucu Donanım Kullanımı, Bilgi ve Beceri Durumu: Adana İli Örneği. Hastane Öncesi Dergisi, 6(3), 388.