DEVELOPMENT OF PRE-HOSPITAL EMERGENCY HEALTH SERVICES APPROACH SCALE TO TRAUMA PATIENTS

Öz

Objective: It is the development of a measurement tool that measures the level of approach of pre-hospital emergency health care workers to trauma patients in a valid and reliable way.
Materials and Methods: The research was structured in a descriptive approach. The research group is pre-hospital emergency health care workers. Since participation in the research is on a voluntary basis, the sample in the research can be evaluated in the context of purposeful sampling. In order to collect data, a candidate measurement tool form with 27 questions was created. SPSS 26.0 and AMOS statistical software were used in the analysis of the data. Explanatory factor analysis, reliability analysis and confirmatory factor analysis were performed. A sample application was made with the developed scale and comparison analyzes were made between the scale scores of the participants and their demographic variables.
Results: As a result of the analyzes, it was determined that the scale was a single factored 11-item scale. This structure was confirmed by confirmatory factor analysis. The reliability value of the scale was determined as 0.923. In the sample application, the awareness of trauma was found to be higher in the employees who received training on trauma and followed the developments and new publications.
Conclusion: It was concluded that the developed scale measures the approaches of emergency health care workers to trauma cases in a valid and reliable way. For a better trauma approach, module trainings should be given to employees as soon as possible and updates should be made periodically.

Anahtar Kelimeler

• Pre-Hospital Emergency Services
• Trauma
• Scale Development

HASTANE ÖNCESİ ACİL SAĞLIK HİZMETLERİ ÇALIŞANLARININ TRAVMA HASTALARINA YAKLAŞIM ÖLÇEĞİNİN GELİŞTİRİLMESİ

Öz

Amaç: Hastane öncesi acil sağlık hizmetleri çalışanlarının travma hastalarına yaklaşım düzeylerini geçerli ve güvenilir biçimde ölçen bir ölçme aracının geliştirilmesidir.
Gereç ve Yöntem: Araştırma betimsel tarzda yapılandırılmıştır. Araştırma grubu hastane öncesi acil sağlık hizmetleri çalışanlarıdır. Araştırmaya katılım gönüllülük esası ile olduğundan araştırmadaki örneklem, amaçlı örneklem bağlamında değerlendirilebilir. Veri toplamak amacıyla 27 soruluk aday ölçme aracı formu oluşturulmuştur. Verilerin analizinde SPSS 26,0 ve AMOS istatistik yazılımı kullanılmıştır. Açıklayıcı faktör analizi, güvenirlik analizi ve doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. Geliştirilen ölçek ile örnek uygulama yapılmış ve katılımcıların ölçek skorları ile demografik değişkenleri arasında karşılaştırma analizleri yapılmıştır.
Bulgular: Analizler sonucunda ölçeğin tek faktörlü 11 maddeden oluşan bir ölçek olduğu tespit edilmiştir. Bu yapı doğrulayıcı faktör analizi ile doğrulanmıştır. Ölçeğin güvenirlik değeri 0,923 olarak belirlenmiştir. Yapılan örnek uygulamada travma konusunda eğitim almış, gelişmelerin ve yeni yayınların takibini sağlayan çalışanların travma farkındalığı daha yüksek bulunmuştur.
Sonuç: Geliştirilen ölçeğin acil sağlık hizmeti çalışanlarının travma vakalarına yaklaşımlarını, geçerli ve güvenilir biçimde ölçtüğü sonucuna ulaşılmıştır. Daha iyi bir travma yaklaşımı için çalışanlara en kısa sürede modül eğitimleri verilmeli, belli periyotlarla güncellemeler yapılmalıdır. 

Anahtar Kelimeler

• Hastane Öncesi Acil Sağlık Hizmetleri
• Travma
• Ölçek Geliştirme

Kaynakça

1. Anderson, JC, Gerbing, DW. (1984). The Effect of Sampling Error on Convergence, Improper Solutions, and Goodness-of-fit Indices for Maximum Likelihood Confirmatory Factor Analysis. Psychometrika, 49(2), 155-173.
2. Battistella, FD, Benfield, JR. (2000). Blunt and Penetrating Injuries of He Chest Wall, Pleura and Lungs. General Thoracic Surgery. 5th ed. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins, 815-31.
3. Bentler, PM. (1990). Comparative Fit Indexes in Structural Models. Psychological Bulletin, 107(2), 238.
4. Cattell, RB. (1978). Fixing the Number of Factors: The Most Practicable Psychometric Procedures. In The Scientific Use of Factor Analysis in Behavioral and Life Sciences (pp. 72-91). Springer, Boston, MA.
5. Cayten, CG, Murphy, JG, Stahl, WM. (1993). Basic Life Support Versus Advanced Life Support for Injured Patients with an Injury Severity Score of 10 or more. The Journal of Trauma, 35(3), 460-6.
6. Christensen, L, Johnson, R, Turner, L. (2014). Research Methods Desing and Analysis. The USA, Pearson Education Inc. Boston.
7. Çokluk, Ö, Şekercioğlu, G, Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal Bilimler İçin Çok Değişkenli İstatistik. Ankara: Pegem Akademi.
8. Erbay, H. (2012). Hastane Öncesi Acil Tıpta Hastanın Müdahaleyi Reddetmesi: Kuramsal Değerlendirme ve Bir Alan Çalışması (Doctoral Dissertation, Doktora Tezi (Yayınlanmamış), Çukurova Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Adana.

9. Erin, S. (2020). Edirne ve İlçelerinde Çalışan 112 Acil Sağlık Hizmetleri Personelinin Travma Hakkında Bilgi, Tutum ve Davranışlarının İncelenmesi,Uzmanlık tezi, Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi, Acil Tıp Anabilim Dalı, Edirne.
10. Everitt, BS. (1975). Multivariate Analysis: The Need for Data, and Other Problems. The British Journal of Psychiatry, 126(3), 237-240.
11. Field, A. (2018). Discovering Statistics Using IBM SPSS Statistics. The USA. Sage.
12. Gorsuch, RL. (1974). Factor Analysis. The USA. Saunders.
13. Hooper, D, Coughlan, J, Mullen, M. (2008). Evaluating Model Fit: A Synthesis of the Structural Equation Modelling Literature. In 7th European Conference on Research Methodology for Business and Management Studies (pp. 195-200).
14. Hu, LT, Bentler, PM. (1999). Cutoff Criteria for Fit Indexes in Covariance Structure Analysis: Conventional Criteria Versus New Alternatives. Structural Equation Modeling. A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55.
15. Jenkins, WA, Verdile, VP, Paris, PM. (1994). The Syringe Aspiration Technique to Verify Endotracheal Tube Position. The American Journal of Emergency Medicine, 12(4), 413-416.
16. Kline, T. (2005). Psychological Testing: A Practical Approach to Design and Evaluation. The USA. Sage.
17. Kumar, S, Agarwal, AK, Kumar, A, Agrawal, GG, Chaudhary, S, Dwivedi, V. (2008). A Study of Knowledge, Attitude and Practice of Hospital Consultants, Resident Doctors and Private Practitioners With Regard to Pre-hospital and Emergency Care in Lucknow. Indian Journal of Surgery, 70(1), 14-18.
18. Mackersie, RC. (2010). Pitfalls in the Evaluation and Resuscitation of the Trauma Patient. Emergency Medicine Clinics, 28(1), 1-27.
19. Marsh, HW, Balla, JR, McDonald, RP. (1988). Goodness-of-fit Indexes in Confirmatory Factor Analysis: The Effect of Sample Size. Psychological Bulletin, 103(3), 391.
20. Miglietta, MA, Levins, T, Robb, TV. (2002). Evaluation of Spine Injury in Blunt Trauma. Journal of Osteopathic Medicine, 102(2), 87-88.
21. Özdamar, K. (2013). Paket Programlar ile İstatistiksel Veri Analizi. 1. Cilt. Nisan Kitabevi. Eskişehir.
22. Pepe, PE, Copass, MK, Joyce, TH. (1985). Prehospital Endotracheal Intubation: Rationale for Training Emergency Medical Personnel. Annals of Emergency Medicine, 14(11), 1085-1092.
23. Sampalis, JS, Lavoie, A, Williams, JI, Mulder, DS, Kalina, M. (1993). Impact of On-site Care, Prehospital Time, and Level of In-hospital Care on Survival in Severely Injured Patients. The Journal of Trauma, 34(2), 252-261.
24. Shakeri, K, Fallahi-Khoshknab, M, Khankeh, H, Hosseini, M, Heidari, M. (2018). Knowledge, Attitude, and Clinical Skill of Emergency Medical Technicians From Tehran Emergency Center in Trauma Exposure. International Journal of Critical Illness and Injury Science, 8(4), 188.
25. Shüster, M, Shannon, HS. (1994). Differential Prehospital Benefit From Paramedic Care. Annals of Emergency Medicine, 23(5), 1014-1021.
26. Stewart, RD, Paris, PM, Winter, PM, Pelton, GH, Cannon, GM. (1984). Field Endotracheal Intubation by Paramedical Personnel: Success Rates and Complications. Chest, 85(3), 341-345.
27. Stoica, B, Paun, S, Tanase, I, Negoi, I, Chiotoroiu, A, Beuran, M. (2016). Probability of Survival Scores in Different Trauma Registries: A Systematic. Chirurgia (Bucur), 111(2), 115-119.
28. Sümbüloğlu, K, Sümbüloğlu, V. (2005). Biyoistatistik. Hatipoğlu Yayınevi. Ankara.
29. Tabachnick, BG, Fidell, LS. (2013). Using Multivariate Statistics. The USA. Pearson Education.
30. Tintinalli, JE. (2011). Tintinalli: Medicina de Urgencias. Mexico. McGraw Hill.
31. Uçaroğlu, B, Kavalcı, C, Ceyhan, M. A, Hakbilir, O. (2018). 112 Ambulansı ile Acil Servise Getirilen Çoklu Travma Hastalarına Yapılan Girişimlerin Değerlendirilmesi. Journal of Surgical Arts/Cerrahi Sanatlar Dergisi, 11(2).
32. Vieira, AL. (2011). Interactive LISREL in Practice. England. Springer Berlin Heidelberg.
33. Warner, RM. (2008). Applied Statistics: From Bivariate Through Multivariate Techniques. The USA. Sage.