ÇEVRİM İÇİ EĞİTİMİN İLK VE ACİL YARDIM PROGRAMI ÖĞRENCİLERİ ÜZERİNDEKİ ETKİLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Bu makalenin ilk hali 4 Haziran 2026 tarihinde yayımlandı. https://dergipark.org.tr/tr/pub/hod/article/1314216

Düzeltme Notu

Düzeltme

Öz

Amaç: Bu araştırma çevrim içi eğitimin ilk ve acil yardım programı öğrencileri üzerindeki etkilerini değerlendirmek amacı ile yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Tanımlayıcı nitelikte olan bu çalışmanın örneklemini Türkiye’de bulunan dört farklı üniversitenin ilk ve acil yardım programında okuyan 505 öğrenci oluşturmuştur. Veriler literatür doğrultusunda hazırlanan yapılandırılmış soru formu kullanılarak toplanmıştır. Veriler Statistical Package for Social Science 25 programıyla analiz edilip, değerlendirmede; sayı, yüzde, ortalama, standart sapma kullanılmıştır. Bulgular: Öğrencilerin %53,86'sı eğitim süreçlerinde hiç gerçek hasta ile temaslarının olmadığını, %80,20'si hiçbir uygulama dersini yüz yüze yapmadıklarını, öğrencilerin yaklaşık %60’ı uzaktan eğitimde derslerin verimli geçmediğini, öğrenme ihtiyaçlarının karşılanmadığını ve uzaktan eğitimden dolayı kendilerini hasta bakacak düzeyde hissetmediklerini belirtmişlerdir. Öğrencilerin %64,16'sı uzaktan eğitim aldıkları için işe başlarken hata yapmaktan korktuklarını ve % 53,47’si hastaya zarar vermekten korktuklarını ifade etmektedirler. Öğrencilerin yaklaşık %60’ı uzaktan eğitimin ilk ve acil yardım programı için uygun olmadığını belirtmişlerdir. Sonuç: Öğrencilerin çevrimiçi eğitim süreçlerinde aldıkları eğitimleri yetersiz buldukları ve buna bağlı olarak iş hayatında hata yapmaktan ve hastaya zarar vermekten korktukları sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• ilk ve acil yardım
• çevrim içi eğitim
• öğrenci
• uzaktan eğitim

ASSESSING THE IMPACT OF ONLINE EDUCATION ON FIRST AND EMERGENCY AID PROGRAM STUDENTS

Bu makalenin ilk hali 4 Haziran 2026 tarihinde yayımlandı. https://dergipark.org.tr/tr/pub/hod/article/1314216

Öz

Objective: This research was conducted to evaluate the effects of online education on first and emergency aid program students. Material and Methods: The sample of this descriptive study consisted of 505 students studying in the first and emergency aid programs of four different universities in Turkey. The data were collected using a structured questionnaire prepared in line with the literature. The data are analyzed with the Statistical Package for Social Science 25 program and evaluated; number, percentage, mean, standard deviation were used. Results: 53.86% of the students stated that they had no contact with real patients during the education process, 80.20% stated that they did not do any application courses face-to-face, approximately 60% of the students stated that the courses were not efficient in distance education, their learning needs were not met and they did not feel at the level to take care of the patient due to distance education. 64.16% of the students stated that they were afraid of making mistakes when starting work because they were learning remotely and 53.47% were afraid of harming the patient. Approximately 60% of students stated that distance learning was not suitable for the first and emergency aid program. Conclusion: It was concluded that the students found the training they received in the online education processes inadequate and accordingly they were afraid of making mistakes in business life and harming the patient.

Anahtar Kelimeler

• first and emergency aid
• online education
• student
• distance learning

Kaynakça

1. Altuntaş, M, Usta, G, Ersunan, G, Küçük, U, Koçak, AO. (2022). Investıgatıon of attıtudes of students studyıng ın fırst and emergency aıd program towards dıstance educatıon. Hastane Öncesi Dergisi, 7(3), 365-377.
2. Asandaş, N, Hacıcafereoğlu, S. (2021). Koronavirüs (Covid-19) döneminde uzaktan eğitim süreci. Mustafa Kemal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(7), 213-223. Balcı, A. (2020). Covid-19 özelinde salgınların eğitime etkileri. Uluslararası Liderlik Çalışmaları Dergisi: Kuram ve Uygulama, 3(3), 75-85.
3. Bigham, BL, Kennedy, SM, Drennan, I, Morrison, LJ. (2013). Expanding Paramedic Scope of Practice in the Community: A Systematic Review of the Literature. Prehospital Emergency Care, 17(3), 361-372.
4. Cao, W, Fang, Z, Hou, G, Han, M., Xu, X, Dong, J, ve ark, (2020). The psychological impact of the COVİD-19 epidemic on college students in China. Psychiatry Research, 287, 1-5.
5. Co, M, Cheung, KYC, Cheung, WS, Fok, MH, Fong, K, Kwok, O, ve ark, (2022). Distance Education For Anatomy and Surgical Training – A systematic Review. The Surgeon, 20(5), 195- 205.
6. Ford, TR, Fix, ML, Shappell, E, Egan, DJ, Mannix, A, Bailitz, J, ve ark, (2021). Beyond the emergency department: Effects of COVID-19 on emergency medicine resident education. Academic Emergency Medicine Education and Training, 5(3), 102-115.
7. Fry, K. (2001). E‐learning markets and providers: some issues and prospects. Education Training, 4/5(43), 233-239.
8. Han, F, Demirbilek, N. (2021). Üniversite öğrencilerinin Covid-19 salgını süresince yürütülen zorunlu uzaktan eğitime ilişkin görüşleri. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, 12(44), 182-203.

9. Hrastinski, S. (2008). Asynchronous and synchronous e-learning. Educause quarterly, 31(4), 51- 55.
10. Kara, M, Erdogdu, F, Kokoc, M, Cagiltay, K. (2019). Challenges faced by adult learners in online distance education: A literature review. Open Praxis, 11(1), 5-22.
11. Güner, EK, Akbaba, Ö, Karabulutlu, EY, Öztürk, H. (2022). Pandemi Sürecinde Klinik Uygulama Yapamayan İlk ve Acil Yardım Öğrencilerinin Mesleki Yaşam ile İlgili Kaygı Düzeylerinin ve İlişkili Faktörlerin Belirlenmesi. Hastane Öncesi Dergisi, 7(3), 331-347.
12. Kürtüncü, M, Kurt, A. (2020). Covid-19 pandemisi döneminde hemşirelik öğrencilerinin uzaktan eğitim konusunda yaşadıkları sorunlar. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(5), 66-77.
13. Martin, J. (2006). The challenge of introducing continuous professional development for paramedics. Australasian Journal of Paramedicine, 4(2), 07-15.
14. Özdoğan, AÇ, Berkant, HG. (2020). Covid-19 pandemi dönemindeki uzaktan eğitime ilişkin paydaş görüşlerinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 13-43.
15. Succar, T, Beaver, HA, Lee, AG. (2022). Impact of COVID-19 pandemic on ophthalmology medical student teaching: educational innovations, challenges, and future directions. Survey of Ophthalmology, 67(1), 217-225.
16. Telli, SG, Altun, D. (2021). Coronavirus (Covid-19) pandemisi döneminde çevrimiçi öğrenme. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 4(2), 90-107.
17. Telli, SG, Altun, D. (2023). Türkiye'de deprem sonrası çevrimiçi öğrenmenin vazgeçilmezliği. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 6(2), 125-136.
18. Turan, M, Çelikyay, HH. (2020). Türkiye’de KOVİD-19 ile Mücadele: Politikalar ve Aktörler. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 3(1), 1-25.
19. Wang, C, Cheng, Z, Yue, XG, McAleer, M. (2020). Risk Management of COVID-19 by Universities in China. Journal of Risk and Financial Management, 13(2), 36.
20. Watts, L. (2016). Synchronous and asynchronous communication in distance learning: A review of the literature. Quarterly Review of Distance Education, 17(1), 23-32.
21. Yolcu, HH. (2020). Koronavirüs (Covid-19) pandemi sürecinde sınıf öğretmeni adaylarının uzaktan. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(4), 237-250.
22. Yönetmelik. (2014, 05 22). Sağlık Meslek Mensupları ile Sağlık Hizmetlerinde Çalışan Diğer Meslek Mensuplarının İş ve Görev Tanımlarına Dair Yönetmelik. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2014/05/20140522-14.htm, 06.10.2023.