BİR GRUP MESLEK YÜKSEKOKULU ÖĞRENCİSİNİN AKADEMİK ÖZYETERLİK VE MESLEKİ BENLİK SAYGISI DÜZEYLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
Öz
Amaç:
Bu araştırma, meslek yüksekokulunda öğrenim gören üniversite öğrencilerinin
akademik özyeterlik algıları ile mesleki benlik saygısının belirlenmesi
amacıyla yapılmıştır.
Gereç ve Yöntemler:
Tanımlayıcı nitelikte olan araştırmanın örneklemini ilk ve acil yardım programı
ile özel güvenlik ve koruma programlarında öğrenim gören öğrenciler
oluşturmuştur. Veriler sosyo-demografik veri toplama formu ve beşli Likert
skalasıyla sunulan iki ölçek aracılığı ile elde edilmiştir. Elde edilen veriler
SPSS istatistik programı ile analiz edilmiştir. Veriler sayı, yüzdelik, student
t testi, pearson korelasyon katsayısı, mann whitney U testi kullanılarak analiz
edilmiştir.
Bulgular:
Akademik
Özyeterlik Ölçeğinden alınan puanlar ile Mesleki Benlik Saygısı Ölçeğinden
alınan puanlar arasında istatistiksel yönden anlamlı pozitif bir ilişki olduğu
belirlenmiştir. İlk ve acil yardım programında okuyan öğrencilerin akademik özyeterlik
ve mesleki benlik saygısı ölçek puanları, özel güvenlik ve koruma programında
okuyan öğrencilerin ölçek puanlarından istatistiksel olarak anlamlı derecede
yüksek bulunmuştur. Öğrencilerin okudukları bölümden memnun olma düzeyleri ile
mesleki benlik saygıları karşılaştırılmış ve buna göre öğrenim gördükleri
programdan memnun olma düzeyi yüksek olan öğrencilerin, mesleki benlik saygılarının
yüksek olduğu bulunmuştur. Yine kendilerini akademik anlamda başarılı bulan
öğrencilerin akademik özyeterlik ölçek puanlarının istatistiksel olarak anlamlı
düzeyde yüksek olduğu bulunmuştur.
Sonuç:
Meslek yüksekokullarında öğrenim gören öğrencilerin, öğrenim gördükleri
programa göre akademik özyeterlik düzeyleri ve mesleki benlik saygıları farklılık
göstermektedir. Mesleki eğitimin ve bilincinin erken yaşta başlaması ve
öğrencilerin eğitim gördükleri meslek alanından memnun olmaları, akademik
özyeterlik ve mesleki benlik saygısını olumlu yönde etkilemektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik. (2007) TC Resmi Gazete, 26463,15 Mart 2007.
- Akyüz, B., Kesen, M., Oğrak, A. (2016). Örgütsel güven ve akademik özyeterlik algısının genel sinizm ve etik dışı davranışlara etkisi. Çankırı Karatekin üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 7(1):85-106.
- Arıcak, T. (1999). Öğretmen adaylarının benlik saygısı ve mesleki benlik saygılarının geliştirilmesine yönelik bir grupla psikolojik danışma uygulaması. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi (11), 11-22.
- Azar, A. (2010). Ortaöğretim fen bilimleri ve matematik öğretmeni adaylarının öz yeterlilik İnançları. Zonguldak Karaelmas University Journal Of Social Sciences, 6(12).
- Bandura, A. (1993). Perceived self-efficacy in cognitive development and functioning. Educational psychologist, 28(2), 117-148.
- Bandura, A. (1994) Self-efficacy. In V. S. Ramachaudran (Ed.), Encyclopedia of Human Behavior (Vol. 4, pp. 71-81). New York: Academic Press.
- Canpolat, AM., Ozsaker, M. (2013). Physical education candidate teachers' beliefs about vocational self-esteem. Turkish Journal of Sport And Exercise, 15(2), 94-99.
- Çivitci, A. (2010). Vocational self-esteem and psychological needs in Turkish Counseling Students. International Journal for the Advancement of Counselling, 32(1), 56-65.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
7 Mayıs 2018
Gönderilme Tarihi
4 Aralık 2017
Kabul Tarihi
2 Nisan 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 3 Sayı: 1