AFAD AS A SOCIAL POLICY TOOL

Öz

Disasters are events that are unexpected in natural life and that humanity is caught unprepared and that creates social destruction. Social policy tools have an effective use in making disasters predictable and the consequences bearable. AFAD for Turkey, the construction of disaster-resistant communities, disaster preparedness and response in the; It is an important social policy actor that ensures the use and coordination of country resources. The study covers 10 years from 2009 to 2019 by the activities of AFAD, which established as the institution responsible for disaster management in Turkey. In the mean time, it explains the disaster management organization put forward by AFAD and its social policy approach to the events that occur. Disaster management in Turkey evaluated as a social policy tool and place is given to the policies it implements. Van earthquake as a type of natural disaster, Syrian migration as a mass human movement within the scope of technology-induced disaster, and transnational aid as humanitarian aid activities. The data used in the study were obtained from the International Disaster Database records and AFAD reports. Turkey's disaster management practices, aimed to provide a different perspective on the social policy literature looking at disaster management window.

Anahtar Kelimeler

• AFAD, Disaster Management, Social Policy.

BİR SOSYAL POLİTİKA ARACI OLARAK AFAD

Öz

Afetler tabi yaşamda beklenilmeyen ve insanlığın hazırlıksız yakalandığı, toplumsal yıkımlar oluşturan olaylardır. Afetlerin öngörülebilir ve sonuçlarının katlanılabilir kılınmasında, sosyal politika araçları etkin bir kullanıma sahiptir. Türkiye için AFAD, afetlere dirençli toplumun inşası, afetlerin hazırlığı ve müdahalesinde; ülke kaynaklarının kullanımı ve koordinasyonunu sağlayan önemli bir sosyal politika aktörüdür. Çalışma, Türkiye’nin afet yönetiminden sorumlu kurum olarak AFAD’ın kurulduğu, 2009 ile 2019 yılları arası 10 yıllık faaliyetlerini kapsamaktadır. Bu süreçte, AFAD’ın ortaya koyduğu afet yönetimi organizasyonunu ve meydana gelen olaylara yönelik sosyal politika yaklaşımını açıklamaktadır. Türkiye’de afet yönetimi bir sosyal politika aracı olarak değerlendirilmiş ve uyguladığı politikalara yer verilmiştir. Bir doğal afet çeşidi olarak Van depremi, Teknoloji kaynaklı afet türü kapsamında kitlesel insan hareketi olarak Suriyeli göçü ve insani yardım faaliyetleri olarak ulus ötesi yapılan yardımlara yer verilmiştir. Çalışma da kullanılan veriler Uluslararası Afet veri Tabanı kayıtlarından ve AFAD raporlarından elde edilmiştir. Türkiye’nin afet yönetimi uygulamalarına, sosyal politika penceresinden bakılarak afet yönetimi literatürüne farklı bir bakış açısı kazandırmak amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• AFAD,
• Afet Yönetimi,
• Sosyal Politika,

Kaynakça

1. Açıklamalı Afet Yönetimi Terimleri Sözlüğü (2014). Ankara: Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı Yayınları.
2. AFAD (2012), 2013-2017 Stratejik Planı, T.C. Başbakanlık Afet Ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı https://www.afad.gov.tr/kurumlar/afad.gov.tr/2402/files/afadsp2013-2017.pdf, Erişim Tarihi: 15.12.2019.
3. AFAD (2018), Uluslararası İnsani Yardım Faaliyetleri 2009-2018 Raporu, https://www.afad.gov.tr/kurumlar/afad.gov.tr/35430/xfiles/Uluslararasi_Insani_Yardim.pdf, Erişim Tarihi: 15.12.2019.
4. AFAD (2019). https://www.afad.gov.tr/, Erişim Tarihi: 15.12.2019.
5. Anadolu Ajansı (2019), https://www.aa.com.tr/tr, Erişim Tarihi: 15.12.2019.
6. Anadolu Ajansı (2019), https://www.aa.com.tr/tr/turkiye/afad-10-yasinda/1674741, Erişim Tarihi: 15.12.2019.
7. Anadolu Ajansı (2018). https://www.aa.com.tr/tr/dunya/kuresel-insani-yardim-raporu-dunyanin-en-comert-ulkesi-turkiye/1180618, Erişim Tarihi: 15.12.2019.
8. Anadolu Ajansı, (2017). https://www.aa.com.tr/tr/ekonomi/basbakan-yardimcisi-akdag-suriyeliler-icin-harcanan-toplam-maliyet-84-milyar-880-milyon-lira/990509, Erişim Tarihi: 15.12.2019.

9. Akar, S. (2013). Doğal Afetlerin Kamu Maliyesine Ve Makro Ekonomiye Etkileri: Türkiye Değerlendirmesi, Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi İ.İ.B.F. Yönetim Ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, Sayı: 21, 185-205.
10. Altan, Ö. Z. (2011). Sosyal Politika, Anadolu Üniversitesi, No: 900, Eskişehir: Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
11. Altun, F. (2017). Uluslararası Kuruluşların Afetlere Yönelik Sosyal Yardım Ve Sosyal Hizmet Faaliyetlerinin İncelenmesi. Journal of Social Work, Vol:1, Issue:1, 32-54.
12. Arouri, M. Nguyen, C. Youssef, A.B. (2015). Natural Disasters, Household Welfare, and Resilience: Evidence from Rural Vietnam, World Development, Volume: 70, 59-77. https://doi.org/10.1016/j.worlddev.2014.12.017.
13. Bahadır H., Uçku R. (2018). Uluslararası Acil Durum Veri Tabanına Göre Türkiye Cumhuriyeti Tarihindeki Afetler, Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, Cilt: 4, Sayı: 1, 28-33.
14. BM (1992). United Nations Conference on Environment & Development Rio de Janerio, Brazil, 3 to 14.
15. Cordero-Reyes, A.M., Palacios, I., Ramia, D., West, R., Valencia, M., Ramia, N., Egas, D., Rodas, P., Bahamonde, M. ve Grunauer, M. (2017). “Natural Disaster Management: Experience of Academic Institution After a 7.8 Magnitude Earthquake In Ecuador”, Public Health, No: 144.
16. CRED (2019). https://www.emdat.be/emdat_db/, Erişim Tarihi: 15.12.2019.
17. Çağlar, B. Kuşçuoğlu, M. (2013). İnsani yardım ve lojistik yönetimi, ABMYO Dergisi. Cilt: 29, Sayı:30, 45-52.
18. Ekşi, A. (2017). Kitlesel Olaylarda Hastane Öncesi Acil Sağlık Hizmetleri Yönetimi, (2. Baskı), Kitapana Yayınevi, İzmir.
19. GİGM (2019). https://www.goc.gov.tr/gecici-koruma5638, Erişim Tarihi: 15.12.2019.
20. GİGM (2016). Göç Raporu, https://www.goc.gov.tr/kurumlar/goc.gov.tr/YillikGocRaporlari/2016_yiik_goc_raporu_haziran.pdf Erişim Tarihi: 15.12.2019.
21. Gökçe, O. Özden, Ş. ve Demir, A. (2008). Türkiye’de Afetlerin Mekansal Ve İstatistiksel Dağılımı Afet Bilgileri Envanteri, Ankara: Bayındırlık ve İskan Bakanlığı Afet İşleri Genel Müdürlüğü Afet Etüt Ve Hasar Tespit Daire Başkanlığı Yayınları.
22. Işık, Ö. Aydınlıoğlu, H. M. Koç, S. Gündoğdu, O. Korkmaz, G. ve Ay, A. (2012). Afet Yönetimi ve Afet Odaklı Sağlık Hizmetleri. Okmeydanı Tıp Dergisi, Cilt: 28, Ek Sayı:2, 82-123.
23. İlhan, A. M. (2013), Afetler Ve İnsani Yardım Operasyonlarında Silahlı Kuvvetlerin Rolü, Güvenlik Bilimleri Dergisi, Cilt: 2, Sayı:1, 107 – 129.
24. Kadıoğlu, M. (2011). Afet Yönetimi Beklenilmeyeni Beklemek, En Kötüsünü Yönetmek, Yayın No: 65, İstanbul: Marmara Belediyeler Birliği Yayını.
25. Kaynak, R. Erel, M. (2016). Türkiye’de Faaliyet Gösteren İnsani Yardım Örgütlerinin Kurumsal Yetenek, Afet Odaklılık Ve Afet Yönetim Performansı Üzerine Bir Araştırma, Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, Cilt: 7, Sayı: 15, 1-19.
26. KB (2014). Onuncu Kalkınma Planı 2014-2018, T.C. Kalkınma Bakanlığı, http://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2018/11/Onuncu-Kalk%C4%B1nma-Plan%C4%B1-2014-2018.pdf (01.12.2019).
27. Laçiner V. ve Yavuz Ö. (2013). Van Depremi Örneğinde Afetler Sonrası Yapılan Yardımlar ve Hukuki Çerçevesi, Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 5, Sayı: 9, 114-135.
28. Managi, S. ve Guan, D. (2017), “Multiple Disasters Management: Lessons from the Fukushima Triple Events”, Economic Analysis and Policy, No: 53.
29. Mechler, R. (2009). Disasters and Economic Welfare: Can National Savings Help Explain Postdisaster Changes in Consumption?, World Bank Policy Research Working Paper 4988. Washington, DC, United States: The World Bank.
30. Misra, S., Goswami, R., Mondal, T. ve Jana, R. (2017), “Social Networks in the Context of Community Response to Disaster: Study of a Cyclone-affected Community in Coastal West Bengal, India”, International Journal of Disaster Risk Reduction, No: 22.
31. Mojtahedi, M. ve Oo, B.L. (2017), “Critical Attributes for Proactive Engagement of Stakeholders in Disaster Risk Management”, International Journal of Disaster Risk Reduction, No: 21.
32. Noy, I. Becerra, O. Cavallo, Eduardo A. (2012). Foreign Aid in the Aftermath of Large Natural Disasters, IDB Working Paper No. IDB-WP-333, Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=2207237 or http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.2207237
33. Özmen, B. Özden, Tolga, A. (2013). Türkiye’nin Afet Yönetim Sistemine İlişkin Eleştirel Bir Değerlendirme, İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, No: 49, 1-28.
34. Pearce, L. (2003). Disaster Management and Community Planning, and Public Participation: How to Achieve Sustainable Hazard Mitigation, Natural Hazard, 28, 211–228. https://doi.org/10.1023/A:1022917721797
35. Quarantelli E., Lagadec P., Boin A. (2007). A Heuristic Approach to Future Disasters and Crises: New, Old, and In-Between Types. In: Handbook of Disaster Research. Handbooks of Sociology and Social Research. Springer, New York, NY. https://doi.org/10.1007/978-0-387-32353-4_2
36. Snyder, M. Omoto, Allen M. (2008). Volunteerism: Social Issues Perspectives and Social Policy Implications, Social Issues and Policy Review, Vol. 2, No. 1, 1-36.
37. SGDD (2016), http://www.refugeeinturkey.org/Turkiyede-Multeci-Olmak-i5 Erişim Tarihi: 01.12.2019. Şenkal,
38. Abdülkadir (2007), Küreselleşme sürecinde Sosyal Politika, (2. Baskı). İstanbul: Alfa Yayıncılık.
39. Taşçı, F. (2009). Bir Sosyal Politika Sorunu Olarak Göç, Kamu-İş Dergisi, Cilt.10, Sayı.4, 2009, 177-204.
40. T.C. Resmî Gazete. (2018). Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar ile Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında 4 Nolu Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi. Resmî Gazete Tarihi: 15 Temmuz 2018. Resmî Gazete Sayısı: 30479.
41. T.C. Resmî Gazete. (2015). Geçici Barınma Merkezlerinin Kurulması, Yönetimi ve İşletilmesine Hakkında Yönerge;, Sayı: 23796, Erişim Tarihi: 04.11.2015.
42. T.C. Resmî Gazete. (2014). Geçici Koruma Yönetmeliği. Resmî Gazete Tarihi: 22 Ekim 2014. Resmî Gazete Sayısı: 29153.
43. Tepav (2019), https://www.tepav.org.tr/tr/calismalarimiz/s/358 (01.12.2019).
44. Tosun, S. ve Azazi, H. (2019). Yerel Kuruluşların Mülteci Ve Sığınmacılara Yönelik Sosyal Politika Uygulamaları: Balıkesir Örneği, Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, Cilt:14, Sayı: 2, 213-234.
45. Tosun, S. Yıldırım, Y. Azazi, H. (2019). “Afet Yönetiminde Sığınmacılara Yapılan Sosyal Yardımlar ve Hizmetler Üzerine Nitel Araştırma”, Sosyal, Beşeri Ve İdari Bilimler Alanında Araştırma Ve Değerlendirmeler, 1.Baskı, Cilt 3, Gece Kitaplığı Yayınevi, Ankara, 2019. ss:135-160.
46. Uzun, A. (2015). Günümüzün Sosyal Ve Ekonomik Sorunu Olan Suriyelilerin Mülteci Ve Ekonomi Hukuku Bakımından Değerlendirilmesi, Ankara Barosu Dergisi, Sayı: 1, 105-120.
47. Yavuz, Ö. (2014). Afetler Sonrası Yapılan Sosyal Yardımlar ve Hizmetler, (1.Baskı). Çanakkale: İdeal Kültür Yayıncılık,
48. Yenihan, B. (2017). Bir Sosyal Politika Aracı Olarak Sosyal Güvenlik: Dünya’da ve Türkiye’de Gelişimi Üzerine Bir İnceleme, Yönetim Bilimleri Dergisi, Cilt: 15, Sayı: 30, 177-196.
49. Yılmaz, A. (2012), Türkiye’de Afetlerde Karşılaşılan Sorunlar, Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 1, Sayı: 1, 61-81.