Cognitive Behavioral Therapy in Gambling Disorder: A Case Report

Öz

In this case report, a 26-year-old male client with symptoms of gambling disorder according to DSM-5 diagnostic criteria was treated with cognitive behavioral therapy. The client stated that he had been gambling for many years and his life had been going incompletely due to his systematic gambling behavior. Although he resorted to many methods that he thought were logical and functional, he emphasized that he could not overcome this addiction. Realizing that these methods did not contribute to the healing process, the client reported that he had come to the point of losing his belief in himself and sought professional support. For this, the client was first given comprehensive information about the disease and psychoeducational techniques were applied to improve the person's coping skills, self-control and self-responsibility skills. With the interventions made in the behavioral dimension after the intellectual dimension, the intermediary behaviors that reveal the gambling behavior were emphasised. As a result of the interventions, the therapy process resulted in only a few behavioral changes. More studies are needed on interventions specific to this pathology in Cognitive Behavioral Therapy. In this way, guiding and well-being-enhancing gains will be achieved in interventions for gambling disorder with Cognitive Behavioral Therapy.

Anahtar Kelimeler

• gambling disorder
• cognitive behavioral therapy
• addiction

Kumar Oynama Bozukluğunda Bilişsel Davranışçı Terapi: Bir Olgu Sunumu

Öz

Bu olgu sunumunda, DSM-5 tanı kriterlerine göre kumar oynama bozukluğu belirtileri gösteren 26 yaşında erkek bir danışana bilişsel davranışçı terapi yöntemiyle tedavi süreci uygulanmıştır. Danışan uzun yıllardır kumar oynadığını, sistematik bir hal alan kumar oynama davranışı sebebiyle yaşamının kötü yönde seyrettiğini beliritmiştir. Her ne kadar kendince mantıklı ve işlevsel nitelikte olduğunu düşündüğü birçok yönteme başvursa da, bu bağımlılığını yenemediğini vurgulamıştır. Bu yöntemlerin iyileşme sürecine bir katkı sağlamadığını fark eden danışan kendine olan inancını yitirme noktasına geldiğini ve profesyonel bir desteğe başvurduğunu bildirmiştir. Bunun için danışana ilk olarak hastalıkla ilgili kapsamlı bilgi verilmiş ve kişinin baş etme becerileri, özdenetim, kendi sorumluluğunu alma becerilerini geliştirmesi için psikoeğitim teknikleri uygulanmıştır. Düşünsel boyutun ardından davranışsal boyutta yapılan müdahalelerle kumar oynama davranışını ortaya çıkaran aracı davranışlara vurgular yapılmıştır. Yapılan müdahaleler sonucunda terapi süreci ancak birkaç davranışsal değişiklikle sonuçlanmıştır. Bilişsel Davranışçı Terapi’de bu patoloji özelinde müdahaleler ile ilgili daha fazla çalışmaya ihtiyaç duyulmaktadır. Bu sayede Bilişsel Davranışçı Terapi ile kumar oynama bozukluğuna yapılan müdahalelerde yönlendirici ve iyilik halini artırıcı nitelikte kazanımlar sağlanabilecektir.

Anahtar Kelimeler

• kumar oynama bozukluğu
• bilişsel davranışçı terapi
• bağımlılık

Kaynakça

1. Abbott, M. W., Volberg, R. A., & Rönnberg, S. (2004). Comparing the New Zealand and Swedish National Surveys of Gambling and Problem Gambling. Journal of Gambling Studies, 20(3), 237–258. https://doi.org/10.1023/b:jogs.0000040278.08853.c0
2. American Psikiyatri Birliği. (2012). Ruhsal Bozukluklarının Tanısal ve Sayımsal El Kitabı (E. Köroğlu, Çev.). Hekimler Yayın Birliği.
3. American Psychiatric Association. (1980). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, DSM-III. American Psychiatric Association.
4. American Psychiatric Association. (2000). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, DSM-IV. American Psychiatric Association.
5. Buran, A. (2021). Kumar oynama bozukluğunda bilişsel davranışçı terapinin etkinliği üzerine sistematik bir derleme. Bağımlılık Dergisi, 22(2), 180-186. https://doi.org/10.51982/bagimli.841844
6. Calado, F., & Griffiths, M. D. (2016). Problem gambling worldwide: An update and systematic review of empirical research (2000–2015). Journal of Behavioral Addictions, 5(4), 592-613. https://doi.org/ 10.1556/2006.5.2016.073
7. Chretien, M., Giroux, I., Goulet, A., Jacques, C., & Bouchard, S. (2017). Cognitive restructuring of gambling-related thoughts: A systematic review. Addictive Behaviors, 75, 108-121. https://doi.org/10.1016/j.addbeh.2017.07.001
8. Cowlishaw, S., Merkouris, S., Dowling, N., Anderson, C., Jackson, A., & Thomas, S. (2012). Psychological therapies for pathological and problem gambling. Cochrane Database of Systematic Reviews. https://doi.org/10.1002/14651858.cd008937.pub2

9. Çakıcı, M., Çakıcı, E., Karaaziz, M., & Babayiğit, A. (2019). KKTC'de kumar yaygınlığı, risk etkenleri ve kültür tutumları ile ilişkisi: 2007-2014. Anatolian Journal of Psychiatry, 0, 1. https://doi.org/10.5455/apd.7939
10. Geniş B., & Aksu, H. (2020). İntihar girişimi ile acil servise başvuran kumar bağımlılığı olgusu. Bağımlılık Dergisi, 21(1), 92-98.
11. Gooding, P., & Tarrier, N.A. (2009). A systematic review and meta-analysis of cognitive-behavioural interventions to reduce problem gambling: Hedging our bets?. Behaviour Research and Therapy, 47(7), 592-607. https://doi.org/10.1016/j.brat.2009.04.002
12. Hodgins, D.C., & Peden, N. (2008). Cognitive-behavioral treatment for impulse control disorders. Brazilian Journal of Psychiatry, 30(1), 31-40. https://doi.org/10.1590/S1516-44462006005000055
13. Holden, C. (2010). Behavioral addictions debut in proposed DSM-V. Science, 327(5968), 935. https://doi.org/10.1126/science.327.5968.935
14. Karahan, T.F. & Sardoğan, M. E. (2015). Rasyonel-emotif terapi. Ondokuz Mayis University Journal of Education Faculty, 9(0), 110-135.
15. Karim, R., & Chaudhri, P. (2012). Behavioral addictions: An overview. Journal of Psychoactive Drugs, 44(1), 5-17. https://doi.org/10.1080/02791072.2012.662859
16. Kraus, S. W., Etuk, R., & Potenza, M. N. (2020). Current pharmacotherapy for gambling disorder: a systematic review. Expert Opinion on Pharmacotherapy, 21(3), 287-296. https://doi.org/10.1080/14656566.2019.1702969
17. Ledgerwood, D.M., & Petry, N.M. (2005). Current trends and future directions in the study of psychosocial treatments for pathological gambling. Current Directions in Psychological Science, 14(2), 89–94. https://doi.org/10.1111/j.0963-7214.2005.00341.x
18. Menchon, J. M., Mestre-Bach, G., Steward, T., Fernández-Aranda, F., & Jiménez-Murcia, S. (2018). An overview of gambling disorder: from treatment approaches to risk factors. F1000Research, 7(434). https://doi.org/10.12688%2Ff1000research.12784.1
19. Meyer, G., Hayer, T., & Griffiths, M. (Eds.). (2009). Problem gambling in Europe: Challenges, prevention, and interventions. Springer Science & Business Media.
20. Miller, N.V., & Currie, S.R. A. (2008). Canadian population level analysis of the roles of irrational gambling cognitions and risky gambling practices as correlates of gambling intensity and pathological gambling. Journal of Gambling Studies. 24, 257–274. https://doi.org/10.1007/s10899-008-9089-5
21. Pallesen, S., Mitsem, M., Kvale, G., Johnsen, B. H., & Molde, H. (2005). Outcome of psychological treatments of pathological gambling: A review and meta‐analysis. Addiction, 100(10), 1412-1422. https://doi.org/10.1111/j.1360-0443.2005.01204.x
22. Petry, N. M. (2005). Gamblers Anonymous and Cognitive-Behavioral Therapies for Pathological Gamblers. Journal of Gambling Studies, 21(1), 27–33. https://doi.org/10.1007/s10899-004-1919-5
23. Petry, N. M., Ammerman, Y., Bohl, J., Doersch, A., Gay, H., Kadden, R., Molina, C. & Steinberg, K. (2006). Cognitive-behavioral therapy for pathological gamblers. Journal of consulting and clinical psychology, 74(3), 555-567. https://psycnet.apa.org/doi/10.1037/0022-006X.74.3.555
24. Ribeiro, E. O., Afonso, N. H., & Morgado, P. (2021). Non-pharmacological treatment of gambling disorder: A systematic review of randomized controlled trials. BMC Psychiatry, 21(105), 1-15. https://doi.org/10.1186/s12888-021-03097-2
25. Rizeanu, S. (2015). Pathological gambling treatment-review. Procedia -Social Behavioral Sciences, 187, 613-618. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2015.03.114
26. Sargın, M., & Sargın, A.E., (2015). “Yaşamaya Değer Bir Hayat” için: Diyalektik davranışçı terapinin gelişimi ve temel ilkeleri. Türkiye Klinikleri J Psychiatry-Special Topics, 8(2), 64-70.
27. Smith, G., Hodgins, D., & Williams, R. (2007). Research and Measurement Issues in Gambling Studies (1st ed.). Emerald Publishing.
28. Stucki, S., & Rihs-Middel, M. (2007). Prevalence of adult problem and pathological gambling between 2000 and 2005: An update. Journal of Gambling Studies, 23(3): 245–257. https://doi.org/10.1007/s10899-006-9031-7
29. Suurvali, H., Hodgins, D., Toneatto, T., & Cunningham, J. (2008). Treatment seeking among Ontario problem gamblers: Results of a population survey. Psychiatric Services, 59(11), 1343–1346. https://doi.org/10.1176/ps.2008.59.11.1343
30. Swan, J.L., & Hodgins, D.C. (2015). Brief interventions for disordered gambling. Canadian Journal of Addiction, 6(2), 29-36. http://dx.doi.org/10.1097/02024458-201509000-00005
31. Tolchard, B., & Battersby, M.W. (2013). Cognitive behaviour therapy for problem gamblers: A clinical outcomes evaluation. Behaviour Change, 30(1), 12-23. http://doi:10.1017/bec.2013.2
32. Tolin, D.F. (2010). Is cognitive-behavioral therapy more effective than other therapies? A meta-analytic review. Clinical Psychology Review, 30(6), 710-720. https://doi.org/10.1016/j.cpr.2010.05.003
33. Toneatto, T., & Gunaratne, M. (2009). Does the treatment of cognitive distortions improve clinical outcomes for problem gambling? Journal of Contemporary Psychotherapy, 39, 221-229. https://doi.org/10.1007/s10879-009-9119-3
34. Uğurlu, T.T.,Şengül, C. B., & Şengül, C. (2012). Bağımlılık psikofarmakolojisi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 4(1), 37-50. https://doi.org/10.5455/cap.20120403
35. Vayısoğlu, S. K., Öncü, E., & Güven, Y. (2019). Üniversite öğrencilerinde kumar oynama sıklığı ve heyecan arama davranışı ile ilişkisi. Addicta: The Turkish Journal of Addictons, 6(1), 69-90. https://doi.org/10.15805/addicta.2019.6.1.0041
36. Walker, M.B. (2005). Problems in measuring the effectiveness of cognitive therapy for pathological gambling. Journal of Gambling Studies, 21(1), 79-90. https://doi.org/10.1007/s10899-004-1927-5