The Relationship Between Social Media Addiction and Communication Skills in Adolescents: A Cross-Sectional Study

Öz

This study was conducted to examine the relationship between social media addiction and communication skills among Turkish middle and high school students aged 12-16. Understanding the cultural tension between technology use during adolescence and societal expectations prioritizing face-to-face communication constitutes the significance of the study. The sample of this cross-sectional study, designed with a correlational survey model, consists of 333 students. Research data were collected online using a Sociodemographic Information Form, the Social Media Addiction Scale, and the Communication Skills Assessment Scale. According to the findings, there is a significant negative relationship between social media addiction and communication skills. Specifically, the conflict sub-dimension of addiction showed the strongest relationship with a decline in communication skills. Furthermore, communication skills significantly predict social media addiction beyond demographic variables. In gender comparisons, it was identified as a striking finding that female students scored higher than male students in both communication skills and social media addiction. Consequently, a decrease in face-to-face communication skills is observed in adolescents exhibiting higher addiction severity. These findings highlight the negative effects of problematic media use on the social communication development of adolescents and provide a highly important foundation for school-based psychological counseling and preventive interventions.

Anahtar Kelimeler

• social media addiction
• communication skills
• adolescents
• problematic internet use
• gender differences

Ergenlerde Sosyal Medya Bağımlılığı ile İletişim Becerileri Arasındaki İlişki: Kesitsel Bir Çalışma

Öz

Bu araştırma, 12-16 yaş aralığındaki Türk ortaokul ve lise öğrencilerinde sosyal medya bağımlılığı ile iletişim becerileri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yürütülmüştür. Ergenlik döneminde teknoloji kullanımı ile yüz yüze iletişimi önceleyen toplumsal beklentiler arasındaki kültürel gerilimin anlaşılması çalışmanın önemini oluşturmaktadır. İlişkisel tarama modelinde tasarlanan bu kesitsel araştırmanın örneklemini 333 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma verileri, Sosyodemografik Bilgi Formu, Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği ve İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği kullanılarak çevrim içi ortamda toplanmıştır. Elde edilen bulgulara göre, sosyal medya bağımlılığı ile iletişim becerileri arasında anlamlı düzeyde negatif yönlü bir ilişki bulunmaktadır. Özellikle bağımlılığın çatışma alt boyutu, iletişim becerilerindeki düşüşle en güçlü ilişkiyi göstermiştir. Ayrıca iletişim becerileri, demografik değişkenlerin ötesinde sosyal medya bağımlılığını anlamlı bir şekilde yordamaktadır. Cinsiyet karşılaştırmalarında kız öğrencilerin hem iletişim becerilerinde hem de sosyal medya bağımlılığında erkeklerden daha yüksek puanlar aldığı çarpıcı bir bulgu olarak tespit edilmiştir. Sonuç olarak, daha yüksek bağımlılık şiddeti gösteren ergenlerin yüz yüze iletişim becerilerinde azalma görülmektedir. Bu bulgular, ergenlerin sosyal iletişim gelişiminde sorunlu medya kullanımının olumsuz etkilerini vurgulamakta ve okul temelli psikolojik danışma ile önleyici müdahaleler için son derece önemli bir zemin sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• sosyal medya bağımlılığı
• iletişim becerileri
• ergenler
• sorunlu internet kullanımı
• cinsiyet farklılıkları

Kaynakça

1. Anderson, M., & Jiang, J. (2023). Teens, social media and technology 2023. Pew Research Center.
2. Andreassen, C. S. (2015). Online social network site addiction: A comprehensive review. Current Addiction Reports, 2(2), 175–184.
3. Beebe, S. A., Beebe, S. J., & Redmond, M. V. (2014). Interpersonal communication: Relating to others (7th ed.). Pearson.
4. Bickerton, D. (1990). Language and species. University of Chicago Press.
5. Billieux, J., Schimmenti, A., Khazaal, Y., Maurage, P., & Heeren, A. (2015). Are we overpathologizing everyday life? A tenable blueprint for behavioral addiction research. Journal of Behavioral Addictions, 4(3), 119–123.
6. Caplan, S. E. (2003). Preference for online social interaction: A theory of problematic Internet use and psychosocial well-being. Communication Research, 30(6), 625–648.
7. Caplan, S. E. (2010). Theory and measurement of generalized problematic Internet use: A two-step approach. Computers in Human Behavior, 26(5), 1089–1097.
8. Cauberghe, V., Van Wesenbeeck, I., De Jans, S., Hudders, L., & Ponnet, K. (2021). How adolescents use social media to cope with feelings of loneliness and anxiety during COVID-19 lockdown. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 24(4), 250–257.

9. Crone, E. A., & Konijn, E. A. (2018). Media use and brain development during adolescence. Nature Communications, 9(1), 588.
10. Çelik, M. (2017). Üniversite öğrencilerinin sosyal medya bağımlılık düzeylerinin incelenmesi: Kültür Üniversitesi öğrencileri üzerinde bir araştırma. 1. Uluslararası İletişimde Yeni Yönelimler Konferansı Bildiri Kitabı (ss. 1–10). İstanbul Ticaret Üniversitesi.
11. Daft, R. L., & Lengel, R. H. (1986). Organizational information requirements, media richness and structural design. Management Science, 32(5), 554–571.
12. Demir, M., Özen, A., Doğan, A., Bilyk, N. A., & Tyrell, F. A. (2012). I matter to my friend, therefore I am happy: Friendship, mattering, and happiness. Journal of Happiness Studies, 12, 983–1005.
13. Demir, Ü. (2016). Sosyal medya kullanımı ve aile iletişimi: Çanakkale’deki lise öğrencileri üzerine bir araştırma. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 9(2), 27–50.
14. Demiray, U. (2006). Genel iletişim. Pegem A Yayıncılık.
15. Drago, E. (2015). The effect of technology on face-to-face communication. Elon Journal of Undergraduate Research in Communications, 6(1), 13–19.
16. Dufort Rouleau, R., Beauregard, C., & Beaudry, V. (2023). A rise in social media use in adolescents during the COVID-19 pandemic: The French validation of the Bergen Social Media Addiction Scale in a Canadian cohort. BMC Psychology, 11, 92.
17. George, D., & Mallery, P. (2010). SPSS for Windows step by step: A simple guide and reference, 17.0 update (10th ed.). Pearson.
18. Görür, D. (2001). Lise öğrencilerinin iletişim becerilerini değerlendirmelerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Çukurova Üniversitesi.
19. Griffiths, M. D. (2005). A ‘components’ model of addiction within a biopsychosocial framework. Journal of Substance Use, 10(4), 191–197.
20. Hazar, M. (2011). Sosyal medya bağımlılığı: Bir alan çalışması. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 32, 151–175.
21. Hussain, Z., & Starcevic, V. (2020). Problematic social networking site use: A brief review of recent research methods and the way forward. Current Opinion in Psychology, 36, 89–95.
22. İliş, A. (2018). Eğitim fakültesi öğrencilerinin sosyal medya bağımlılığı ile iletişim becerileri arasındaki ilişkinin farklı değişkenler açısından incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Atatürk Üniversitesi.
23. Kağıtçıbaşı, Ç. (2005). Autonomy and relatedness in cultural context: Implications for self and family. Journal of Cross-Cultural Psychology, 36(4), 403–422.
24. Kale, H. (2019). Lise öğrencilerinde sosyal medya kullanım amacı ile yalnızlık, zaman yönetimi, iletişim becerisi ve psikolojik iyi olma arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Trabzon Üniversitesi.
25. Karan, G. (2006). Anne babalar için internet rehberi. Epsilon Yayıncılık.
26. Karasar, N. (2009). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Yayıncılık.
27. Karcı, Y. (2011). İletişim meslek lisesi öğrencilerinin empatik iletişim beceri düzeylerinin incelenmesi. Selçuk İletişim.
28. Kartal, M. A. (2013). Ortaöğretim öğrencilerinin bazı değişkenlere göre öznel iyi oluş ve iletişim beceri düzeyleri [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ondokuz Mayıs Üniversitesi.
29. Kaya, H., Akçin, E., & Ayık, S. (2015). Hemşirelik fakültesi öğrencilerinin sosyal ağ sitelerini kullanma amacı ile iletişim becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 40, 16–31.
30. Korkut, F. (1996). İletişim Becerilerinin Değerlendirilme Ölçeğinin geliştirilmesi: Güvenirlik ve geçerlik çalışmaları. Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(7), 18–23.
31. Korkut, F. (2005). Yetişkinlere yönelik iletişim becerileri eğitimi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28, 143–149.
32. Kraut, R., Patterson, M., Lundmark, V., Kiesler, S., Mukopadhyay, T., & Scherlis, W. (1998). Internet paradox: A social technology that reduces social involvement and psychological well-being? American Psychologist, 53(9), 1017–1031.
33. Kuss, D. J., & Griffiths, M. D. (2017). Social networking sites and addiction: Ten lessons learned. International Journal of Environmental Research and Public Health, 14(3), 311.
34. Larson, R. W., & Verma, S. (1999). How children and adolescents spend time across the world: Work, play, and developmental opportunities. Psychological Bulletin, 125(6), 701–736.
35. Marino, C., Gini, G., Vieno, A., & Spada, M. M. (2018). The associations between problematic Facebook use, psychological distress and well-being among adolescents and young adults: A systematic review and meta-analysis. Journal of Affective Disorders, 226, 274–281.
36. Mayseless, O., Wiseman, H., & Hai, I. (1998). Adolescents’ relationships with father, mother and same-gender friend. Journal of Adolescent Research, 13(1), 101–123.
37. Pierce, T. (2009). Social anxiety and technology: Face-to-face communication versus technological communication among teens. Computers in Human Behavior, 25(6), 1367–1372.
38. Plasencia, A. V., & Suh, E. (2014). The role of mediated communication in adolescent development. Journal of Communication Research, 41, 235–256.
39. Sherman, L. E., Greenfield, P. M., Hernandez, L. M., & Dapretto, M. (2018). Peer influence via Instagram: Effects on brain and behavior in adolescence and young adulthood. Child Development, 89(1), 37–47.
40. Solmaz, B., Tekin, G., Herzem, Z., & Demir, M. (2013). İnternet ve sosyal medya kullanımı üzerine bir uygulama. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 7(4), 23–32.
41. Steinberg, L. (2014). Age of opportunity: Lessons from the new science of adolescence. Houghton Mifflin Harcourt.
42. Sun, Y., & Zhang, Y. (2021). A review of theories and models applied in studies of social media addiction and implications for future research. Addictive Behaviors, 114, 106699.
43. Topkaya, N., & Sezer, F. (2010). Üniversite öğrencilerinin iletişim becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(1), 91–104.
44. Tutgun-Ünal, A. (2015). Sosyal medya bağımlılığı: Üniversite öğrencileri üzerine bir araştırma [Yayımlanmamış doktora tezi]. Marmara Üniversitesi.
45. Twenge, J. M., & Martin, G. N. (2020). Gender differences in associations between digital media use and psychological well-being: Evidence from three large datasets. Journal of Adolescence, 79, 91–102.
46. Twenge, J. M., Martin, G. N., & Spitzberg, B. H. (2019). Trends in U.S. adolescents’ media use, 1976–2016: The rise of digital media, the decline of TV, and the (near) demise of print. Psychology of Popular Media Culture, 8(4), 329–345.
47. Twenge, J. M., Spitzberg, B. H., & Campbell, W. K. (2018). Less in-person social interaction with peers among U.S. adolescents in the 21st century and links to loneliness. Journal of Social and Personal Relationships, 36(6), 1892–1913.
48. Valkenburg, P. M., & Peter, J. (2007). Online communication and adolescent well-being: Testing the stimulation versus the displacement hypothesis. Journal of Computer-Mediated Communication, 12(4), 1169–1182. Walther, J. B. (1996). Computer-mediated communication: Impersonal, interpersonal, and hyperpersonal interaction. Communication Research, 23(1), 3–43. We Are Social. (2024). Digital 2024: Türkiye [Veri raporu]. https://wearesocial.com Yang, S.-Y., Wang, Y.-C., Lee, Y.-C., Lin, Y.-L., Hsieh, P.-L., & Lin, P.-H. (2022). Does smartphone addiction, social media addiction, and/or internet game addiction affect adolescents' interpersonal interactions? Healthcare, 10(5), 963.