Nietzschean Reverberations in Thomas Hardy’s “Hap” and “A Plaint to Man”

İnsana özgü kaygılara yönelik derin düşünme alanı oluşturabilen felsefe ve şiir arasındaki daimî yakınlığın birçok akademik araştırmanın merkezinde yer aldığı bilinmektedir. Atfedilen yakınlığın doğası üzerine daha kapsamlı incelemeler yapma arzusunda modern dönem itibarıyla bir artış olduğu düşünüldüğünde, Batı geleneği içerisinde dönemin en etkili filozoflarından biri olan Friedrich Nietzsche’nin felsefe ve edebiyat ya da felsefe ve şiir arasındaki etkileşime yeni bir boyut kazandırdığı söylenebilir. Felsefesinin ilkeleri, özellikle şiir başta olmak üzere birçok edebi tür içerisine aktarılmış ve fikirleri edebiyatçıların fikirleri ile kıyaslanmıştır. Bu noktada, yaşama bakış açılarındaki benzerliklere rağmen Nietzsche ve kendisinin çağdaşlarından biri olan, İngiliz roman yazarı ve şair Thomas Hardy arasındaki bağ odaklı kısıtlı sayıda çalışmanın var olduğu vurgulanmalıdır. Dolayısıyla, bu çalışma Nietzsche felsefesinin öne çıkan özelliklerinin Hardy’nin “Hap” ve “A Plaint to Man” şiirlerine uyarlanabilirliğini açıklığa kavuşturmayı hedeflemekte ve çağdaş okuyucuları, şiirin dünyevi olgulara filozofça yaklaşmak için sunduğu imkânı yeniden gözden geçirmeye davet etmektedir.

The perpetual affinity between philosophy and poetry in terms of providing an apt site for contemplation upon humane concerns is known to have been at the heart of a considerable number of academic researches. Given that there has been a revival of interest in delving into the nature of the referred affinity since modern period, Friedrich Nietzsche as one of the most influential philosophers of the period in the Western tradition can be said to have added a novel dimension to the dyad between philosophy and literature or philosophy and poetry. The tenets of his philosophy have been transposed into a variety of literary genres, particularly into poetry, and his ideas have been compared with certain literary figures. At this point, it must be highlighted that there exists limited number of studies about the bond between Nietzsche and one of his English contemporaries, novelist and poet Thomas Hardy notwithstanding the conformities in their outlook on life. Therefore, this study aims to elucidate the adaptability of the distinctive features of Nietzschean philosophy into Hardy’s two poems, “Hap” and “A Plaint to Man” and to impel contemporary readers to reoccupy their notions about poetry as a means to philosophising things in the world.