Tayfun Pirselimoğlu’nun “Olası” Distopyası: Şehrin Kuleleri

Dystopia, a sub-genre of Speculative Fiction, is rarely seen in Turkish literature. Generally, dystopias are fictions based on fears, phobias concerning the future. Essentially, these works bring to the fore the warning that “it will become worse if things continue to be this way.” Nevertheless, the “possible” dystopia mentioned here is different from science fiction and fantasy, and it is used to describe a Kafkaesque bureaucratic dystopia. The term “possible” refers to a dystopic theme that the communities experienced before. This dystopic set up is emphasized by the motto “it happened this way before; it will happen again, if things continue to be so.”The most notable aspect that differentiates Şehrin Kuleleri (Towers of the City) from dystopian genre is the parodic use of the dystopian theme. The layers of the writer, the narrator and the reader construct a complicated structure within the text, and it is fictionalized through a story that is free from an exact pattern. The process of the construction of the plot becoming a part of the fiction; the transformation of the text into a ground of commucation between the reader and the writer/the narrator; the playful nature of the whole text makes this work distinctive. The aim of this study is to examine Tayfun Pirselimoğlu’s novel Şehrin Kuleleri (Towers of the City) both within the context of the dystopian genre and within the line of the concepts of "ludism" and "traditional narrator," "metafiction." 

Spekülatif kurgunun alt türlerinden olan distopya Türk edebiyatında fazla örneği olmayan bir türdür. Distopyalar genellikle geleceğe dair ürküler, korkular üzerine kurgulanır. Bu tür eserlerde esasında; “böyle giderse daha kötü olacak”, uyarısı öne öne çıkar. Ancak burada sözü geçen “olası” distopya ise bilimkurgu ve fantastik temellerden ayrı, daha çok Kafkavarî bir bürokratik distopyayı tanımlamak için kullanılmıştır. “Olası”dan kasıt, distopya izleğine sahip olan ancak daha önce toplumların deneyimlediği tasarımlardır. Bu distopik kurgu, “daha önce de böyle olmuştu; böyle giderse yine böyle olacak” yaklaşımı üzerinden aktarılır. Şehrin Kuleleri’ni distopya türünden ayıran en önemli özelliği ise temanın parodi haline getirilmesidir. Yazar, anlatıcı, okur katmanları; metnin içinde karmaşık bir yapı oluşturur ve kesin çizgilerden arınmış bir hikâye üzerine kurgulanır. Hikâyenin oluşturulma sürecinin kurgunun bir parçası olması, okuyucu ile yazar/anlatıcı arasında metnin iletişim zemini haline gelmesi; metnin bütün özellikleriyle oyunsal bir biçimde oluşu, bu eseri farklı kılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, hem distopya türü üzerinden Tayfun Pirselimoğlu’nun Şehrin Kuleleri adlı romanını incelemek hem de romanı “oyun” ve “geleneksel anlatıcı”, “üstkurmaca” kavramları çizgisinde değerlendirmektir.