Disfigural Dynamisms of the Pictographic Theater: Towards a Deleuzian Phenomenology of the Embodied Comics Experience

Vivian Sobchack’s Merleau-Pontian phenomenology of embodied film experience is applicable, with certain modifications, to the embodied comics experience, especially when considering her analyses of Gestalt closure, bodily affectivity, and synaesthesia. We adopt these concepts yet with a different aim, namely, to account for shocking, disorienting, and decompositional embodied comics experiences of dramatically deformed bodies. For this task, we employ Gilles Deleuze’s philosophy of shocking sensations and their role in promoting the “body without organs.” While it can be depicted in comics, like it is in Francis Bacon’s paintings, the visual experience of such a figure may also communicate these disordering forces to the viewing reader’s body as well, thereby shockingly disrupting their own inner workings. We test the potential applicability of these Deleuzian concepts by examining deformational bodies in Peter Bagge, Mary Fleener, and Craig Thompson, which will demonstrate the potential aptness of a Deleuze-inspired analysis of physiological shocks in the comics experience.

Vivian Sobchack’ın bedenleşmiş film deneyimine ilişkin Merlau-Pontyci fenomenolojisi; özellikle Sobchack’ın Gestalt tamamlaması, bedensel duygulanım ve sinestezi analizlerini dikkate aldığımızda bedenleşmiş çizgi roman deneyimine bazı değişiklikler ile uygulanabilir. Fakat bu kavramlara farklı bir amaca yönelik olarak şöyle ki; çarpıcı biçimde deforme edilmiş bedenlerin şok edici, kafa karıştırıcı ve ayrıştırıcı bedenleşmiş çizgi roman deneyimlerini açıklamak için başvuruyoruz. Bu iş için Gilles Deleuze felsefesinin şok edici duyumsamalarını ve onların Organsız Beden’i kurmadaki rolünü kullanıyoruz. Çizgi romanlarda tasvir edilebilen böyle bir figürün görsel deneyimi, Francis Bacon tablolarında da olduğu gibi düzensizleştiren güçleri okuyucunun bedenine iletebilir; böylece kendi iç işleyişini şok edici bir biçimde bozabilir. Bahsedilen Deleuze konseptlerinin potansiyel uygulanabilirliğini; Peter Bagge, Mary Fleener ve Craig Thompson’daki deformasyonel bedenleri inceleyerek test edeceğiz ve bu, şokların Deleuze’den esinlenen fenomenolojik analizinin çizgi roman deneyimindeki potansiyel yatkınlığını gösterecek.