TEKFURDAĞI SANCAĞI’NIN SOSYAL VE EKONOMİK YAPISI (1890-1902)
Öz
19. yüzyılın sonlarında Tekfurdağı Sancağı, konumu itibariyle stratejik bir öneme sahiptir. Sahip olduğu iskele, demiryolu ve karayolları sayesinde Balkanlar ile başkent İstanbul arasında bir köprü konumundaydı. Bu çalışmada, 1890-1902 yılları arasına ait Edirne Vilayeti Salnamelerindeki bilgiler ışığında Tekfurdağı Sancağı’nın sosyal ve ekonomik yapısı ilmi bir disiplin içerisinde analiz edilmiştir. Giriş kısmında salnamelerin tarih araştırmalarındaki önemine değinildikten sonra Tekfurdağı Sancağı isminin kaynağı, coğrafyası, incelediğimiz dönem içerisindeki sınırları, konumu, İstanbul’a ve Gelibolu’ya olan mesafesi, nüfusu, kazaları, nahiyeleri, demiryolları, camiler, kiliseler, şehirde bulunan mahalleler, dükkânlar, mağazalar, çeşmeler, fırınlar, hanlar, hamamlar, meyhaneler, gazinolar ve ambarların miktarlarından bahsedilmiştir. Makalede Tekfurdağı Sancağı’nın ekonomik yapısı kısmında, sancağın gelir ve giderleri, madenleri, tarım ve hayvancılık, liman idaresi, ticaretin yapıldığı pazarlar ve panayırlar ele alınmıştır. Konunun daha iyi anlaşılması için sancağın gelir ve giderleri Edirne vilayetindeki diğer sancaklarla birlikte tablolar halinde verilmiştir. Böylece Tekfurdağı Sancağı’nın Edirne vilayeti içerisindeki ekonomik durumu belirlenmeye çalışılmıştır. Sosyal yapıda ise sancağın idari teşkilatlanması, nüfusu, eğitim durumu irdelenmiştir. Nüfus kısmında, incelenen dönemdeki tarihler arasında Tekirdağ’da yaşayan Müslim, Rum ve Ermeni nüfus değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Müslüman ve Müslüman olmayan nüfusla ilgili ayrı ayrı tablolar ve grafikler düzenlenmiştir. Eğitim kısmında, sancaktaki İslam, Rum, Bulgar, Yahudi, Katolik, Protestan ve Ermeni okulları ele alınmıştır. Okullardaki öğrenci ve öğretmen sayıları tablolar halinde incelenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Ateş, H. (2011). Tekirdağ. Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, XL (ss. 359-362).
- İstanbul: Diyanet Vakfı Yayınları. Başbakanlık Osmanlı Arşivi. Nüfus Defterleri (Arşiv No: 3995). ------------------------------------ Nüfus Defterleri (Arşiv No: 4001). ------------------------------------ Nüfus Defterleri (Arşiv No: 4014).
- Darkot, B. (1979). Tekirdağ. İslam Ansiklopedisi, XII (ss. 133-135). İstanbul: MEB Yayınları.
- Duman, H. (2000). Osmanlı Sâlnâmeleri ve Nevsâlleri (1). Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları
- Karal, E. Z. (1997). Osmanlı Devleti’nde İlk Nüfus Sayımı 1831. Ankara: Devlet
- İstatistik Enstitüsü Yayınları. Karpat, K. (2010). Osmanlı Nüfusu 1830-1914. İstanbul: Timaş Yayınları.
- Kelemen, M. (2006). Türkiye Mektupları. (Haz. Sadettin Karatay). Tekirdağ.
- Kurtuluş, İ. H. (2005). Tekirdağ-Mürefte-Şarköy Kıyı Şeridi Monografisi.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yayımlanma Tarihi
24 Mart 2015
Gönderilme Tarihi
24 Mart 2015
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2014 Cilt: 2 Sayı: 4
APA
Ekin, Ü., & Kanal, H. (2015). TEKFURDAĞI SANCAĞI’NIN SOSYAL VE EKONOMİK YAPISI (1890-1902). HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 2(4), 109-128. https://doi.org/10.20304/husbd.68693
Cited By
Tekirdağ İlinde Bağcılık ve Bağ Turizmi
Doğu Coğrafya Dergisi
https://doi.org/10.17295/ataunidcd.910637Naip Ovası ve Yakın Çevresindeki Taş Ocaklarında Zamansal ve Mekânsal Değişimlerin Çevresel Etkileri (Tekirdağ)
Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi
https://doi.org/10.29133/yyutbd.426399Arşiv Belgeleri Işığında Rodoscuk’ta Demografik Yapı (1785-1839)
Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
https://doi.org/10.51290/dpusbe.824414İNGİLİZ BÜYÜKELÇİSİ A. H. LAYARD’IN RAPORUNA GÖRE 1878 YILINDA TÜRKİYE AVRUPA’SININ DEMOGRAFİK YAPISI
Trakya Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi
https://doi.org/10.33207/trkede.597951KARCIĞAR ve GERDANİYE KÖÇEK TAKIMLARINDA YEREL TÜRLER
Yegah Müzikoloji Dergisi
https://doi.org/10.51576/ymd.1716657






