THE ANCIENT CITY OF ANTIOCH ON THE MAEANDER

Abstract

The Ancient city of Antiochon the Maeander which was situated at the confluence of the Morsynos (Dandalaz) river and the Maiandros (Menderes) river is one of the least studied ancient city of the  region. Antioch controls the Great Eastern Trade Road as the so-called Southern Road by some scholars and the bridge over the Maeander River which was passing by the Trade Road. The city also controls the junction of the main road and the side road which connects Maeander Valley with TabaeValley passing through Aphrodisias. Because of the lack of systematical archeological studies, the information about the history of the ancient city is based on numismatic, epigraphic evidences and the data provided by medieval chroniclers. Nonetheless, the surface remains like stadion which shows the function of the building and also the other wall remains whose function is couldn’t understood yet demonstrates the existence of an important Roman city in this area. The information about the city from Byzantine Period is much more than the other periods thus the most important structures of the city are defense walls surrounding inhabited area. These walls which are still the most important structures on the land consist four different construction periods from the early 7th century A.D. to the end of 13th century A.D. The last of the three largest and the most important battles, Antioch War (1211) between Seljuks and the Byzantine Empire, during the Turkish settlement in Anatolia was happened in the territory of the city.  

Keywords

• Antioch,Antioch on the Maeander,Morsynos,Maeander

ANTİOKHEİA AD MAEANDRUM ANTİK KENTİ

Öz

Morsynos (Dandalaz) Nehri’nin Maiandros (Menderes) Nehri’ne karıştığı noktada yer alan Antiokheia ad Maeandrum Antik Kenti bölgede bulunan en az araştırılmış antik kentlerden biridir. Antiokheia kurulduğu alan itibarıyla Ephesos’tan başlayan Büyük Doğu Ticaret Yolu veya bazı araştırmacıların adlandırdığı biçimde Güney Yolu ve Maiandros (Menderes) Nehri üzerinde Ticaret Yolu’nun geçtiği köprüyü kontrol altında tutmaktadır. Kent; aynı şekilde Maiandros   (Menderes) Ovası’nı Aphrodisias üzerinden Tabae (Tavas) Ovası’na bağlayan tali yolun da ana yolla buluştuğu noktayı kontrol etmektedir. Kent üzerine yapılan sistemli arkeolojik çalışmaların azlığı nedeniyle kentin tarihi hakkındaki bilgiler antik kaynaklara, nümizmatik ve epigrafik verilerle Ortaçağ kronikçilerinin verdiği sınırlı bilgilere dayanmaktadır. Bununla beraber Stadion olduğu anlaşılan yapı kalıntılarının yanı sıra işlevleri hala anlaşılamamış olan diğer duvar kalıntıları da burada önemli bir Roma kentinin bulunduğunu gösterir. Kentin Bizans Dönemi’ne ait bilgiler daha fazla olup, en önemli yapı kalıntısı iskan edilmiş bölgeyi çevreleyen sur duvarlarıdır. M.S. Erken 7. yüzyıldan M.S. 13. yüzyılın sonuna kadar dört değişik inşa karakteri barındıran sur duvarları günümüzde de arazide görülen en önemli yapı kalıntısıdır. Türklerin Anadolu’ya yerleşmesi sırasında Selçuklular ve Bizans Devleti arasında yapılmış üç büyük ve en önemli savaşın sonuncusu olan Antiokheia Savaşı (1211) yine bu kentin teritoryumu içinde gerçekleşmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• Antiokheia,Antiokheia ad Maeandrum,Morsynos,Maiandros

Kaynakça

1. KAYNAKÇA
2. Kısaltmalar Listesi
3. Kısaltmalar Brill’s New Pauly, Encyclopaedia of the Ancient World, Classical Tradition, 2006‘dan alınmıştır.
4. Ptol., V 2, 15. ................Ptolemaeus, Geographia
5. Claudii Ptolemaei Geographia (lib.1-3). (Ed.) K. Müller. Paris 1883.
6. Claudii Ptolemaei Geographia (lib.4-8). (Ed.) C.F.A. Nobbe I-II. Lepzig 1845. Reprinted in Hildesheim 1966.
7. Liv., XXXVIII 13, 4..........Livius, Ab urbe condita
8. Titus Livius (1961) , Ab Urbe Condita, (Ed.). E. T. Page (The Loeb Classical Library), London: Cambridge et al: Harvard University Press.

9. Str., XII. 4. 15…………...Strabon, kitaplar ve bölümleri
10. Strabo (1917-1932). Geography, I-VIII. (Çev. H. L. Jones) The Loeb Classical Library. London, New York.
11. Plin, HN……………….... Plinius maior, Naturalis historia
12. Pliny (1938-1971) Natural History. H. R. Rackham, W. H. S. Jones, D. E. Eichholz, Cambridge, Mass.-London.
13. Stp. Byz……………….....Stephanus Byzantius veya Byzantinus, Ethnika
14. Stephanus Byzantius(1849), Stephani Byzantii Ethnicorvm quae svpersvnt (Ed.) Augustus Meineke. Berlin: Berolini : G. Reimeri
15. Stephanus Byzantinos, Ethnikon Geographical Lexicon on Ancient Cities Peoples Tribes Toponyms. (Ed.) August Meineke. ARE Pubblications.
16. Nicetas Chon. ................Nicetas Choniates.
17. Khoniates, Niketas, Historia. Çev. Fikret Işıltan, Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi, 1995.
18. A.J.A. American Journal of Archaeology
19. B.M.C. Caria: British Museum Catalogue.
20. HN: Head, B. V. (1911). Historia Numorum. Oxford.
21. JHS: The Journal of Hellenic Studies,
22. SNG: Sylloge Nummorum Graecorum. Deutschland, Sammlung v. Aulock. 19 vols. Berlin. 1957-1981.
23. Imhoof-Blumer, KM.: Imhoof-Blümer, F. (1901-1902). Kleinasiatische Münzen. Band 1. Wien: Hölder.
24. Anderson, J. G. C. (1897). A summer in Phrygia: I. JHS, 17, 396–424.
25. Ayönü, Y. (2015). İslam ve Bizans Kaynaklarına Göre Antiokheia Savaşı. Ege ve Balkan Araştırmaları Dergisi, 1 (1), 1-12.
26. Babelon, E. (1898), Inventaire de la Collection Waddington. E. Babelon (Ed.) Revue Numismatique. Paris.
27. Barnes, H. ve Whittow, M. (1998). Medieval Castles: Antioch on the Maeander. Anatolian Archaeology, 4, 17-18.
28. Bean, G.E. (1976). Turkey beyond the Maeander: an archaeological guide, London: Benn
29. Broughton, T. R. S. (1938). Roman Asia Minor. T.Frank (Ed.). An Economic Survey of Ancient Rome, vol. 4, (s. 638). Baltimore.
30. Buresch, K. (1894). Die griechischen Trostbeschlüsse. Rheinisches Museum für Philologie (Neue Folge), 49, 424-460.
31. Cahen, C. (2000). Osmanlılardan Önce Anadolu. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
32. Chandler, R. (1775). Travels in Asia Minor: or an account of a tour made at the expense of the Society of Dilettanti. Oxford.
33. Cohen, G.M. (1978). The Seleucid Colonies. Weisbaden 1978.
34. ......................(1995). The Hellenistic Settlements in Europe, the Islands, and the Asia Minor, Berkeley: University of California Press
35. Dinç, R. (2011). Antiokheia ad Maeandrum Yakınlarındaki Roma Köprüsü. Aliye Özkan-Şevket Dönmez (Ed.). Karadeniz'den Fırat'a Bilgi Üretimleri/Önder Biligi’ye Armağan (ss.111-128). Ankara: Bilgin Kültür Sanat.
36. Eren, M. (1971), Theodor I. Laskaris 1204-22. ve I. Gıyaseddin Keyhüsrev. Selçuklu Araştırmaları Dergisi, 3, 593-598.
37. Fellows, C. (1841). Discoveries in Lycia. London.
38. Franke, P.R. ve M.K. Nollé, M. K. (1997). Die Homonoia-Münzen Kleinasiens und der thrakischen Randgebiete. Saarbrücken.
39. Habicht, Chr. (1957). Samische Volksbeschlüsse der Hellenistischen Zeit, Athenische Mitteilungen, 72, 152-274.
40. Hamilton, W. J. (1842). Researches in Asia Minor, Pontus and Armenia, With some Account of their Antiquities and Geology (2 vols.). London.
41. Laumonier, A. (1958). Les cultes indigènes en Carie. Paris: E. de Boccard.
42. Leake, W. M. (1824). A Journal of a Tour in Asia Minor, with comparative remarks on the ancient and modern geography of that country. London.
43. Magie, D. (1950). Roman Rule in Asia Minor to the End of the Third Century after Christ. Vols. I, II, Princeton: Princeton University Press.
44. Marchese, R. T. (1976). A History of Urban Organization in Lower
45. Maeander River Valley: Regonal Settlement Patterns to the Second Century. New York.
46. Mastrocinque, A. (1979). La Caria e la Ionia Meridionale in Epoca Ellenistica (323-188 a.C.). Roma: L'Erma di Bretschneider.
47. Paton, W. R. (1900). Sites in E.Karia and S.Lydia. The Journal of Hellenic Studies.20, 57-80.
48. Ramsay, W. M. (1890). The Historical Geography of Asia Minor. London: John Murray.
49. Robert, L. (1937). Ětudes anatoliennes. Paris.
50. Smith R. R. R. ve Ratté C. (1996). Archaeological Research at Aphrodisias in Caria, 1994. AJA, 100, 5-33.
51. Thonemann, P. (2011). The Maeander Valley. A Historical Geography from Antiquity to Byzantium. New York: Cambridge University Press.
52. Umar, B. (1999). Karia: Bir Tarihsel Coğrafya Araştırması ve Gezi Rehberi. İstanbul: İnkilab Yayınları.
53. Waquet, H. (ed.) (1949) Eudes de Deuil: la croisade de Louis VII, roi de France. Documents relatifs a l’histoire des croisades: Paris