The Other Woman by Doris Lessing as an Endeavor to Reach Universal Feminism and to Establish Subjective and Individual Integrity

Abstract

Feminist approach and the endeavor to reach existential integrity are the two basic elements comprising Lessing’s aesthetics. Her feminism is located beyond populist feminism as a fashion trend. With a unique feminist approach, she emphasizes ‘the women rights’ with a realistic attitude. Author’s search for subjective identity and individual integrity is formed around establishing existentialist identity structure. In most of her stories, the reader witnesses the struggle of the individual- mostly women- to become ‘self’ despite the role imposed upon. This struggle can be summarized as establishing and reestablishing of the character’s subjective, individual and sexual identities by realization process. The subject of this study The Other Woman represents a similar attitude. Starting with her mother’s death, the individualization process of Rose – born in a patriarchal society and family- passes through absurdity feeling, existence’s becoming meaninglessness, the depreciation of life, self-alienation, paradoxical and inconsistent attitudes.

Keywords

• Doris Lessing,The Other Woman,feminism,existentialism,individualization

Öznel ve Bireysel Bütünlüğü Yakalama ve Evrensel Feminizme Ulaşma Çabası Olarak Doris Lessing’in Öteki Kadın Adlı Öyküsü

Öz

Lessing’in sanat estetiğini oluşturan öğelerin başında feminist bir tutum ile varoluşsal bütünlüğü yakalama çabası gelir. Ancak onun feminizmi, moda bir hareket olarak popülist feminizmin ötesinde konumlanır. Deyim yerindeyse, kendine özgü bir feminist tutum belirlemiş olan yazar, sahici bir yaklaşımla “kadın hakları savunuculuğu”nu ön plana çıkarır. Bu yüzden o, feministlerin tüm ısrarlarına rağmen kendini feminist olarak nitelendirmez. Yazarın öznel benlik ve bireysel bütünlük arayışı ise, varoluşsal kimlik oluşturma gibi bir referans çerçevesi etrafında kümelenir. Çoğu öyküsünde bireyin, ama çoğunlukla da kadının dayatılmış model rollerin dışına çıkarak kendilik mücadelesine yer verdiğini görürüz. Bu mücadele öznel, bireysel ve cinsel kimliğinin bir şekilde farkına varan kahramanlarının varoluşsal bütünlüğü inşa, yeniden kurma veya korumaları şeklinde özetlenebilir. Bu tavır onları, bir yandan geleneksel normların dışına taşırken, bir yandan da evrensele ulaştırır. Ele aldığımız Öteki Kadın adlı öyküde de yazarın benzer tutumuna tanık oluruz. Ataerkil kuralların egemen olduğu bir ailede büyüyen Rose’un annesini kaybetmesiyle başlayan bireyleşme süreci; absürt duygusu, varlığın anlamsızlaşması, yaşamın değersizliği, kendine yabancılaşma, paradoksal ve tutarsız tutumlar gibi aşamalardan geçer. Sonunda Rose’un nasıl varoluşsal bütünlüğe doğru yol aldığını göstermeye çalışacağız.

Anahtar Kelimeler

• : Doris Lessing,Öteki Kadın Öyküsü,Feminizm,Egzistansiyalizm

Kaynakça

1. Camus, A. (1993). Düşüş, Çev: Yalçın Tura, İstanbul, Varlık Yay.
2. Cruickshank, J. (1965). Albert Camus ve Başkaldırma Edebiyatı, Çev: Rasih Güran, İstanbul, de Yayınevi.
3. Gündoğan, A. Osman, (1995). Albert Camus ve Başkaldırma Felsefesi, İstanbul, Birey Yayıncılık.
4. Lessing, D. (2015). “Bir Erkek ve İki Kadın” in On Dokuz Numaralı Oda, Çev: Sinem Yazıcıoğlu, İstanbul, Can yay.
5. Lessing, D. (2015). “Erkekler Arasında,” in On Dokuz Numaralı Oda, çev: Sinem Yazıcıoğlu, İstanbul, Can yay.
6. Lessing, D. (2015). “Final Listesinden Eksilen Biri” in On Dokuz Numaralı Oda, çev: Sinem Yazıcıoğlu, İstanbul, Can yay.
7. Lessing, D. (2015). “On Dokuz Numaralı Oda” in On Dokuz Numaralı Oda, çev: Sinem Yazıcıoğlu, İstanbul, Can yay.
8. Lessing, D. (2015). “Öteki Kadın,” in On Dokuz Numaralı Oda, çev: Sinem Yazıcıoğlu, İstanbul, Can yay.

9. Lessing, D. (2015). “Şarap” in On Dokuz Numaralı Oda, çev: Sinem Yazıcıoğlu, İstanbul, Can yay.
10. Lessing, D. (2015). “Tanık” in On Dokuz Numaralı Oda, çev: Sinem Yazıcıoğlu, İstanbul, Can yay.
11. Sartre, J. Paul, (1972). La Nausée, Paris, Gallimard,
12. Sartre, J. Paul, (2016). Bulantı, Çev: Selahattin Hilav, İstanbul, Can Yay.
13. Sartre, J. Paul, (2009). Varlık ve Hiçlik - Fenomenolojik Ontoloji Denemesi, İstanbul, İthaki Yay., Tercüme: Turhan Ilgaz - Gaye Çankaya Eksen.
14. Singly, F. de, (2014). Des Manières de Penser le «Je» En Sociologie, in Kostani Ben Mohamed, Paris, Philippe Corcuff (eds.), “Penser la sociologie comme science et comme engagement social”, Université Moulay Ismaïl, série Actes de Colloque, Meknès.