Ungrammatıcal Use of Language by İhsan Oktay Anar as a Postmodern Preference

Abstract

Postmodernism, meaning post or beyond modernism, claims that the values put forth by modernism have now lost its functions, suggesting also that promises of a better, more developed peaceful world and of humankind made happier with new developments in the economic and social life have not came true, that those optimistic goals and expectations have not constituted a remedy for exploitation, wars, many other destructive things, and that postmodernism is mostly in direct contradiction to modernism. Modernist elements such as purpose, hierarchy, centrality, border, determinism, certain kind, design, displayed are confronted by different or contrary elements of postmodernism such as coincidence, play, pluralism, hybridity, anarchy, exhibitant, intertextuality. It is possible to observe this attitude of postmodernism in architecture, painting, literature and other fields. Because this attitude in literature reflects upon the language of the works, it results in the ruling out of many syntax and grammar rules of the language. This can be observed more frequently in sections that techniques associated with postmodern literature such as pastiche, parody, collage are used. Our aim in this article is to first reveal the contradictory attitude of postmodernism against modernism, then to show its reflection on literature and literary language and finally, to present it by utilizing the works of İhsan Oktay Anar, namely Stories of Efrasiyab, Amat and Seventh Day. The Turkish Language Association Spelling Dictionary will be the basis for determining correct or incorrect (contradictory) spelling of these examples

Keywords

• postmodernism,modernism,language,Turkish writing,İhsan Oktay Anar

İhsan Oktay Anar’da Postmodern Bir Tercih Olarak Dilin, Yazım Kurallarına Aykırı Kullanımı

Öz

Modernizmin ikili yapılarına kafa tutan; farklılık, melezlik gibi kavramları savunan postmodernizm, eski değerlerin artık işlevlerini yitirdiği iddiasındadır. Aydınlanma ve modernizmin vaatlerinin, iyimserliğinin sömürüye, savaşlara, yıkıcı birçok şeye çare olmadığını iddia eden postmodernizm; modernizmin maskesini düşürme amacındadır. Bu yüzden de postmodernizm; modernizmin amaç, tasarım, hiyerarşi, merkezilik, sınır, belirlenmişlik gibi unsurlarını ters yüz etmeye çalışmaktadır. Postmodernizmin bu tavrını mimaride, resimde, edebiyatta ve diğer alanlarda da görmek mümkündür. Özellikle edebiyattaki bu aykırı tutum eserlerin diline de yansıdığı için, dildeki birçok söz dizimi ve dilbilgisi kuralının da göz ardı edilmesine sebep olmaktadır. Özellikle pastiş, parodi, kolaj gibi postmodern tekniklerin kullanıldığı bölümlerde bu daha fazla görülür. Bizim de bu makaledeki amacımız öncelikle postmodernizmin modernizme olan aykırı tutumunu ortaya koymak, daha sonra bu tutumun edebiyata ve edebi dile yansımalarını göstermek ve en sonunda da bunu İhsan Oktay Anar’ın Efrasiyab’ın Hikayeleri, Amat ve Yedinci Gün adlı eserlerinden faydalanarak örneklerle ortaya koymaktır. Bu örneklerin yazımına dair tespitlerde Türk Dil Kurumu Yazım Kılavuzu esas alınacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Postmodernizm,modernizm,Dil,Türkçe Yazım,İhsan Oktay Anar

Kaynakça

1. Anar, İ. O. (2004). Efrasiyab'ın Hikayeleri. İstanbul: İletişim Yay.
2. Anar, İ. O. (2006). Amat. İstanbul: İletişim Yay.
3. Anar, İ. O. (2016). Yedinci Gün. İstanbul: İletişim Yay.
4. Barthes, R. (2016). Yazının Sıfır Derecesi. (T. Yücel, Çev.) İstanbul: YKY.
5. Baudrillard, J. (2016). Simülakrlar ve Simülasyon. (O. Adanır, Çev.) Ankara: Doğubatı Yay.
6. Eagleton, T. (2010). Estetiğin İdeolojisi. (B. Kıroğlu, Çev.) İstanbul: Doruk Yay.
7. Ecevit, Y. (2016). Türk Romanında Postmodernist Açılımlar. İstanbul: İletişim Yay.
8. Ellul, J. (2012). Sözün Düşüşü. (H. Arslan, Çev.) İstanbul: Paradigma Yay.

9. Emre, İ. (2006). Postmodernizm ve Edebiyat. Ankara: Anı Yay.
10. Harvey, D. (2014). Postmodernliğin Durumu. (S. Savran, Çev.) İstanbul: Metis Yay.
11. Koçakoğlu, B. (2012). Anlamsızlığın Anlamı Postmodernizm. Ankara: Hece Yay.
12. Murphy, J. (2000). Postmodern Sosyal Analiz ve Postmodern Eleştiri. (H. Arslan, Çev. İstanbul: Paradigma Yay.
13. Özot, G. S. (2014, İlkbahar). Postmodern Roman: Kurgu, Dil ve Kişiler Kadrosu. Turkish Studies, 973-987.
14. Rosenau, P. M. (1992). Postmodernizm ve Toplum Bilimleri. (T. Birkan, Çev.) İstanbul: Ark Yay.
15. Sarup. M. (2017). Postyapısalcılık ve Postmodernizm. (A. Güçlü, Çev.) Ankara: Pharmakon Yay.
16. Türk Dil Kurumu. (2006). Yazım Klavuzu. Ankara: Türk Dil Kurumu Yay.
17. Zima, P. V. (2006). Modern Edebiyat Teorilerinin Felsefesi. (M. Özsarı, Çev.) İstanbul: Hece Yay.