Hukuk Terminolojisinin Öğretimi ve Çevirisine Disiplinlerarası ve Analitik Yaklaşım

Öz

Bu çal mada iki ayr disiplin olan hukuk ve çeviribilim alanlar nda yap labilecek i birli ini ortaya koyanbir yakla m benimsenmi tir. Çal mada hukuk terminolojisinin ö retimi ve hukuk metinlerinin çevrilmesi sürecinde birtaraftan alan bilgisinin çeviride taanlambilimsel ve sözdizimsel çözümleme yetisinin gereklili i üzerinde durulmu tur. Böylece bu çal man n amac , ö renciyehukuk temel alan nda bilgi verilmesinin yan nda, hukuk metinlerinde uygulayabilece i analitik bir çeviri yetisininkazand lmas gereklili ini ortaya koymakt r. Ö renciye analitik çeviri yetisinin kazandmütercim-tercümanl k bölümlerinde alan çevirmenli i uygulamalar na daha fazla yer verilmesini hem de ilgili çeviri alan

Anahtar Kelimeler

• hukuk, çeviri, temsil yetkisi, vekâletname, hukuk terminolojisinin ö retimi

Kaynakça

1. ar, S. (2010). Dava Vekâletinin “ lla” Noterden Düzenlenmesi art m ? Bir Fikir F rt nas . Ankara Barosu Dergisi, 68(2), 223.
2. Ágel, V. (2000). Valenztheorie. Tübingen: Gunter Narr Verlag.
3. Baumann, K.-D. (2004). Die Integrativität translatorischer Kompetenz. In: Fleischmann, Eberhard / Schmitt, Peter A. /
4. Wotjak, G. (Hrsg.) (2004): Translationskompetenz. Tagungsberichte der LICTRA. (Studien zur Translation. Hrsg. von Mary Snell-Hornby; Bd. 14).Tübingen. 25-43.
5. Eren, F. (2008). Borçlar Hukuku Genel Hükümler. 10. bas m. stanbul: Beta Yay nevi.
6. Göktürk, A. (1986). Çeviri: dillerin dili, stanbul: Ça da Yay nevi.
7. Gürdo an, B. (1977). Davaya Vekâlette Özel Mezuniyeti Gerektiren Haller. Temsil ve Vekâlet’e li kin Sorunlar Sempozyum 16 Haziran 1976 stanbul: stanbul Üniversitesi Mukayeseli Hukuk Enstitüsü Yay nevi, 147-161.
8. Esener, T. (1961). Mukayeseli Hukuk ve Hususiyle Türk- sviçre Borçlar Hukuku Bak ndan Salahiyete Müstenit Temsil

9. Ankara: Ajans Türk Yay nevi. Esener, T. ve Güven, K. (2008)
10. Engel, U. (1996). Deutsche Grammatik. 3.korrigierte Auflage. Heidelberg: Julius Groos Verlag.
11. Helbig, G. ve Schenkel, W. (1991). Wörterbuch zur Valenz und Distribution deutscher Verben. 8., durchgesehene Auflage.
12. Tübingen: Niemeyer Verlag. Holmes, Edwin R. (1974). Apparent Authority and Undisclosed Principal Under German Law. California Western
13. International Law Journal, 4, 340-373. Kuru, B. (1979). Hukuk Muhakemeleri Usulü Cilt I Dördüncü Bas . Ankara: Sevinç S. Yay nevi. ço lu, A. M. (2010). Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 13. bas . Ankara: Turhan Yay. rca, . (1996). Ticarî Mümessillik, Ankara: Yetkin Yay nevi.
14. Müller-Freienfels, W. (1957). Law of Agency. The American Journal of Comparative Law, 6, 165-188.
15. Müller-Freienfels, W. (1964). Legal Relations in the Law of Agency: Power of Agency and Commercial Certainty. The American Journal of Comparative Law,13, 93-215. uzman, K. ve Öz, T. (2005). Borçlar Hukuku Genel Hükümler Dördüncü Bas , Ankara: Filiz Yay nevi.
16. Pekcan tez, H., Atalay, O. ve Özekes, M. (2004). Medenî Usûl Hukuku 3. bas , Ankara: Yetkin Yay nevi.
17. Reinert, S. (2009). Kulturspezifik in der Fachübersetzung. Berlin: Verlag für wissenschaftliche Literatur.
18. Reiso lu, S. ( 2010). Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 21. bas . stanbul: Beta Yay nevi.
19. Stolze, R. (2009). Fachübersetzen–Ein Lehrbuch für Theorie und Praxis. Berlin: Verlag für wissenschaftliche Literatur.
20. Tando an, H. (2010). Borçlar Hukuku Özel Borç li kileri Cilt:2 Be inci bas . stanbul: Vedat Yay nevi.
21. Tanr ver, S. (1998). Genel Vekâlet (Temsil)- Özel Vekâlet (Temsil) Ayr
22. Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Prof. Dr. hsan Tarakç Tanr ver, S. (2000). Noterlik Aç
23. Vardar, B. (1980). Dilbilim ve Dilbilgisi Terimleri Sözlü ü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yay nlar .
24. Vural, P. (1997). Noterler Yönünden Temsil ve Vekâlet. Temsil ve Vekâlet’e li kin Sorunlar Sempozyum 14-16 Haziran stanbul: stanbul Üniversitesi Mukayeseli Hukuk Enstitüsü Yay nevi, 163-201.
25. Wills, W. (1996). Übersetzungsunterricht: eine Einführung. Begriffliche Grundlagen und methodische Orientierung.
26. Tübingen: Gunter Narr Verlag. Yavuz, C., Özen, B. ve Acar, F. (2007). Türk Borçlar Hukuku Özel Hükümler, 7. bask . stanbul: Beta Yay nevi. ld z, . (1991). Do rudan Do ruya dari Temsilde Özel Temsil Yetkisi Gerektiren Haller. stanbul Barosu Dergisi, 65(1-2- ), 18-45. lmaz, E. (1995). Genel Vekâletname-Özel Vekâletname Ayr
27. Türkiye Noterler Birli i Hukuku Dergisi, 86, 12-18.