Eğitim Fakültesinde Hizmet Kalitesinin Eğitim Fakültesi Öğrenci Memnuniyet Ölçeği (EF-ÖMÖ) ile Değerlendirilmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı Hacettepe Üniversitesi İlköğretim Bölümünde öğrenim gören öğrencilerin kendilerinesunulan eğitim hizmetlerine ilişkin memnuniyet düzeylerini belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubunu, İlköğretimBölümünün Sınıf Öğretmenliği, Fen Bilgisi Öğretmenliği, İlköğretim Matematik Öğretmenliği ve Okul Öncesi ÖğretmenliğiAna Bilim Dallarına 2005-2006, 2006-2007 ve 2007-2008 öğretim dönemlerinde devam eden üçüncü ve dördüncü sınıföğrencileri arasından seçkisiz yöntemle belirlenen 870 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmacı tarafından geliştirilen “EğitimFakültesi-Öğrenci Memnuniyet Ölçeği” kullanılarak öğrencilerin kendilerine sunulan eğitim hizmetlerinden memnuniyetdüzeyleri altı alt boyutta belirlenmeye çalışılmıştır. Öğrencilerin memnuniyet düzeyleri ardışık üç yıl içinde genel olarak artışgösterse de son uygulamanın gerçekleştirildiği 2007-2008 öğretim yılı itibarıyla özellikle yönetim, kaynaklar ve bilgisayarolanakları alt boyutlarında “oldukça düşük” düzeyde gerçekleştiği, öğretim elemanları, danışmanlık ve ders programları altboyutlarında ise öğrenci memnuniyetinin “orta” düzeyde sağlandığı belirlenmiştir

Anahtar Kelimeler

• yüksek öğretim, yüksek öğretimde kalite, öğrenci memnuniyeti

Kaynakça

1. Ağaoğlu, E. (2002). Searching for quality in higher education and accreditation studies in Turkey. International Conference on the Challenge of Learning and Teaching in a Brave New World, Konferans bildirileri,1102-1110, School of Cognitive Sciences and Education, University Utara Malaysia ve Hatyai City College, Hatyai, Thailand.
2. Albayrak, A. S. (2006). Uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri (1. bs.). Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
3. Appleton-Knapp, S. L. ve Krentler K. A. (2006). Measuring student expectations and their effects on satisfaction: The importance of managing student expectations. Journal of Marketing Education, 28, 254-264.
4. Bitner, M. J. ve Hubbert, A. R. (1994). Encounter satisfaction versus over-all satisfaction versus quality: The customer’s voice. Rust & R. L. Oliver (Yay. Haz.), Service quality: New directions in theory and practice içinde (ss. 72-94). Thousand Oaks, CA: Sage.
5. Büyüköztürk, Ş. (2004). Veri analizi el kitabı. Ankara: PegemA Yayıncılık
6. Cronin, J. J., ve Taylor, S. A. (1992). Measuring service quality: A reexamination and extention. Journal of Marketing, 53, 92-98.
7. Crosby, P. B. (1979). Quality is free. New York:Mentor Boks.
8. Dale, B.G. (2003). Managing quality, (4. bs.) Oxford: Blackwell Publishing.

9. Ekinci, C. E. ve Burgaz, B. (2007). Hacettepe Üniversitesi öğrencilerinin bazı akademik hizmetlere ilişkin beklenti ve memnuniyet düzeyleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 120-134.
10. Ensari, H. (1999). 21. Yüzyıl okulları için toplam kalite yönetimi. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
11. Everard, K. B. ve Moris, G. (1996). Effective school management. London: Paul Chapman.
12. Ewell, P.T. (1993). Total quality and academic practice: The idea we’ve been waiting for? Change, 25, 49–55.
13. Flood, R.L. (1993). Beyond TQM. New York, NY: John Wiley & Sons.
14. Hacettepe Üniversitesi. (2006). Hacettepe Üniversitesi öz değerlendirme raporu taslağı. Ankara: Komisyon.
15. Hacettepe Üniversitesi. (2007). Hacettepe Üniversitesi kalite politikası. Ankara: Komisyon.
16. Harvey, L. (1997). Student satisfaction manual. SRHE: Open University Press.
17. Helms, S. ve Key, C. H. (1994). Are students more than customers in the classroom? Quality Progress, 27, 97–99.
18. Jones, T., Sasser, W.E. Jr. (1995). Why satisfied customers defect. Harvard Business Review, No.November-December, 88-99.
19. Kaufman, R. ve Zahn, D. (1993). Quality management plus. London: Sage Publication.
20. Leech, N.L., Barrett, K.C. ve Morgan, G.A. (2005). SPSS for intermediate statistics; use and interpretation (2. bs.). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
21. Leckey, J. & Neill, N., 2001, Quantifying Quality: the importance of student feedback, Quality in Higher Education, 7(1) 19-32.
22. Oliver, R. L. (1999). Whence consumer loyalty? Journal of Marketing, 63, 33-44.
23. Owlia, M.S. ve Aspinwall, E.M. (1997). TQM in higher education – a review. International Journal of Quality & Reliability Management, 14(5), 527–543.
24. Özdemir, S. (2002). Eğitimde toplam kalite yönetimi. Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2, 253-270.
25. Quinn, A., Lemay, G., Larsen, P. ve Johnson, D. M. (2009). Service quality in higher education. Total Quality Management & Business Excellence, 20(2), 139 -152
26. Sahney, S., Banwet, D.K. ve Karunes, S. (2004). A SERVQUAL and QFD approach to total quality education: A student perspective. International Journal of Productivity and Performance Management, 52(1), 143–166.
27. Saarinen,T. (2005). Quality in the Bologna process: from competitive edge to quality assurance techniques. European Journal of Education, 40(2), 189-204.
28. Şimşek, H. (2007). Toplam kalite yönetimi: Kuramlar, ilkeler, uygulamalar. Ankara: Seçkin.
29. Tse, D. K., ve Wilton, P.C. (1988). Models of consumer satisfaction formation: An extention. Journal of Marketing Research, 25(2), 204-212.
30. Williams, J. (2002). Student satisfaction: a British model of effective use of student feedback in quality assurance and enhancement. 14th International Conference on Assessment and Quality in Higher Education Vienna, 24-27 Temmuz 2002. Teşekkür Notu Bu çalşımanın tamamlanmasında katkılarını ve desteklerini esirgemeyen değerli meslektaşlarım Doç.Dr. Selahatiin
31. Gelbal’a, Dr. Fatma Türkyılmaz’a, Dr. Hakan Dedeoğlu’na ve Arş.Gör. Bilge Bekçi’ye teşekkür ederim