Teaching Children’s Literature Criticism Through Literary Theory to Pre-Service Turkish Language Teachers

Öz

This study aims to teach children’s literature criticism to pre-service Turkish language teachers based on literary theories. In the quantitative strand of the embedded mixed-methods design, a one-group pretest–posttest experimental design was employed, while a case study was used in the qualitative strand. The participants consisted of forty-two pre-service Turkish language teachers at a state university in Istanbul who had completed a course on children’s literature. Over a six-week intervention period (two class hours per week), participants were taught an introduction to literary criticism, along with formalist, Marxist, psychological, feminist, and biographical criticism theories through theoretical readings and in-class applications. Data were collected using a holistic rubric and a semi-structured interview form. Data analysis involved descriptive statistics, inferential statistics, and content analysis. According to the quantitative findings, prior to the intervention, the pre-service teachers did not apply (made no attempt to apply) Marxist, psychological, feminist, or biographical criticism to the selected children’s literature text, and although they attempted to do so, they were unable to apply formalist criticism. Post-intervention, statistically significant increases were observed in the application of Marxist, psychological, feminist, and biographical criticism. However, the participants had not yet attained full proficiency in applying these theories. No significant change was observed in the application of formalist criticism. According to the qualitative findings, before the intervention, the pre-service teachers defined criticism as a pedagogical activity evaluating the text’s suitability for children and its potential benefits, rather than analyzing it from a literary perspective. Following the intervention, this perspective shifted considerably. The pre-service teachers redefined criticism as a process of analyzing the multilayered structure of children’s literature in line with literary theories to reveal deeper meaning, and they gained critical awareness of children’s literature. Furthermore, they regarded children’s literature criticism as an important professional asset..

Anahtar Kelimeler

• Children’s literature criticism
• literary theories
• literature education
• mixed methods research
• pre-service Turkish language teachers

Türkçe Öğretmeni Adaylarına Edebiyat Kuramlarıyla Çocuk Edebiyatı Eleştirisi Öğretimi

Öz

Bu araştırmada Türkçe öğretmeni adaylarına çocuk edebiyatı eleştirisinin edebiyat kuramları temelinde öğretilmesi amaçlanmıştır. Gömülü karma desen niteliğindeki araştırmanın nicel boyutunda ön test–son test tek gruplu deneysel desen, nitel boyutunda ise durum çalışması işe koşulmuştur. Çalışma grubunu İstanbul’daki bir devlet üniversitesinde öğrenim gören ve çocuk edebiyatı dersini tamamlamış kırk iki Türkçe öğretmeni adayı oluşturmaktadır. Haftada iki ders saati olmak üzere altı hafta süren uygulama sürecinde adaylara edebiyat eleştirisine giriş, formal, marksist, psikolojik, feminist ve biyografik eleştiri kuramları teorik okumalar ve sınıf içi uygulamalarla öğretilmiştir. Araştırmanın verileri bütüncül rubrik ve yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistik, çıkarımsal istatistik ve içerik analizi teknikleri kullanılmıştır. Nicel bulgulara göre deneysel müdahale öncesinde öğretmen adayları, seçilen çocuk edebiyatı metnine marksist, psikolojik, feminist ve biyografik eleştiri kuramlarını uygulamamış (uygulama çabası göstermemiş); formal eleştiriyi ise çaba göstermelerine rağmen uygulayamamıştır. Müdahale sonrasında marksist, psikolojik, feminist ve biyografik eleştiri uygulamalarında istatistiksel olarak anlamlı bir artış saptanmıştır. Ancak adayların ilgili kuramları uygulama becerisinde henüz tam olarak yetkinleşemediği belirlenmiştir. Formal eleştiri uygulamasında ise anlamlı bir değişim görülmemiştir. Nitel bulgulara göre müdahale öncesinde öğretmen adayları, eleştiriyi çocuk edebiyatı metnini edebî açıdan çözümlemekten ziyade, metnin çocuğa uygunluğunu ve çocuğa sağlayabileceği yararı değerlendiren pedagojik bir faaliyet olarak tanımlamıştır. Müdahale sonrasında ise bu bakış açısında önemli ölçüde bir değişim meydana gelmiştir. Öğretmen adayları eleştiriyi, çocuk edebiyatının çok katmanlı yapısını kuramlar doğrultusunda çözümleyen ve derin anlamı ortaya çıkaran bir süreç olarak yeniden tanımlamış ve çocuk edebiyatı hakkında eleştirel farkındalık kazanmıştır. Ayrıca çocuk edebiyatı eleştirisini önemli bir mesleki kazanım olarak değerlendirmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk edebiyatı eleştirisi
• edebiyat kuramları
• edebiyat eğitimi
• karma yöntem araştırması
• Türkçe öğretmeni adayları

Kaynakça

1. Akbulut, R. (2020). Türkiye’de çocuk edebiyatı alanında hazırlanan lisansüstü tezlerin incelenmesi (Tez No. 643773) [Yüksek lisans tezi, Düzce Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
2. Appleman, D. (2015). Critical encounters in secondary English: Teaching literary theory to adolescents (3rd ed.). Teachers College Press.
3. Ateş, S., Yıldırım, K., & Çetinkaya, F. Ç. (2019). Çocuk kitaplarını çözümlemeye yönelik bir uygulama: Samed Behrengi ve Küçük Kara Balık örneği. Turkish Studies Language and Literature, 14(3), 1023–1049. https://doi.org/10.29228/TurkishStudies.23287
4. Balcı, A. (2012). Türkiye'de çocuk edebiyatı üzerine hazırlanan lisansüstü tezler hakkında bir meta-analiz çalışması. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(17), 195–206.
5. Balta, E. E. (2019). Çocuk edebiyatı üzerine yapılmış lisansüstü çalışmaların içerik analizi (2011–2018 yılları). OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 10(17), 464–489. https://doi.org/10.26466/opus.510809
6. Baltacı, A. (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemleri ve örnek hacmi sorunsalı üzerine kavramsal bir inceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 231–274.
7. Bampton, R., & Cowton, C. J. (2002). The e-interview. Forum: Qualitative Social Research, 3(2), Article 9. https://doi.org/10.17169/fqs-3.2.848
8. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W. H. Freeman.

9. Barry, P. (2020). Beginning theory: An introduction to literary and cultural theory (4th ed.). Manchester University Press. https://doi.org/10.7765/9781526153524
10. Baş, B. (2015). Türkçe öğretimi açısından çocuk edebiyatı (2. bs.). Pegem Akademi Yayınları.
11. Behar-Horenstein, L. S., & Niu, L. (2011). Teaching critical thinking skills in higher education: A review of the literature. Journal of College Teaching & Learning, 8(2), 25–42. https://doi.org/10.19030/tlc.v8i2.3554
12. Bixler, J., Smith, S., & Henderson, S. (2013). Inviting teacher candidates into book talks: Supporting a culture of lifelong reading. Reading Horizons, 52(3), 233–254.
13. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2018). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri (25. bs.). Pegem Akademi. https://doi.org/10.14527/9789944919289
14. Cohen, J. (1960). A coefficient of agreement for nominal scales. Educational and Psychological Measurement, 20(1), 37–46. https://doi.org/10.1177/001316446002000104
15. Council of Higher Education. (2018). Yeni öğretmen yetiştirme lisans programları. https://www.yok.gov.tr/kurumsal/idari-birimler/egitim-ogretim-dairesi/yeni-ogretmen-yetistirme-lisans-programlari
16. Cremin, T., Mottram, M., Collins, F. M., Powell, S., & Safford, K. (2014). Building communities of engaged readers: Reading for pleasure. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315772585
17. Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (2nd ed.). Sage Publications.
18. Creswell, J. W. (2015). A concise introduction to mixed methods research. Sage Publications.
19. Creswell, J. W. (2017). Araştırma deseni: Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları (S. B. Demir, Çev. Ed.). Eğiten Kitap.
20. Creswell, J. W., & Plano Clark, V. L. (2011). Designing and conducting mixed methods research (2nd ed.). Sage Publications.
21. Çalışkan, A. (2012). Edebiyat teorisi üzerine-4: Edebiyat teorilerinin özellikleri ve tartışılabilir alanları. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(22), 37–57.
22. Çer, E. (2020). Türkçe öğretmeni adaylarının çocuk kitaplarının tasarım, içerik ve eğitsel özelliklerine yönelik yeterliklerinin incelenmesi. Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 6(1), 168–186. https://doi.org/10.31464/jlere.611644
23. Çetin, İ., & Uzun, Y. (2010). Türkiye ve İngiltere’de edebiyat öğretimi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(2), 397–412.
24. Dahl, R. (2007). Charlie’nin çikolata fabrikası (C. Üster, Çev.; 14. bs.). Can Yayınları.
25. Demir, S. (2016). Türkiye’deki edebiyat eğitimi üzerine bir değerlendirme. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(33), 48–68.
26. Dilidüzgün, S. (2007). Çocuk edebiyatı eleştirisinin temelleri ve Türkiye’de çocuk edebiyatı eleştirisi. S. Sever (Ed.), II. Ulusal Çocuk ve Gençlik Edebiyatı Sempozyumu kitabı içinde (ss. 159–164). Ankara Üniversitesi Basımevi.
27. Dilidüzgün, S. (2018). Çağdaş çocuk yazını: Yazın eğitimine atılan ilk adım. Tudem Yayınları.
28. Draper, M. C., Barksdale-Ladd, M. A., & Radencich, M. C. (2000). Reading and writing habits of preservice teachers. Reading Horizons, 40(3), 185–203.
29. Elo, S., & Kyngäs, H. (2008). The qualitative content analysis process. Journal of Advanced Nursing, 62(1), 107–115. https://doi.org/10.1111/j.1365-2648.2007.04569.x
30. Funato, M., Murakami, H., Kössler, W., & Mukherjee, A. (2024). Nonparametric tests for combined location-scale and Lehmann alternatives using adaptive approach and max-type metric. Journal of the Korean Statistical Society, 53(3), 666–703. https://doi.org/10.1007/s42952-024-00262-7
31. Galda, L., & Cullinan, B. E. (2006). Literature and the child (6th ed.). Thomson Wadsworth.
32. Gillespie, T. (2010). Doing literary criticism: Helping students engage with challenging texts. Stenhouse Publishers.
33. Goodrich, H. (1997). Understanding rubrics. Educational Leadership, 54(4), 14–17.
34. Green, M. (2025). Empowering pre-service teachers as enthusiastic and knowledgeable reading role models through engagement in children’s literature. Education Sciences, 15(6), Article 704. https://doi.org/10.3390/educsci15060704
35. Harris, V. J. (1999). Applying critical theories to children’s literature. Theory Into Practice, 38(3), 147–154. https://doi.org/10.1080/00405849909543846
36. Hines, M. B., & Appleman, D. (2000). Multiple ways of knowing in literature classrooms. English Education, 32(2), 141–168. https://doi.org/10.58680/ee20001545
37. Hodges, J. L., Jr., & Lehmann, E. L. (1956). The efficiency of some nonparametric competitors of the t-test. The Annals of Mathematical Statistics, 27(2), 324–335. https://doi.org/10.1214/aoms/1177728261
38. Howell, D. C. (2010). Statistical methods for psychology (7th ed.). Wadsworth Cengage Learning.
39. Hsieh, H. F., & Shannon, S. E. (2005). Three approaches to qualitative content analysis. Qualitative Health Research, 15(9), 1277–1288. https://doi.org/10.1177/1049732305276687
40. Hunt, P. (Ed.). (2005). Understanding children's literature (2nd ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203968963
41. Igra, D. (2009). Ways of reading, ways of teaching: Literary theory as a reading strategy (Publication No. 3382747) [Doctoral dissertation, Stanford University]. ProQuest Dissertations & Theses Global.
42. İpşiroğlu, Z. (2007). Çocuk yazını eleştirisi. S. Sever (Ed.), II. Ulusal Çocuk ve Gençlik Edebiyatı Sempozyumu kitabı içinde (ss. 173–176). Ankara Üniversitesi Basımevi.
43. İyison, A., & Fırat, H. (2023). Öğretmen adaylarının çocuk edebiyatı ve çocuk edebiyatı dersine ilişkin görüşleri, çocuk edebiyatına yönelik tutumları ve tutumlarına etki eden faktörler. Asya Studies, 7(25), 13–36. https://doi.org/10.31455/asya.1330510
44. Johnson, B., & Christensen, L. (2014). Eğitim araştırmaları: Nicel, nitel ve karma yaklaşımlar (S. B. Demir, Çev. Ed.). Eğiten Kitap.
45. Kanat Soysal, Ö. (2018). Eğitim fakültelerindeki çocuk edebiyatı öğretiminin değerlendirilmesi (Bir ders tasarımı örneği) (Tez No. 526320) [Doktora tezi, Ankara Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
46. Karabay, A. (2012). Eleştirel okuma-yazma eğitiminin Türkçe öğretmeni adaylarının akademik başarılarına ve eleştirel okuma-yazma düzeylerine etkisi (Tez No. 330154) [Doktora tezi, Çukurova Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
47. Karagöz, B. (2017). Türkçe öğretmeni adaylarının çocuk ve gençlik edebiyatı yapıtlarının temel özelliklerini bilme yeterlikleri. Turkish Studies, 12(14), 211–230. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.11642
48. Karatay, H., Tezel, K. V., & Demirel, A. (2023). Middle schoolers’ book selection and reasons for discontinuing reading. South African Journal of Education, 43(2), Article 2076. https://doi.org/10.15700/saje.v43n2a2076
49. Kennemer, P. K. (1984). Reviews of fiction books: How they differ. Top of the News, 40(4), 419–422.
50. Kolaç, E., Demir, T., & Karadağ, R. (2012). Öğretmen adaylarının dil eğitiminde çocuk edebiyatı metinlerinin kullanımına yönelik görüşleri. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 16(1), 195–212.
51. Koo, T. K., & Li, M. Y. (2016). A guideline of selecting and reporting intraclass correlation coefficients for reliability research. Journal of Chiropractic Medicine, 15(2), 155–163. https://doi.org/10.1016/j.jcm.2016.02.012
52. Kurbanoğlu, S. S. (2004). Öz-yeterlik inancı ve bilgi profesyonelleri için önemi. Bilgi Dünyası, 5(2), 137–152. https://doi.org/10.15612/BD.2004.484
53. Kutlu, Ö., Doğan, C. D., & Karakaya, İ. (2017). Ölçme ve değerlendirme: Performansa ve portfolyoya dayalı durum belirleme (5. bs.). Pegem Akademi.
54. Landis, J. R., & Koch, G. G. (1977). The measurement of observer agreement for categorical data. Biometrics, 33(1), 159–174. https://doi.org/10.2307/2529310
55. Latrobe, K. H., & Drury, J. (2009). Critical approaches to young adult literature. Neal-Schuman Publishers.
56. Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel Psychology, 28, 563–575. https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.1975.tb01393.x
57. Leland, C. H., Lewison, M., & Harste, J. C. (2018). Teaching children’s literature: It’s critical! (2nd ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315269627
58. Lukens, R. J. (2007). A critical handbook of children’s literature (8th ed.). Pearson.
59. Lüle Mert, E. (2016). Çocuk edebiyatı eleştirisinin Türkçe öğretmen adaylarının çocuk kitaplarını gelişim düzeylerine göre ayrıştırma becerisine etkisi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 1252–1274. https://doi.org/10.17556/jef.23692
60. Maltepe, S. (2009). Türkçe öğretmeni adaylarının çocuk edebiyatı ürünlerini seçebilme yeterlilikleri. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(21), 398–412.
61. Maltepe, S. (2016). An analysis of the critical reading levels of pre-service Turkish and literature teachers. Eurasian Journal of Educational Research, 16(63), 169–184. https://doi.org/10.14689/ejer.2016.63.10
62. Mattisson, J. (2012). Literary theory in the postgraduate classroom: Its role and challenges. In L. Karlsson (Ed.), Lärarlärdom: Högskolepedagogisk konferens (pp. 5–10). Kristianstad University Press.
63. McCarthy, M. D. (2018). Creative interference in the teaching of children’s literature: A critical approach to teacher education (Publication No. 10787286) [Doctoral dissertation, Michigan State University]. ProQuest Dissertations & Theses Global.
64. McIlhagga, K. K. A. (2016). Children's literature in elementary teacher education curricula: A repertoire for teacher as coach, critic, and curator (Publication No. 10075020) [Doctoral dissertation, Michigan State University]. ProQuest Dissertations & Theses Global.
65. Meho, L. I. (2006). E‐mail interviewing in qualitative research: A methodological discussion. Journal of the American Society for Information Science and Technology, 57(10), 1284–1295. https://doi.org/10.1002/asi.20416
66. Merriam, S. B. (2013). Nitel Araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber (S. Turan, Çev. Ed.). Nobel Yayınları.
67. Mertler, C. A. (2001). Designing scoring rubrics for your classroom. Practical Assessment, Research, and Evaluation, 7, Article 25. https://doi.org/10.7275/gcy8-0w24
68. Mohr, K. A. J. (2006). Children’s choices for recreational reading: A three-part investigation of selection preferences, rationales, and processes. Journal of Literacy Research, 38(1), 81–104. https://doi.org/10.1207/s15548430jlr3801_4
69. Moran, B. (2005). Edebiyat kuramları ve eleştiri (14. bs.). İletişim Yayınları.
70. Nikolajeva, M. (2019). What is it like to be a child? Childness in the age of neuroscience. Children’s Literature in Education, 50(1), 23–37. https://doi.org/10.1007/s10583-018-9373-7
71. Nodelman, P. (2008). The hidden adult: Defining children’s literature. The Johns Hopkins University Press. https://doi.org/10.56021/9780801889790
72. Norton, D. E. (2011). Through the eyes of a child: An introduction to children’s literature (8th ed.). Pearson.
73. Opdenakker, R. (2006). Advantages and disadvantages of four interview techniques in qualitative research. Forum: Qualitative Social Research, 7(4), Article 11. https://doi.org/10.17169/fqs-7.4.175
74. Özdemir, S. (2017). Ortaokul öğrencilerinin eleştirel okuma özyeterlikleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 5(7), 40–55.
75. Parlak, B., & Doğan, N. (2014). Dereceli puanlama anahtarı ve puanlama anahtarından elde edilen puanların uyum düzeyleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(2), 189–197.
76. Rains, D. M. (2015). Telescopes and spyglasses: Using literary theories in high school classrooms [Honors project, Bowling Green State University]. ScholarWorks@BGSU. https://scholarworks.bgsu.edu/honorsprojects/186
77. Rogers, T. (1999). Literary theory and children’s literature: Interpreting ourselves and our worlds. Theory Into Practice, 38(3), 138–146. https://doi.org/10.1080/00405849909543845
78. Ruddell, R. B. (1995). Those influential literacy teachers: Meaning negotiators and motivation builders. The Reading Teacher, 48(6), 454–463.
79. Russell, D. L. (2015). Literature for children: A short introduction (8th ed.). Pearson.
80. Seidman, I. (2006). Interviewing as qualitative research (3rd ed.). Teachers College Press.
81. Sever, S. (2007). Çocuk edebiyatı öğretimi nasıl olmalıdır? S. Sever (Ed.), II. Ulusal Çocuk ve Gençlik Edebiyatı Sempozyumu kitabı içinde (ss. 41–56). Ankara Üniversitesi Basımevi.
82. Sever, S. (2013a). Çocuk edebiyatı ve okuma kültürü. Tudem Yayınları.
83. Sever, S. (2013b). Çocuk ve edebiyat (7. bs.). Tudem Yayınları.
84. Sevim, O. (2020). Çocuk edebiyatıyla ilgili lisansüstü çalışmalardaki eğilimler: Bir içerik analizi. Türkiye Eğitim Dergisi, 5(1), 124–144.
85. Sezer, S. (2005). Öğrencinin akademik başarısının belirlenmesinde tamamlayıcı değerlendirme aracı olarak rubrik kullanımı üzerinde bir araştırma. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(18), 61–69.
86. Short, K. G., Lynch-Brown, C. M., & Tomlinson, C. M. (2014). Essentials of children’s literature (8th ed.). Pearson.
87. Silahsızoğlu, E. (2011). İstanbul ili örneğinde Türkçe öğretmenlerinin yazın kuramlarına ilişkin görüşleri (Tez No. 280853) [Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
88. Sipe, L. R. (2008). Storytime: Young children’s literary understanding in the classroom. Teachers College Press. https://doi.org/10.65528/9780807775936
89. Soter, A. O. (1999). Young adult literature and the new literary theories: Developing critical readers in middle school. Teachers College Press.
90. Stranden, T. L., & Ommundsen, Å. M. (2025). Children’s responses to a challenging picturebook with a contrapuntal relationship between historical facts and humorous fiction. Children’s Literature in Education, 56, 307–331. https://doi.org/10.1007/s10583-023-09561-9
91. Şahin, N. (2019). Türkçe öğretmeni adaylarının eleştirel okuma öz yeterlik algıları ile okuma motivasyonları arasındaki ilişkinin incelenmesi. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 16, 214–233. https://doi.org/10.29000/rumelide.618195
92. Şeker, P. T., & Yıldız, E. (2021). Türkiye’de erken çocukluk dönemi çocuk edebiyatı alanında yapılan makale çalışmalarının içerik analizi. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1), 104–116. https://doi.org/10.52826/mcbuefd.895051
93. Şimşek, T., & Şirin, M. R. (2018). Çocuk Vakfı’ndan YÖK’e gönderilen çocuk ve ilk gençlik edebiyatı öğretimi raporu (2018). Çocuk ve Medeniyet Dergisi, 3(6), 193–197.
94. Şirin, M. R. (2014). Çocuk edebiyatı kültürü. Kök Yayıncılık.
95. Şirin, M. R. (2021). Çocuk edebiyatına eleştirel bir bakış: Çocuk edebiyatı nedir ne değildir? (3. bs.). Uçan At Yayınları.
96. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6th ed.). Pearson.
97. Tabačková, Z. (2015). Outside the classroom thinking inside the classroom walls: Enhancing students’ critical thinking through reading literary texts. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 186, 726–731. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2015.04.042
98. Taştan, Y., & Kaya, M. (2023). Çocuk edebiyatı alanında yayımlanan makalelerin eğilimleri ve akademik metin hazırlama ilkelerine uygunluğu üzerine bir inceleme. International Journal of Language Academy, 11(5), 158–181. https://doi.org/10.29228/ijla.70682
99. Temizkan, M. (2011). Türkçe öğretmeni adaylarının çocuk kitaplarında bulunması gereken özellikleri algılama durumları. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(2), 339–357.
100. Tung, C. A., & Chang, S. Y. (2009). Developing critical thinking through literature reading. Feng Chia Journal of Humanities and Social Sciences, 19, 287–317.
101. Turhan, O. (2024). Edebiyat eleştirisi uygulamasının Türkçe öğretmeni adaylarının eleştirel okuma ve eleştirel düşünme becerileri üzerindeki etkisi (Tez No. 866916) [Doktora tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
102. Tüfekçi Can, D. (2014). Çocuk edebiyatı: Kuramsal yaklaşım. Eğitim Yayınevi.
103. Türkben, T., & Temizyürek, F. (2020). Türkçe öğretiminde yazınsal nitelikli metinlerin önemi: Bir olgubilim çalışması. International Journal of Language Academy, 8(3), 1–15. https://doi.org/10.29228/ijla.40166
104. Türkyılmaz, M. (2012). Öğretmen adaylarının çocuk ve gençlik edebiyatı algıları üzerine nitel bir araştırma. S. Sever (Ed.), 3. Ulusal Çocuk ve Gençlik Edebiyatı Sempozyumu içinde (ss. 705–713). Ankara Üniversitesi Basımevi.
105. Tyson, L. (2006). Critical theory today: A user-friendly guide (2nd ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203479698
106. Tyson, L. (2011). Using critical theory: How to read and write about literature (2nd ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203805091
107. Uçan, H. (2006). Edebiyat eğitimi, estetik bir hazzın edinimi, okumanın alışkanlığa dönüştürülmesi ve yazınsal kuramlar. Milli Eğitim Dergisi, 34(169), 25–39.
108. Uğurelli, Y. Ö. (2017). Üniversitelerde çocuk edebiyatı öğretiminin öğretim elemanı, ders kitabı ve öğrenci başarı düzeyine göre değerlendirilmesi (Tez No. 461530) [Doktora tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
109. Uğurlu, S. B. (2010). Çocuk edebiyatı eleştirisi. Turkish Studies, 5(3), 1921–1945. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.1219
110. Van Gelder, T. (2005). Teaching critical thinking: Some lessons from cognitive science. College Teaching, 53(1), 41–48. https://doi.org/10.3200/CTCH.53.1.41-48
111. Vargelen, H., & Keray Dinçel, B. (2022). Türkçe öğretmenlerinin lisans eğitimlerine ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(3), 872–909. https://doi.org/10.33711/yyuefd.1082262
112. Wolf, S. A. (2014). Interpreting literature with children. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781410609588
113. Yang, Y. T. C., & Chou, H. A. (2008). Beyond critical thinking skills: Investigating the relationship between critical thinking skills and dispositions through different online instructional strategies. British Journal of Educational Technology, 39(4), 666–684. https://doi.org/10.1111/j.1467-8535.2007.00767.x
114. Yazıcı, N. (2011). Edebiyat tarihi bağlamında Türk çocuk edebiyatı tarihi yazımında karşılaşılan sorunlar. Erdem, 60, 205–226. https://doi.org/10.32704/erdem.2011.60.205
115. Yazıcı, N. (2013). Çocuk edebiyatı ve edebiyat eleştirisi: Çocuk Kalbi romanında anlatının biçimlenişi ve söylemsel niyetler. Bilig, 66, 315–334. https://doi.org/10.12995/bilig.2013.6614
116. Yazıcı Okuyan, H. (2009). Türkçe ve sınıf öğretmenlerinin okuma saatlerinde kullanılan çocuk edebiyatı ürünlerini seçme ölçütleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(18), 135–159.
117. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (8. bs.). Seçkin Yayıncılık.
118. Yılmaz, O. (2016). Türkçe öğretmeni adaylarının çocuk edebiyatı dersine ilişkin düşünceleri üzerine olgubilimsel bir araştırma. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31, 33–59.