Evaluation of Human Rights, Civics and Democracy Curriculum through Eisner’s Evaluation Framework

Öz

Human Rights, Civics and Democracy Curriculum for 4th graders was began to be implemented in 2015-2016 academic year. In this study, we aim to evaluate this curriculum regarding the universality of human rights concept; the appropriateness of the curriculum with its educational goals, content, instructional material and methods in terms of students’ cognitive level and finally teacher competencies to teach this course. A qualitative intrinsic case study method was utilized. The data was collected through document analysis; eight-hours of classroom observation, and semi-structured interviews with seven elementary school teachers and six “experts”. Eisner’s Educational Connoisseurship and Criticism Model was used as an evaluation framework. Deductive content analysis was used to analyze the data and to illuminate specific details about the case under investigation. Results showed that attainments and content were consistent with the universality of human rights perspective; also, instruction and assessment methods were consistent with the philosophy (constructivism) of the curriculum. However, the course material, as regards to its aims, content and philosophy; and the practices applied inside the classroom were highly inconsistent with the goals of the curriculum.

Anahtar Kelimeler

• Human rights and civics education,curriculum evaluation,Eisner’s connoisseurship and criticism model

İnsan Hakları, Yurttaşlık ve Demokrasi Dersi Öğretim Programının Eisner’ın Değerlendirme Modeli ile Değerlendirilmesi

Öz

2015-2016 eğitim öğretim yılında 4. sınıf öğrencileri için İnsan Hakları, Yurttaşlık ve Demokrasi dersi öğretim programı uygulamaya konulmuştur. Bu çalışma ile öğretim programını, insan hakları kavramının evrenselliği; programın eğitim hedeflerinin, içeriğinin, öğretim materyalleri ve yöntemlerinin öğrencilerin bilişsel düzeyi açısından uygunluğu ve son olarak öğretmenlerin bu dersi verebilmek için yeterlikleri açısından değerlendirmek amaçlanmıştır. Çalışmada, nitel gerçek durum çalışması yöntemi kullanılmıştır. Veriler doküman analizi, sekiz saatlik ders gözlemi, yedi ilkokul öğretmeni ve altı “uzman” ile yarı yapılandırılmış görüşmeler doğrultusunda toplanmıştır. Eisner’in Eğitsel Uzmanlık/ Eleştiri Modeli değerlendirme çerçevesi olarak kullanılmıştır. Verileri ve araştırılan durum hakkındaki detayları analiz etmek için tümdengelimsel içerik analizi kullanılmıştır. Sonuçlar, kazanımların ve içeriğin insan hakları kavramının evrenselliği ile tutarlı olduğunu göstermiştir; ayrıca, öğretim ve değerlendirme yöntemleri, programın felsefesi (yapılandırmacılık) ile tutarlı bulunmuştur. Ancak ders materyali, amaçları, içeriği ve felsefesi açısından; sınıf içinde uygulanan etkinlikler ise genel olarak, programın hedefleri ile son derece tutarsız bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• İnsan hakları ve yurttaşlık eğitimi,program değerlendirmesi,Eisner’in uzmanlık/eleştiri modeli

Kaynakça

1. Alkin, M. & Christie, C. (2013). An evaluation theory tree. In M. Alkin (Eds.), Evaluation Roots (pp. 12-65). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
2. Altınay, A. G., & Tanıl, B. (2002). Ordu, militarizm ve milliyetçilik. In T. Bora & M. Gültekingil (Eds.), Modern Türkiye’de siyasi düşünce: Milliyetçilik (pp. 140-154). İstanbul İletişim.
3. Balibar, E. (2016). Yurttaşlık (M., Erşen, Trans.). İstanbul: Monokl Yayınları.
4. Baxter, P., & Jack, S. (2008). Qualitative Case Study Methodology: Study Design and Implementation for Novice Researchers. The Qualitative Report, 13(4), 544-559.
5. Bitsch, V. (2005). Qualitative research: A grounded theory example and evaluation criteria. Journal of Agribusiness, 23(1), 75-91.
6. Brubaker, R. (1998). Citizenship and nationhood in France and Germany. Cambridge, MA: Harvard University Press.
7. Çapar, M. (2006). Türkiye’de eğitim ve “Öteki Türkler”. Ankara: Özgür Üniversite.
8. Çayır, K. & Gürkaynak, I. (2008) The state of citizenship education in Turkey: Past and present. Journal of Social Science Education, 6(2), 50–58.

9. Çayır, K. & Bağlı, M. T. (2011). ‘No-one respects them anyway’: secondary school students’ perceptions of human rights education in Turkey. Intercultural Education, 22(1), 1-14.
10. Çayır, K. (2011). Turkey’s new citizenship and democracy education course: Search for democratic citizenship in a difference-blind polity? Journal of Social Science Education, 10(4), 22-30.
11. Çayır, K. (2014). “Biz” kimiz? Ders kitaplarında kimlik, yurttaşlık, haklar. İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları.
12. Çayır, K. (2016). Essentialism, multiculturalism and intercultural education in Turkey’s search for the redefinition of national identity. Eğitim, Bilim, Toplum, 14(55), 77-101.
13. Çotuksöken, B., Erzan, A. & Silier, O. (2003). Ders kitaplarında insan hakları: Tarama sonuçları. İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları.
14. Eisner, E. W. (1976). Educational connoisseurship and criticism: their form and functions in educational evaluation. Journal of Aesthetic Education, 10(3/4), 135-150
15. Eisner, E. (1991). Taking a second look: Educational connoisseurship revisited. In M. W. McLaughlin & D. C. Phillips (Eds.), Evaluation and education: At Quarter Century (90th yearbook of the National Society for the Study of Education, Part II, (pp. 169-187). Chicago: University of Chicago Press.
16. Eisner, E. (2003). Educational connoisseurship and educational criticism: an art-based approach to educational evaluation. In T. Kellaghan & D. L. Stufflebeam (Eds.), International handbook of Educational Evaluation, (pp. 153-166). Dordrecht:Kluwer Academic Publishers.
17. Flowers, N. (2010). Pusulacık: Çocuklar için insan hakları eğitimi (M. Çulhaoğlu, Trans.). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
18. Gray, J. U. (1981). Vintage Connoisseurship: A Practitioner's View of Educational Criticism. Curriculum Inquiry, 11(4), 343-358.
19. Gredler, M. E. (1996). Program Evaluation. New Jersey: Prentice Hall.
20. Güven, M. (2011). Okulöncesinde demokrasi eğitimi ve çocuk haklarında eğitim ortamları. In H. Deveci (ed.), Okul öncesinde demokrasi eğitimi ve çocuk hakları (pp. 93-118). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
21. Human Rights Education Cooperation Network, İHEA (2015). Our Thoughts about the Human Rights, Civics and Democracy Curriculum for 4th Graders. Retrieved from http://ihea.net.tr/index.php?option=com_content&view=article&id=63:ilkokul-4-sinif-insan-haklari-yurttaslik-ve-demokrasi-dersi-taslak-ogretim-programi-na-iliskin-gorusler&catid=42&Itemid=145
22. Izgar, G. (2017). İnsan hakları, yurttaşlık ve demokrasi ders kitabının yapılandırmacı yaklaşım açısından analizi. Elementary Education Online, 16(2), 584-600.
23. İnce, B. (2012). Citizenship Education in Turkey: Inclusive or Exclusive. Oxford Review of Education, 38(2), 1-17.
24. Kaçar, H. & Kaçar, M. (2016). İlkokul dördüncü sınıf öğretmenlerinin dördüncü sınıf insan hakları, yurttaşlık ve demokrasi dersine ilişkin görüşleri. The Journal of International Education Science, 3(8), 182-196.
25. Karaman Kepenekçi, Y. (2005). A study of effectiveness of human rights education in Turkey. Journal of Peace Education, 2(1), 53-68.
26. Kaymakçı, S. & Akdeniz, B. (2018). Evaluation of elementary school 4th grade human rights, citizenship and democracy course’s curriculum according to teachers’ perspectives: A qualitative research. International Online Journal of Educational Sciences, 10(5), 77-93.
27. Keser, F., Akar, H., & Yıldırım, A. (2011). Role of extracurricular activities in active citizenship education. Journal of Curriculum Studies, 43(6), 809-837.
28. Keyman, E.F. (2012). Türkiye’de çokkültürlü anayasal vatandaşlık. In A. Kadıoğlu (Eds.), Vatandaşlığın dönüşümü: Üyelikten haklara, (pp. 218-244). İstanbul: Metis Yayınları.
29. Kuçuradi, İ. (2011). İnsan Hakları: kavramları ve sorunları. Türkiye Felsefe Kurumu: Türk Felsefesi ya da Simurg Dizisi: Ankara.
30. Kymlicka, W. (1995). Multicultural citizenship: A liberal theory of minority rights. New York: Oxford University Press.
31. Ladson-Billings, G. (2004). Culture versus citizenship: The challenge of racialized citizenship in the United States. In J. A. Banks (Ed.) Diversity and citizenship education: Global Perspectives (pp. 99-126). San Francisco: Jossey-Bass.
32. Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1986). But is it rigorous? Trustworthiness and authenticity in naturalistic evaluation. In D. D. Williams (Ed.), Naturalistic evaluation (pp. 73–84). San Francisco: Jossey-Bass.
33. Liston, D.P. (1984). Have we explained the relationship between curriculum and capitalism? An analysis of the selective tradition. Educational Theory, 34(3), 241-253.
34. Marshall, T.H. & Bottomore, T. (2000). Yurttaşlık ve toplumsal sınıflar. Ankara: Gündoğan Yayıncılık.
35. Ministry of National Education (MoNE) Statistics (2015). National Education Statistics. Retrieved online from http://sgb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2016_03/30044345_meb_istatistikleri_orgun_egitim_2015_2016.pdf.
36. Neuendorf, K.A. (2002). The content analysis guidebook. Thousand Oaks, CA: Sage.
37. Noddings, N. (2013). Education and democracy in the 21st century. New York: Teachers College Press.
38. Patton, M. Q. (1990). Qualitative research and evaluation methods. Beverly Hills, CA: Sage.
39. Piaget, J. (1954). The construction of reality in children (M. Cook, Trans.). New York: Ballantine Books.
40. Rasmussen, M. L. (2012). The human rights education toolbox: A practitioner’s guide to planning and managing human rights education. Copenhagen: The Danish Institute for Human Rights.
41. Sassen, S. (2002). Towards post-national and denationalized citizenship. In E. Isin & B. Turner (Eds.) Handbook of citizenship studies. London: Thousand Oaks.
42. Şenses, F. (2012). Turkey's experience with neoliberal policies since 1980 in retrospect and prospect. New Perspectives on Turkey, 47, 11-31.
43. Shenton, A. K. (2004). Strategies for ensuring trustworthiness in qualitative research projects. Education for information. 22(2), 63-75.
44. Sıcak, A. & Arsal, Z. (2013). Evaluation of the lesson unit of let’s learn about the world of organisms in the elementary school fifth-grade course of science and technology with respect to the educational criticism model. Karaelmas Journal of Educational Sciences, 157-175.
45. Şahan, G. & Tural, A. (2018). Evaluation of human rights, citizenship and democracy course by teachers’ vision. World Journal of Education, 8(2), 46-53.
46. Tarba-Ceylan, D. & Irzık, G. (2004). Human rights issues in textbooks: The Turkish case. Istanbul: History Foundation of Turkey Publications.
47. Tibbitts, F. (2015). Curriculum Development and Review for Democratic Citizenship and Human Rights Education. UNESCO Publishing. Retrieved from http://unesdoc.unesco.org/images/0023/002343/234386e.pdf.
48. Toprak, E. & Demir, S. B. (2017). İlkokul 4. sınıf “insan hakları, yurttaşlık ve demokrasi” dersinde yaşanan sorunların sınıf öğretmenleri tarafından değerlendirilmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(4), 2160-2179.
49. Tüzün, G. (2009). Ders kitaplarında insan hakları II: Tarama sonuçları. İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları.
50. Ülger, M., Dombaycı, M.A. & Feyzioğlu, Y. (2015). İlköğretim 4 İnsan hakları, Vatandaşlık ve Demokrasi. Ankara: MEB.
51. Ulubey, Ö. & Gözütok, D. (2015). Future citizenship, democracy and human rights education with creative drama and other interactive teaching methods. Education and Science, 40 (182), 87-109.
52. Ünal, I. (2004). Çokdilli, çokkültürlü toplumlarda eğitim (Komisyon raporu). In 4. Demokratik Eğitim Kurultayı, 1, Ankara: Eğitim-Sen Yayınları,
53. Üstel, F. (2014). Makbul vatandaşın peşinde: II. meşrutiyet’ten bugüne vatandaşlık eğitimi. Ankara: İletişim.
54. Yıldırım, A., & Şimsek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin.
55. Yin, R.K. (2014). Case study research: design and methods (5th Ed.). Los Angeles: Sage Publications.