Yoğun Bakımda Enteral Pompa ile Beslenen Hastalarda Gelişen Komplikasyonlar ve Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi

Öz

Amaç: Bu araştırma, yoğun bakımda enteral pompa ile beslenen hastalarda gelişen komplikasyon sıklığını ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu tanımlayıcı araştırma, bir üniversite hastanesinin dahiliye ve nöroloji yoğun bakım ünitesinde, tek tip enteral pompa ile beslenen 40 hasta ile yürütülmüştür. Çalışmada enteral pompa ile beslenen hastaların demografik verileri, enteral beslenme süresi, enteral beslenme solüsyon miktarı, enteral beslenme tipi ve enteral giriş yolu gibi bağımsız değişkenlerin enteral beslenme komplikasyonu gelişme sıklığına etkisi incelenmiştir. Bulgular: Hastaların %62.5’inin kadın ve yaş ortalamasının 66.17 (±16.19) olduğu belirlenmiştir. Hastalarda çoğunlukla sürekli beslenme tipi (%90) ve nazogastrik yol (%72.5) tercih edilmiştir. Hastaların %27.5’inde enteral beslenme komplikasyonu gelişmiştir. En sık gelişen komplikasyonun abdominal distansiyon (%7.5); en az gelişen komplikasyonların ise aspirasyon (%2.5) ve diyare (%2.5) olduğu görülmüştür. Çalışmada hastaların yaşı, cinsiyeti, enteral beslenme süresi, beslenme solüsyon miktarı ve enteral beslenme tipi ile enteral komplikasyon sıklığı arasında anlamlı bir farkın olmadığı (p>0.05), enteral giriş yolu ile komplikasyon sıklığı arasındaki farkın ise istatistiksel açıdan anlamlı olduğu (p<0.05) belirlenmiştir. Sonuç: Enteral pompa ile beslenen hastalarda gelişen komplikasyon sıklığının literatürden daha az olduğu belirlenmiştir. En sık gelişen komplikasyonun distansiyon olduğu görülmüştür. Hemşirelerin enteral pompa ile takip edilen hastaları özellikle distansiyon açısından izlemeleri önerilmiştir. Anahtar Kelimeler: Yoğun bakım, enteral beslenme, komplikasyon, enteral pompa, hemşire

Anahtar Kelimeler

• Yoğun bakım, enteral beslenme, komplikasyon, enteral pompa, hemşire

Kaynakça

1. Ceylan E, İtil O, Arı G, Ellidokuz H, Uçan ES, Akkoçlu A. İç hastalıkları yoğun bakım ünitesinde izlenmiş hastalarda mortalite ve morbiditeyi etkileyen faktörler. Toraks Dergisi. 2001;2(1):6-12.
2. Terzi B, Kaya N. Yoğun bakım hastasında hemşirelik bakımı. Turkish Journal of Medical & Surgical Intensive Care Medicine/Dahili ve Cerrahi Bilimler Yogun Bakim Dergisi. 2011(1):21-25.
3. M Stroud, H Duncan, J Nightingale. Guidelines for enteral feeding in adult hospital patients. Gut 2003;52(Suppl VII):1-12.
4. Topeli A. Yoğun Bakım Ünitesinde Beslenme. Yoğun Bakım Dergisi. 2001;1(1):11-20.
5. Kreymann K, Berger M, Deutz Ne, Hiesmayr M, Jolliet P, Kazandjiev G, et al. ESPEN guidelines on enteral nutrition: intensive care. Clinical nutrition. 2006;25(2):210-23.
6. Persenius MW, Larsson BW, Hall-Lord M-L. Enteral nutrition in intensive care: nurses’ perceptions and bedside observations. Intensive and Critical Care Nursing. 2006;22(2):82-94.
7. Bankhead R, Boullata J, Brantley S, Corkins M, Guenter P, Krenitsky J, et al. Enteral nutrition practice recommendations. Journal of Parenteral and Enteral Nutrition. 2009;33:122-67.
8. Pearce CB, Duncan HD. Enteral feeding. Nasogastric, nasojejunal, percutaneous endoscopic gastrostomy, or jejunostomy: its indications and limitations. Postgraduate Medical Journal. 2002;78(918):198-204.

9. Sakarya M. Enteral Nütrisyon. Turkiye Klinikleri Journal of Surgical Medical Sciences. 2007;3(18):51-8.
10. Diyetitians Association of Australia (DAA) Nutrition Support Interest Group. Enteral nutrition manual for adults in health care facilities. October, 2011, 1-50.
11. Heyland DK, Dhaliwal R, Drover JW, Gramlich L, Dodek P. Canadian clinical practice guidelines for nutrition support in mechanically ventilated, critically ill adult patients. Journal of Parenteral and Enteral nutrition. 2003;27(5):355-73.
12. Zaloga GP. Parenteral nutrition in adult inpatients with functioning gastrointestinal tracts: assessment of outcomes. The Lancet. 2006;367(9516):1101-11.
13. Deane A, Chapman MJ, Fraser RJ, Bryant LK, Burgstad C, Nguyen NQ. Mechanisms underlying feed intolerance in the critically ill: implications for treatment. World journal of gastroenterology: WJG. 2007;13(29):3909-17.
14. Moreira TV, McQuiggan M. Methods for the assessment of gastric emptying in critically ill, enterally fed adults. Nutrition in Clinical Practice. 2009;24(2):261-73.
15. Shang E, Geiger N, Sturm JW, Post S. Pump-assisted enteral nutrition can prevent aspiration in bedridden percutaneous endoscopic gastrostomy patients. Journal of Parenteral and Enteral Nutrition. 2004;28(3):180-3.
16. McClave SA, Martindale RG, Vanek VW, McCarthy M, Roberts P, Taylor B, et al. ASPEN Board of Directors; American College of Critical Care Medicine; Society of Critical Care Medicine. Guidelines for the provision and assessment of nutrition support therapy in the adult critically ill patient: Society of Critical Care Medicine (SCCM) and American Society for Parenteral and Enteral Nutrition (ASPEN).JPEN J Parenter Enteral Nutr. 2009;33(3):277-316.
17. Williams TA, Leslie GD, Leen T, Mills L, Dobb GJ. Reducing interruptions to continuous enteral nutrition in the intensive care unit: a comparative study. Journal of clinical nursing. 2013;22(19-20):2838-48.
18. Pancorbo‐Hidalgo PL, García‐Fernandez FP, Ramírez‐Pérez C. Complications associated with enteral nutrition by nasogastric tube in an internal medicine unit. Journal of clinical nursing. 2001;10(4):482-90.
19. Pinilla JC, Samphire J, Arnold C, Liyan Liu, Thiessen B. Comparison of Gastrointestinal Tolerance to Two Enteral Feeding Protocols in Critically III Patients: A Prospective, Randomized Controlled Trial.Journal of Parenteral and Enteral Nutrition. 2001;25(2):81-6.
20. Montejo J, Minambres E, Bordeje L, Mesejo A, Acosta J, Heras A, et al. Gastric residual volume during enteral nutrition in ICU patients: the REGANE study. Intensive care medicine. 2010;36(8):1386-93.
21. Aytünür CS, Özcan N, Özcan A, Kaymak Ç, Başar H, Köse B. Lif içeren ve içermeyen enteral ürünlerle beslenen hastalarda gastrik rezidüel volüm ve gastrointestinal komplikasyonların karşılaştırılması.Türk Yoğun Bakım Derneği Dergisi. 2012;51:46.
22. Uysal N, Eşer İ, Khorshid L. Hemşirelerin Enteral Beslenme İşlemine Yönelik Uygulama ve Kayıtlarının İncelenmesi. Journal of Anatolia Nursing and Health Sciences. 2011;14(2):1-9.
23. Hébuterne X, Bozzetti F, Villares JM, Pertkiewicz M, Shaffer J, Staun M, et al. Home enteral nutrition in adults: a European multicentre survey. Clinical nutrition. 2003;22(3):261-6. 24. De Luis D, Aller R, Izaola O, Terroba M, Cabezas G, Cuellar L. Experience of 6 years with home enteral nutrition in an area of Spain. European journal of clinical nutrition. 2006;60(4):553-7.
24. Akıncı İÖ, Özcan P, Tuğrul S, Çakar N, Esen F, Yamaner S, et al. Percutaneous Endoscopıc Gastrostomy In Icu. Turkish Journal of Trauma and Emergency Surgery. 2000;6(4):281-3.
25. Reintam A, Parm P, Kitus R, Kern H, Starkopf J. Gastrointestinal symptoms in intensive care patients. Acta Anaesthesiologica Scandinavica. 2009;53(3):318-24.
26. Mallampalli A, McClave SA, Snider HL. Defining tolerance to enteral feeding in the intensive care unit.Clinical Nutrition. 2000;19(4):213-5.
27. Mentec H, Dupont H, Bocchetti M, Cani P, Ponche F, Bleichner G. Upper digestive intolerance during enteral nutrition in critically ill patients: frequency, risk factors, and complications. Critical care medicine. 2001;29(10):1955-61.
28. Huffman S, Pieper P, Jarczyk KS, Bayne A, O’Brien E. Methods to confirm feeding tube placement:application of research in practice. Pediatric nursing. 2003;30(1):10-3.
29. Metheny NA, Titler MG. Assessing placement of feeding tubes. AJN The American Journal of Nursing.2001;101(5):36-45.
30. Kurt İ, Özbaş S, Özgün H, Etensel B, Orhan A, Çevikel H, et al. Beslenme Tüpünün Yanlış Yerleştirilmesinde Kontrol Grafisinin Önemi (Olgu Sunumu). Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi. 2003;(4): 21-23.
31. Akkoyunlu ME, Kart L, Akkoyunlu Y, Danalıoğlı A., Kutbay Özçelik H., Karraköse F, Bayram M. Yoğun bakimda yatan geriatrik olgularda perkutan endoskopik gastrostomi uygulaması. Turkish Journal of Geriatrics. 2013;16 (2) 161-165.