KAMU YÖNETİMİNDE PARADİGMA DEĞİŞİMİ VE ORTAK ÜRETİM: FAHRİ TRAFİK MÜFETTİŞLİĞİ ÖRNEĞİ

Öz

Kamusal hizmetlerin sunumu ve içeriği, iç ve dış etkenlere bağlı olarak yenilenmekte ve çağa uyarlanmaktadır. Kamu yönetiminde reform, yeniden yapılanma, reorganizasyon, değişim gibi kavramlarla ifade edilen bu uyarlamadaki temel amaç mevcut yönetim anlayışının, daha etkin ve süreci verimli kılacak yapılarla değiştirilmesidir. Bu değişim sürecinde vatandaşın kamu hizmeti süreçlerine aktif katılımda bulunmasını öngören ortak üretim modeli, kamu yönetiminde üzerinde durulan konulardan biri olmuştur. Bu çalışmada ülkemizde uygulanan fahri trafik müfettişliği uygulamasının ortak üretim modeli açısından değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda; “Ortak üretim nedir? Hangi alanlarda ortak üretim yapılabilir? Ortak üretimin tipolojileri nelerdir? Ortak üretim yapılmasını sağlayan temel motivasyon kaynakları nelerdir?” şeklindeki sorular cevaplandırılarak ortak üretimin kuramsal çerçevesi çizilecektir. Betimleyici yöntem ve vaka analizinin kullanıldığı bu araştırmada, ortaya konulan kuramsal çerçevede fahri trafik müfettişliğinin kamuda ortak üretim sistemine uygunluğu, işleyişi, yapısı ve trafik güvenliğine katkısı analiz edilecek, ortak üretim konusundaki sınırlı Türkçe kamu yönetimi literatürüne katkı yapılmaya çalışılacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Reform
• Paydaş Katılımı
• Ortak Üretim
• Fahri Trafik Müfettişliği.

PARADIGM CHANGE AND CO-PRODUCTION IN PUBLIC ADMINISTRATION: THE CASE OF HONORARY TRAFFIC INSPECTORATE

Öz

The presentation and content of public services are renewed and adapted to the age, depending on internal and external factors. The main purpose of the adaptation, which is expressed with concepts such as reform, restructuring, reorganization and change, is to replace the existing management approach with structures that will make the process more effective and efficient. The process of change, which envisages the active participation of citizens in public service processes, has been one of the issues emphasized in public administration. Thus, this research aims to examine the paradigm shift in public administration from the 19th century to the present, the co-production model, and the honorary traffic inspectorship practice, which is one of the examples of this in practice. In this context, this study asks the following questions “What is co-production? In which areas can co-production be made? What are the typologies of co-production? What are the main sources of motivation for co-production?” those questions can frame the joint production. Descriptive method and case analysis were used to analyze whether the honorary traffic inspectorship practice is suitable for the public sector, it's functioning, and its structure. This study on co-production will fill a gap in limited Turkish public administration literature.

Anahtar Kelimeler

• Stakeholder Engagement
• Co-production
• Honorary Traffic Inspector
• Traffic Safety

Kaynakça

1. Alford, J. (1998). A public management road less travelled: Clients as co-producers of public services. Australian Journal of Public Administration, 57(4), 128-137. https://doi.org/10.1111/j.1467-8500.1998.tb01568.x
2. Alford, J. (2016). Co-production, interdependence and publicness: Extending public service-dominant logic. Public Management Review, 18(5), 673-691. https://doi.org/10.1080/14719037.2015.1111659
3. Bovaird, T., Ryzin, G.G. V., Loeffler, E., & Parrado, S. (2015). Activating citizens to participate in collective co-production of public services. Journal of Social Policy, 44(1), 1-23. https://doi.org/10.1017/S0047279414000567
4. Bovaird, T. (2007). Beyond engagement and participation: User and community coproduction of public services. Public Administration Review, 67(5), 846-860.
5. https://doi.org/10.1111/j.1540-6210.2007.00773.x Bovaird, T., & Loeffler, E. (2013). We’re all in this together: Harnessing user and community co-production of public outcomes. In C. Staite (ed.), Making sense of the future: Do we need a model of public services. University of Birmingham, Institute of Local Government Studies and Third Sector Research Centre Governance International, 1-13.
6. Bovaird, T., Flemia, S., Loeffler, E., & Osborne, S. P. (2017). Debate: Co-production of public services and outcomes. Public Money & Management, 37(5), 363-364. https://doi.org/10.1080/09540962.2017.1294866
7. Brudney J. L., & England, R. E. (1983).Toward a definition of the coproduction concept. Public Administration Review, 43(1), 59-65. https://doi.org/10.2307/975300
8. Çolak, Ç. (2021). Kamu yönetimi, katılımcılık ve vatandaşın değişen rolü: Seçmenden ortak üretici vatandaşa. Memleket Siyaset Yönetim, 16(35), 37-72.

9. Delice, M. (2012). Hız, alkol ve genel trafik denetimlerinin trafik kazaları üzerindeki etkilerinin incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(2), 27-44.
10. Denhardt, R. B., & Denhardt, J. V. (2000). The new public service: Serving rather than steering. Public Administration Review, 60(6), 549-559. https://doi.org/10.1111/0033-3352.00117 Duggett, M. (2002). Kamu yönetimlerinde değişim: sonraki adımlar. Amme İdaresi Dergisi, 35(2), 1-9.
11. Emniyet Genel Müdürlüğü (2021a). Aylık Trafik İstatistik Bülteni. 14.08.2021 tarihinde http://www.trafik.gov.tr/kurumlar/trafik.gov.tr/04-Istatistik/Aylik/temmuz21.pdf adresinden erişilmiştir.
12. Emniyet Genel Müdürlüğü (2021b). Karayolu Trafik Güvenliği Strateji Belgesi 2021-2030. 08.02.2022 tarihinde http://trafik.gov.tr/kurumlar/trafik.gov.tr/01-Haberler/03-2021/2021_2030-Karayolu-Trafik-Guvenligi-Strateji-Belgesi.pdf adresinden erişilmiştir.
13. Emniyet Genel Müdürlüğü Trafik Başkanlığı. 11.08.2021 tarihinde http://www.trafik.gov.tr/fahri-trafik-mufettisligi-uygulamasi-devam-ediyor erişilmiştir.
14. Eijk, C. V., & Steen, T. (2016). Why engage in co-productionof public services? Mixing theory and empirical evidence. International Review of Administrative Sciences, 82(1), 28–46. https://doi.org/10.1177/0020852314566007
15. Fledderus, J., Brandsen, T., & Honingh, M. (2014). Restoring trust through the co-production of public services: A theoretical elaboration. Public Management Review, 16 (3), 424-443. https://doi.org/10.1080/14719037.2013.848920
16. Freeman, R. E. (2010). Strategic management: A stakeholder approach. Cambridge University Press.
17. Hughes, O. E. (2014). Kamu İşletmeciliği &Yönetimi. BigBang Yayınları.
18. Kinoshita, Y., Dollery, B., & Yamazaki K. (2020). Creating institutional advantage: Local government co-production with community groups. Asia Pacific Journal of Public Administration, 42(3), 170-187. https://doi.org/10.1080/23276665.2020.1776624
19. Lamba, M., & Öztop, S. (2019). Kamu hizmeti sunumuna vatandaş katılımı (üretişim): Antalya emniyet müdürlüğü toplum destekli polislik örneği. Sayıştay Dergisi, 113, 103-127. Mevzuat (2021a). 14.08.2021 tarihinde https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=2918&MevzuatTur=1&MevzuatTertip=5 adresinden erişilmiştir.
20. Mevzuat (2021b). 12.08.2021 tarihinde https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=17235&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5 adresinden erişilmiştir. Nabatchi, T., Sancino, A., & Sicilia, M. (2017). Varieties of participation in public services: The who, when, and what of coproduction. Public Administration Review, 77(5), 766-776. https://doi.org/10.1111/puar.12765
21. Osborne, S. P., & Strokosch, K. (2013). It takes two to tango? Understanding the co-production of public services by ıntegrating the services management and public administration perspectives. British Journal of Management, 24(S1), 31-47. https://doi.org/10.1111/1467-8551.12010
22. Osborne, S. P. (2018). From public service-dominant logic to public service logic: Are public service organizations capable of co-production and value co-creation?. Public Management Review, 20(2), 225-231. https://doi.org/10.1080/14719037.2017.1350461
23. Ostrom, E. (1996). Crossing the great divide: Coproduction, synergy, and development. World Development, 24(6), 1073-1087. https://doi.org/10.1016/0305-750X(96)00023-X Özay, İ. H. (2017). Günışığında Yönetim. Filiz Kitabevi.
24. Percy, S. L. (1981). Citizen coproduction of community safety and security [Unpublished Doctoral Dissertation]. Department of Political Science. Indiana University. Pestoff, V. (2014). Collective action and the sustainability of co-production.
25. Public Management Review, 16(3), 383-401. https://doi.org/10.1080/14719037.2013.841460
26. Saylam, A. (2021). Kamu yönetiminde elektronik vatandaş katılımını etkileyen faktörler ekseninde türk kamu yönetimi için bir ortak yapım portal önerisi: milletinkarari.gov.tr. Kaytek Dergisi, 3(1), 81-101.
27. Sümer, N., & Kaygısız, Ö. (2015). Türkiye’de denetleme, cezalar ve trafik güvenliği göstergeleri arasındaki ilişkiler: 2008-2012 Yılları analizi. Turk J Public Health, 13(3), 193-205. https://doi.org/10.20518/thsd.11797
28. Tutum, C. (1971). İdari reformda başlıca yaklaşımlar. Amme İdaresi Dergisi, 4(2), 32-45.
29. Türkiye İstatistik Kurumu (2021). Karayolu trafik kaza istatistikleri 2020. 11.08.2021 tarihinde https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Karayolu-Trafik-Kaza-Istatistikleri-2020-37436 adresinden erişilmiştir.
30. Verschuere, B., Brandsen, T. & Pestoff, V. (2012). Co-production: The state of the art in research and the future agenda. Voluntas, 23, 1083–1101. https://doi.org/10.1007/s11266-012-9307-8
31. Voorberg, W. H., Bekkers, V. J. J. M., & Tummers, L. G. (2015). A systematic review of co-creation and co-production: Embarking on the social ınnovation journey, Public Management Review, 17(9), 1333-1357. https://doi.org/10.1080/14719037.2014.930505
32. Weber, M. (2017). Bürokrasi ve Otorite. Adres Yayınları.
33. Wilson, W. (1961). İdarenin İncelenmesi. Türk Siyasi İlimleri Derneği Yayınları, Siyasi İlimler Seri: 1, Yenilik Basımevi, 53-73.
34. Yayla, Y. (2010). İdare Hukuku. Beta Basım.