A Retrospective Analysis of Lung Cancer Diagnosis and Clinical Features During the COVID-19 Pandemic

Öz

Abstract Background: The COVID-19 pandemic has disrupted healthcare systems and potentially delayed the diagnosis of progressive diseases such as lung cancer. This study aimed to evaluate the impact of the pandemic on access to healthcare among lung cancer patients and to analyze the types and stages of lung cancer diagnosed during this period compared to the pre-pandemic era. Materials and Methods: This retrospective comparative study included 209 patients diagnosed with lung cancer at Harran University Chest Diseases and Oncology Clinics: 52 before the pandemic and 157 during the pandemic. Demographic and clinical data, including age, gender, smoking status, cancer type, diagnostic method, and stage, were collected from hospital records. Statistical analyses were performed using SPSS v.26, with significance set at p < 0.05. Results: There were no significant differences between groups in age, gender, or smoking status (p > 0.05). The rate of advanced-stage diagnoses (Stage 4A–4B) significantly increased during the pandemic (63.7% vs. 44.2%; p = 0.031), with Stage 4B cases nearly doubling. Additionally, the number of pa-tients without definitive staging increased. Adenocarcinoma (31.8%) and squamous cell carcinoma (25.5%) were the most common types. Bronchoscopy (29.9%) and FOB+EBUS (29.3%) were the most frequently used diagnostic methods. During the pandemic, a relative increase was observed in the use of less invasive procedures such as transthoracic biopsy and thoracentesis. Conclusions: The findings indicate that the COVID-19 pandemic contributed to delays in lung cancer diagnosis, as evidenced by a higher rate of late-stage presentations. These results underscore the need for resilient diagnostic systems and proactive strategies to ensure timely cancer diagnosis dur-ing healthcare crises. Keywords: Lung cancer, COVID-19 pandemic, Diagnosis delay, Cancer staging Öz Amaç: COVID-19 salgını sağlık sistemlerini bozmuş ve akciğer kanseri gibi ilerleyici hastalıkların teşhisini geciktirmiştir. Bu çalışmanın amacı, salgının akciğer kanseri hastaları arasında sağlık hiz-metlerine erişim üzerindeki etkisini değerlendirmek ve bu dönemde teşhis edilen akciğer kanserinin türlerini ve evrelerini pandemi öncesi döneme göre analiz etmektir. Materyal ve Metod: Bu retrospektif karşılaştırmalı çalışmaya Harran Üniversitesi Göğüs Hastalıkları ve Onkoloji Kliniklerinde akciğer kanseri teşhisi konan 209 hasta dahil edildi: 52'si pandemiden önce ve 157'si pandemi sırasında. Yaş, cinsiyet, sigara içme durumu, kanser türü, tanı yöntemi ve evre dahil olmak üzere demografik ve klinik veriler hastane kayıtlarından toplandı. İstatistiksel analizler SPSS v.26 kullanılarak yapıldı ve anlamlılık p < 0,05 olarak belirlendi. Bulgular: Yaş, cinsiyet ve sigara kullanımı açısından gruplar arasında anlamlı fark bulunmadı (p > 0,05). Pandemi döneminde ileri evre (Evre 4A–4B) tanı oranı anlamlı şekilde artmış (%63,7 vs. %44,2; p = 0,031) ve Evre 4B oranı yaklaşık iki katına çıkmıştır. Ayrıca evrelemesi yapılamayan vaka sayısı artmış-tır. Adenokarsinom (%31,8) ve skuamöz hücreli karsinom (%25,5) en sık görülen tiplerdi. Bronkoskopi (%29,9) ve FOB+EBUS (%29,3) en yaygın tanı yöntemleri olup; pandemi döneminde transtorasik bi-yopsi ve torasentez gibi daha az invaziv girişimlerde göreceli artış izlenmiştir. Sonuç: Bulgular, COVID-19 pandemisinin akciğer kanseri tanısında gecikmelere katkıda bulunduğunu, bunun da geç evre başvurularının daha yüksek oranda görülmesiyle kanıtlandığını göstermektedir. Bu sonuçlar, sağlık krizleri sırasında zamanında kanser teşhisini sağlamak için dayanıklı tanı sistemlerine ve proaktif stratejilere olan ihtiyacı vurgulamaktadır. Anahtar Kelimeler: Akciğer kanseri, COVID-19 pandemisi, Tanı gecikmesi, Kanser evreleme

Anahtar Kelimeler

• Lung cancer
• COVID-19 pandemic
• Diagnosis delay
• Cancer staging

COVID-19 Pandemisi Döneminde Akciğer Kanseri Tanısı ve Klinik Özelliklerinin Retrospektif Analizi

Öz

Amaç: COVID-19 salgını sağlık sistemlerini bozmuş ve akciğer kanseri gibi ilerleyici hastalıkların teşhisini geciktirmiştir. Bu çalışmanın amacı, salgının akciğer kanseri hastaları arasında sağlık hiz-metlerine erişim üzerindeki etkisini değerlendirmek ve bu dönemde teşhis edilen akciğer kanserinin türlerini ve evrelerini pandemi öncesi döneme göre analiz etmektir. Materyal ve Metod: Bu retrospektif karşılaştırmalı çalışmaya Harran Üniversitesi Göğüs Hastalıkları ve Onkoloji Kliniklerinde akciğer kanseri teşhisi konan 209 hasta dahil edildi: 52'si pandemiden önce ve 157'si pandemi sırasında. Yaş, cinsiyet, sigara içme durumu, kanser türü, tanı yöntemi ve evre dahil olmak üzere demografik ve klinik veriler hastane kayıtlarından toplandı. İstatistiksel analizler SPSS v.26 kullanılarak yapıldı ve anlamlılık p < 0,05 olarak belirlendi. Bulgular: Yaş, cinsiyet ve sigara kullanımı açısından gruplar arasında anlamlı fark bulunmadı (p > 0,05). Pandemi döneminde ileri evre (Evre 4A–4B) tanı oranı anlamlı şekilde artmış (%63,7 vs. %44,2; p = 0,031) ve Evre 4B oranı yaklaşık iki katına çıkmıştır. Ayrıca evrelemesi yapılamayan vaka sayısı artmış-tır. Adenokarsinom (%31,8) ve skuamöz hücreli karsinom (%25,5) en sık görülen tiplerdi. Bronkoskopi (%29,9) ve FOB+EBUS (%29,3) en yaygın tanı yöntemleri olup; pandemi döneminde transtorasik bi-yopsi ve torasentez gibi daha az invaziv girişimlerde göreceli artış izlenmiştir. Sonuç: Bulgular, COVID-19 pandemisinin akciğer kanseri tanısında gecikmelere katkıda bulunduğunu, bunun da geç evre başvurularının daha yüksek oranda görülmesiyle kanıtlandığını göstermektedir. Bu sonuçlar, sağlık krizleri sırasında zamanında kanser teşhisini sağlamak için dayanıklı tanı sistemlerine ve proaktif stratejilere olan ihtiyacı vurgulamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Akciğer kanseri
• COVID-19 pandemisi
• Tanı gecikmesi
• Kanser evreleme

Kaynakça

1. 1. Berkenstock MK, Liberman P, McDonnell PJ, Chaon BC. Changes in patient visits and diagnoses in a large academic center during the COVID-19 pandemic. BMC ophthalmology. 2021;21:1-9.
2. 2. London JW, Fazio-Eynullayeva E, Palchuk MB, Sankey P, McNair C. Effects of the COVID-19 pandemic on cancer-related patient en-counters. JCO clinical cancer informatics. 2020;4:657-65.
3. 3. Patt D, Gordan L, Diaz M, Okon T, Grady L, Harmison M, et al. Impact of COVID-19 on cancer care: how the pandemic is dela-ying cancer diagnosis and treatment for American seniors. JCO clinical cancer informatics. 2020;4:1059-71.
4. 4. Thandra KC, Barsouk A, Saginala K, Aluru JS, Barsouk A. Epidemio-logy of lung cancer. Contemporary Oncology/Współczesna Onko-logia. 2021;25(1):45-52.
5. 5. De Groot PM, Wu CC, Carter BW, Munden RF. The epidemiology of lung cancer. Translational lung cancer research. 2018;7(3):220.
6. 6. Jazieh AR, Akbulut H, Curigliano G, Rogado A, Alsharm AA, Razis ED, et al. Impact of the COVID-19 pandemic on cancer care: a global collaborative study. JCO global oncology. 2020;6:1428-38.
7. 7. Hamilton W. Cancer diagnostic delay in the COVID-19 era: what happens next? The Lancet Oncology. 2020;21(8):1000-2.
8. 8. Kaufman HW, Chen Z, Niles J, Fesko Y. Changes in the number of US patients with newly identified cancer before and during the coronavirus disease 2019 (COVID-19) pandemic. JAMA network open. 2020;3(8):e2017267-e.

9. 9. Travis WD. The 2015 WHO classification of lung tumors. Der Pathologe. 2014;35(Suppl 2):188-.
10. 10. Boffetta P, Ahrens W, Nyberg F, Mukeria A, Brüske‐Hohlfeld I, Fortes C, et al. Exposure to environmental tobacco smoke and risk of adenocarcinoma of the lung. International journal of can-cer. 1999;83(5):635-9.
11. 11. Okamoto T, Suzuki Y, Fujishita T, Kitahara H, Shimamatsu S, Kohno M, et al. The prognostic impact of the amount of tobacco smoking in non-small cell lung cancer—differences between adenocarcinoma and squamous cell carcinoma. Lung cancer. 2014;85(2):125-30.
12. 12. Jiang X, Wu J, Wang J, Huang R. Tobacco and oral squamous cell carcinoma: A review of carcinogenic pathways. Tobacco induced diseases. 2019;17.
13. 13. Desrichard A, Kuo F, Chowell D, Lee K-W, Riaz N, Wong RJ, et al. Tobacco smoking-associated alterations in the immune microen-vironment of squamous cell carcinomas. JNCI: Journal of the Na-tional Cancer Institute. 2018;110(12):1386-92.
14. 14. Ozturk A, Sener MU, Yılmaz A. Bronchoscopic procedures during COVID‐19 pandemic: experiences in Turkey. Journal of surgical oncology. 2020;122(6):1020-6.
15. 15. Steinfort DP, Herth FJF, Irving LB, Nguyen PT. Safe performance of diagnostic bronchoscopy/EBUS during the SARS‐CoV‐2 pande-mic. Respirology. 2020;25(7):703-8.
16. 16. Moubarak S, Merheb D, Basbous L, Chamseddine N, Bou Zerdan M, Assi HI. COVID-19 and lung cancer: update on the latest scre-ening, diagnosis, management and challenges. Journal of Inter-national Medical Research. 2022;50(9):03000605221125047.
17. 17. Leong TL. Delayed access to lung cancer screening and treat-ment during the COVID‐19 pandemic: are we headed for a lung cancer pandemic? Respirology. 2021;26(2).
18. 18. Saha BK, Saha S, Chong WH, Beegle S. Indications, clinical utility, and safety of bronchoscopy in COVID-19. Respiratory Care. 2022;67(2):241-51.