Ergonomik Risklerin, Kas-İskelet Sistemi Sorunlarına ve Çalışma Yaşam Kalitesine Etkisi: Sağlık Sektörü Örneği
Öz
Amaç: Bir üniversite hastanesinde görev yapan laboratuvar çalışanlarında ergonomik maruziyetlerin çalışma yaşam kalitesi (ÇYK) üzerindeki doğrudan ve ağrı aracılı dolaylı etkilerini incelemek.
Materyal ve metod: Tanımlayıcı tipte bu araştırma, tek merkezde 13 laboratuvar biriminde yürütüldü (N=150). Veriler araştırmacı gözlemleri ve yüz yüze anketle toplandı. Hızlı Maruziyet Değerlendirme Ölçeği, İskandinav Kas İskelet Sistemi Anketi ve ÇYK Ölçeği veri toplama aracı olarak kullanıldı. Bulgular tanımlayıcı istatistikler, grup ortalaması karşılaştırmaları ve korelasyon analizi ile özetlendi. Ardından kafa karıştırıcılar kontrol altına alınarak bootstrap temelli aracılık analizi uygulandı. 0,05’in altındaki p değeri anlamlı kabul edildi.
Bulgular: Omuz/kol (B= 0,28; p<0,01), bel (B= 0,43; p<0,01) ve stres (B= 0,21; p=0,02) maruziyetlerinin son 7 gündeki ağrılı bölge sayısı üzerinden çalışma yaşam kalitesini azaltan negatif dolaylı etkileri saptandı. Çalışma şekline göre “çoğunlukla ayakta” (B= 0,28; p=0,04) ve “mekanik zorlanma” (B= 0,36; p=0,03) için de benzer dolaylı etkiler izlendi. Doğrudan etkilerde bel (B= 0,64; p=0,04), stres (B= 0,59; p=0,02) ve iş temposu (B= 1,04; p=0,04) ÇYK puanını düşürdü; çoğunlukla masa başı (B= 0,90; p=0,04) ve ayakta çalışma (B= 1,13; p=0,02) da doğrudan negatif etkiye sahipti. Toplam etkiler omuz/kol (B= 0,64; p<0,01), bel (B= 1,07; p<0,01), stres (B= 0,80; p<0,01), iş temposu (B= 0,83; p=0,04) ve masa başı/ayakta çalışma için negatif bulundu (R²≈0,22-0,29).
Sonuç: Laboratuvar çalışanlarında hem biyomekanik (özellikle bel ve üst ekstremite) hem de psikososyal (stres, tempo) maruziyetler, kısa dönem ağrı yükü üzerinden ve doğrudan yollarla çalışma yaşam kalitesini olumsuz etkileyebilir. Bulgular, iş istasyonu düzenlemeleri, postür süre yönetimi, mikro-mola ve iş yükü/tempo yönetimini birleştiren bütüncül ergonomi programlarını desteklemektedir.
Anahtar Kelimeler
Etik Beyan
Kaynakça
- 1. Babayiğit MA, Kurt M. Hastane Ergonomisi. Istanbul Med J. 2013;14(3):153-9.
- 2. Akpınar T, Çakmakkaya BY, Batur N. Ofis çalışanlarının sağlığının korunmasında çözüm önerisi olarak ergonomi bilimi. Balkan ve Yakın Doğu Sos Bilim Derg. 2018;4(2):76-98.
- 3. Yürek K, Ersöz Kaya İ. Yol inşaatı şantiyelerinde ergonomik risk değerlendirmesi. Eur J Sci Technol. 2019;(17):1357-66.
- 4. Aksüt G, Eren T, Tüfekçi M. Ergonomik risk faktörlerinin sınıflandırılması: Bir literatür taraması. Ergonomi. 2020;3(3):169-92.
- 5. Norval M, Zare M, Brunet R, Coutarel F, Roquelaure Y. Operational leeway in work situations: do ergonomic risk assessment tools consider operational leeway for job analysis? Int J Occup Saf Ergon. 2019;25(3):429-42.
- 6. Rodrigues MS, Leite RDV, Lelis CM, Chaves TC. Differences in ergonomic and workstation factors between computer office workers with and without reported musculoskeletal pain. Work. 2017;57(4):563-72.
- 7. Abdel-Aziem AA, Alzhrani AA, Alshhrani RS, Alsulimani AF, Alasmari MA, Alqurashi AA, et al. Work-related musculoskeletal disorders among healthcare staff in the hospitals of Taif, Saudi Arabia. J Bodyw Mov Ther. 2025;43:49-57.
- 8. Detroja S, Mahajan R, Sheth A. Comprehensive investigation of ergonomic challenges and predictors of work-related musculoskeletal disorders among intensive care unit nurses of Western India through convergent mixed methods study. BMC Musculoskelet Disord. 2025;26(1):127.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
İş ve Meslek Hastalıkları, Klinik Tıp Bilimleri (Diğer)
Bölüm
Araştırma Makalesi
Erken Görünüm Tarihi
17 Mart 2026
Yayımlanma Tarihi
17 Mart 2026
Gönderilme Tarihi
25 Eylül 2025
Kabul Tarihi
4 Şubat 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 23 Sayı: 1