How Do Families View Organ Donation in Brain Death Cases Following Forensic Incidents? A Ten-Year Case Serıes

Öz

Background: High family refusal rates for deceased organ donation remain a critical global health challenge, exacerbating the disparity between organ supply and demand. This study aimed to evaluate the impact of forensic procedures on donation decisions by comparing family consent rates between forensic and non-forensic brain death cases.
Materials and Methods: A retrospective analysis was conducted on data from 1,840 patients diagnosed with brain death at the Samsun Organ and Tissue Transplantation Regional Coordination Center between January 1, 2015, and January 1, 2025.
Results: The median age of the cohort was 57 years (range: 0–98), with a male predominance (56.3%, n=1,036). The majority of brain deaths occurred in public hospitals (93.9%, n=1,728). Forensic cases accounted for 21.7% (n=400) of the total cohort. The overall family consent rate for organ donation was 23.9% (n=440). Notably, the consent rate among families of forensic cases was significantly higher [45% (n=180)] compared to non-forensic cases [18.1% (n=260)] (p<0.001).
Conclusions: Approximately one-fifth of brain death cases identified over the past decade were forensic in nature. Contrary to common assumptions, forensic status does not deter organ donation; rather, it significantly and positively influences family consent rates. Forensic cases represent a crucial potential source for expanding the deceased organ donor pool.

Anahtar Kelimeler

• Organ bağışı
• Beyin ölümü
• Adli vaka
• Aile onayı

Destekleyen Kurum

The authors did not receive any financial support for the research, authorship, and/or publication of this article.

Proje Numarası

GOKAEK 2025/11/24

Etik Beyan

Bu araştırma Samsun Üniversitesi Girişimsel Olmayan Klinik Araştırmalar Etik Kurulu tarafından onaylanmıştır (karar no: 2025/11/24, tarih: 28/05/2025).

Teşekkür

None to declare

Adli Vaka Sonrası Beyin Ölümü Vakalarında Ailenin Organ Bağışına Bakışı Nasıl? On Yıllık Vaka Serisi

Öz

Amaç: Kadavra kaynaklı organ nakillerindeki yetersizlik ve yüksek ret oranları, organ arzı ile talebi arasındaki makası genişleterek küresel çapta kritik bir sağlık sorunu olmaya devam etmektedir. Bu çalışma, adli süreçlerin bağış kararlarına etkisini değerlendirmek amacıyla, adli ve adli olmayan beyin ölümü olgularında ailelerin organ bağışı onay oranlarını karşılaştırmayı hedeflemektedir.
Materyal ve metod: Çalışma kapsamında, 1 Ocak 2015 ile 1 Ocak 2025 tarihleri arasında Samsun Organ ve Doku Nakli Bölge Koordinasyon Merkezi'nde beyin ölümü tanısı alan 1840 olguya ait veriler retrospektif olarak analiz edilmiştir.
Bulgular: Olguların ortanca yaşı 57 (0-98) olup, %56,3'ü (n=1036) erkektir. Beyin ölümlerinin %93,9'u (n=1728) kamu hastanelerinde gerçekleşmiştir. Tüm kohortun %21,7'sini (n=400) adli olgular oluştururken, genel organ bağışı aile onay oranı %23,9 (n=440) olarak saptanmıştır. Adli olgularda ailelerin organ bağışına onay verme oranı (%45, n=180), adli olmayan olgulara (%18,1, n=260) kıyasla istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p<0,001).
Sonuç: Son on yılda tespit edilen beyin ölümü olgularının yaklaşık beşte biri adli nitelik taşımaktadır. Sanılanın aksine, adli olgu statüsü ailelerin organ bağışı kararlarını olumsuz etkilememekte; bilakis kadavra donör havuzuna katılım oranını belirgin şekilde artırmaktadır. Adli olgular, kadavradan organ verici havuzunun genişletilmesi açısından önemli bir potansiyel kaynak oluşturmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Organ donation
• Brain death
• Forensic cases
• Family consent

Destekleyen Kurum

Yazarlar bu makalenin araştırma, yazım ve/veya yayınlanması için herhangi bir mali destek almamıştır.

Proje Numarası

GOKAEK 2025/11/24

Etik Beyan

Bu araştırma Samsun Üniversitesi Girişimsel Olmayan Klinik Araştırmalar Etik Kurulu tarafından onaylanmıştır (karar no: 2025/11/24, tarih: 28/05/2025).

Teşekkür

Beyan edilecek bir şey yok.

Kaynakça

1. IRODaT - International Registry on Organ Donation and Transplantation [Internet]. [cited 2025 Feb 1]. Available from: https://www.irodat.org/?p=database&c=TR#data
2. Haberal M, Moray G, Ayvazoğlu Soy EH, Arslan G. Transplantation and Legislation History in Turkey. Exp Clin Transplant. 2020 Jul;18(Suppl2):6–15. doi:10.6002/ect. rlgnsymp2020.L2
3. International Report On Organ Donation And Transplantation Actıvities 2023. Global Observatory on Donation and Transplantation; 2024.
4. Leblebici M. Prevalence and Potential Correlates of Family Refusal to Organ Donation for Brain-Dead Declared Patients: A 12-Year Retrospective Screening Study. Transplant Proc. 2021;53(2):548–54.
5. Ozsoy B, Herrera-Gayol A, Unal Y, Askar M, Haberal M, Cantarovich M. Impact of Religion on Opinions About Organ Donation and Transplantation in University Students From a Single University in Turkey. Exp Clin Transplant. 2021;19(7):645–50.
6. Hot I, Vatanoglu E, Dirican A, Dogan H. Attitudes toward Death and Brain Death among Turkey’s Physicians: A Brief Research Report. OMEGA - J Death Dying. 2009 ;59(4):339–49.
7. Karataş H. Beyond Death: Exploring Cultural Perceptions in Cadaveric Organ Donation. OMEGA - J Death Dying. 2026;93(1):209–24.
8. Mıhçıokur S, Ayvazoğlu Soy EH, Türkçelik E, Akın A, Haberal M. Gender Imbalance and the Relationship Between Living Donors and Recipients in Liver Transplantations in an Organ Transplant Center in Turkey. Exp Clin Transplant. 2019;17(Suppl 1):131–4.

9. Mevzuat Bilgi Sistemi [Internet]. [cited 2025 Feb 8]. Organ Ve Doku Alınması, Saklanması, Aşılanması Ve Nakli Hakkında Kanun. Available from: https://www.mevzuat.gov.tr/