TR
EN
Menisküs Cerrahisinin Geleceği; Menisküs Doku Mühendisliği
Öz
Son yıllarda yapılan bilimsel çalışmalarla diz eklemi için
menisküslerin anatomik, biyomekanik ve fonksiyonel
önemi ortaya konmuştur. Menisküs, eklemin hayati bir
parçası olarak eklem kıkırdağının bozulmasını ve osteoartit
gelişimini engellemektedir. Günümüz onarım teknikleri
menisküsün periferal vaskülarize bölgesindeki sınırlı
lezyonlarda etkili olmaktadır. Fonksiyonu, eklem
fonksiyonuyla direk ilişkili merkezi avasküler bölge
lezyonunun tedavisi ise ciddi bir sorun olarak
bulunmaktadır.
Tüm yaş grupları özellikle çocuklar artan şekilde daha
zorlu, yarışmalı ve hatta profesyonel sporlarla
uğraşmaktadır. Bunun sonucu olarak menisküs cerrahisi
daha genç yaşlarda uygulanmakta ve uzun yaşam süreci
içerisinde daha az sağlam menisküs dokusu
korunabilmektedir. Genç ve aktif hastalarda parsiyel
mediyal menisektomi sadece mekanik aksı hafifçe varusa
kaydırsa da diz dengesinin bozulmasında başlangıç noktası
olacaktır. Bozulan diz dengesi ve artan yüklenmenin
ardından kaçınılmaz bir şekilde osteoartit gelişimine neden
olmaktadır. Bu yüzden genç ve orta yaş hastalar için yeni
rejeneratif stratejilere ihtiyaç olduğu açıktır.
Bugüne kadar belli ölçüde menisküs lezyonlarının
restorasyonuyla anatomik ve fonksiyonel bütünlüğünün
sağlanması için invitro menisküs yapısı elde etmeye
yönelik farklı yaklaşım ve stratejiler denenmiştir.
Uygun hücre kaynaklarının seleksiyonu (otolog, allogenik,
ksenogenik ve kök hücreler) menisküs onarım
mühendisliğinde anahtar noktalardan biridir. Ayrıca çeşitli
skafoldlar geliştirilmiştir. Bunlar deneysel ve klinik
çalışmalarla üretilmekte ancak bazı problemlerde
beraberinde gelişmektedir (stresi perdeleme, degradasyon
sonucu meydana gelen yan ürünler vb). Bu problemler yeni
stratejilerin geliştirilme ihtiyacını doğurmuştur. Skafoldsuz
yaklaşımlar, kendi kendine toplanarak (self – assembly)
çoğalma, birçok kimyasal/biyokimyasal ve mekanik
uyaranın, ayrıca gen terapisinin de fonksiyonel yeni doku
formasyonu oluşumundaki yeri araştırılmıştır.
Bu yazı yeni menisküs rejenerasyon stratejilerine olan
ihtiyacı ortaya koyacak şekilde günümüzdeki son duruma
bir bakış sağlarken geleceğe yönelik yapılması gerekli
çalışmalar hakkında klinisyene fikir vermektedir.
Anahtar Kelimeler:
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Makris EA, Hadidi P, Athanasiou KA. The knee meniscus: structure-function, pathophysiology, current repair techniques, and prospects for regeneration. Biomaterials. 2011;32(30):7411-31
- 2. Marsano A, Vunjak-Novakovic G, Martin I. Towards tissue engineering of meniscus substitutes: selection of cell source and culture environment. Conf Proc IEEE Eng Med Biol Soc. 2006;1:3656–8.
- 3. Collier S, Ghosh P. Effects of transforming growth factor beta on proteoglycan synthesis by cell and explant cultures derived from the knee joint meniscus. Osteoarthritis Cartilage. 1995;3:127–38.
- 4. Gunja NJ, Athanasiou KA. Passage and reversal effects on gene expression of bovine meniscal fibrochondrocytes. Arthritis Res Ther. 2007;9:R93.
- 5. Peretti GM, Gill TJ, Xu JW, Randolph MA, Morse KR, Zaleske DJ. Cell-based therapy for meniscal repair: a large animal study. Am J Sports Med. 2004;32:146–58.
- 6. Weinand C, Peretti GM, Adams SB Jr. Randolph MA, Savvidis E, Gill TJ. Healing potential of transplanted allogeneic chondrocytes of three different sources in lesions of the avascular zone of the meniscus: a pilot study. Arch Orthop Trauma Surg. 2006;126:599–605.
- 7. Ramallal M, Maneiro E, Lopez E, Fuentes-Boquete I, Lopez-Armada MJ, Fernandez-Sueiro JL. Xenoimplantation of pig chondrocytes into rabbit to treat localized articular cartilage defects: an animal model. Wound Repair Regen. 2004;12:337–45.
- 8. Hoben GM, Koay EJ, Athanasiou KA. Fibrochondrogenesis in two embryonic stem cell lines: effects of differentiation timelines. Stem Cells. 2008;26:422–30.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Derleme
Yayımlanma Tarihi
31 Ağustos 2017
Gönderilme Tarihi
21 Mart 2017
Kabul Tarihi
3 Ağustos 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 14 Sayı: 2
APA
Altay, M. A., & Çetin, B. V. (2017). Menisküs Cerrahisinin Geleceği; Menisküs Doku Mühendisliği. Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 14(2), 128-140. https://izlik.org/JA36HG64ZY
AMA
1.Altay MA, Çetin BV. Menisküs Cerrahisinin Geleceği; Menisküs Doku Mühendisliği. Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi. 2017;14(2):128-140. https://izlik.org/JA36HG64ZY
Chicago
Altay, Mehmet Akif, ve Baki Volkan Çetin. 2017. “Menisküs Cerrahisinin Geleceği; Menisküs Doku Mühendisliği”. Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 14 (2): 128-40. https://izlik.org/JA36HG64ZY.
EndNote
Altay MA, Çetin BV (01 Ağustos 2017) Menisküs Cerrahisinin Geleceği; Menisküs Doku Mühendisliği. Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 14 2 128–140.
IEEE
[1]M. A. Altay ve B. V. Çetin, “Menisküs Cerrahisinin Geleceği; Menisküs Doku Mühendisliği”, Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, c. 14, sy 2, ss. 128–140, Ağu. 2017, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA36HG64ZY
ISNAD
Altay, Mehmet Akif - Çetin, Baki Volkan. “Menisküs Cerrahisinin Geleceği; Menisküs Doku Mühendisliği”. Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 14/2 (01 Ağustos 2017): 128-140. https://izlik.org/JA36HG64ZY.
JAMA
1.Altay MA, Çetin BV. Menisküs Cerrahisinin Geleceği; Menisküs Doku Mühendisliği. Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi. 2017;14:128–140.
MLA
Altay, Mehmet Akif, ve Baki Volkan Çetin. “Menisküs Cerrahisinin Geleceği; Menisküs Doku Mühendisliği”. Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, c. 14, sy 2, Ağustos 2017, ss. 128-40, https://izlik.org/JA36HG64ZY.
Vancouver
1.Mehmet Akif Altay, Baki Volkan Çetin. Menisküs Cerrahisinin Geleceği; Menisküs Doku Mühendisliği. Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi [Internet]. 01 Ağustos 2017;14(2):128-40. Erişim adresi: https://izlik.org/JA36HG64ZY