Çocuk Yoğun Bakım Ünitesinde İzlenen Sepsis Olgularının Geriye Dönük Analizi

Öz

Amaç: Bu çalışma ile son 4 yıllık süre içinde Harran Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Çocuk Yoğun Bakım Ünitesinde (ÇYBÜ) yatarak tedavi görmüş ve kan kültüründe üreme olmuş hastaların hastane kayıtları üzerinden geriye dönük taraması yapılarak değerlendirilmesi amaçlandı. Bu çalışma Şanlıurfa’daki Çocuk Yoğun Bakım Ünitesinde sepsis olgularını değerlendiren ilk çalışma olması nedeniyle önemlidir. Literatür bilgileri ışığında bölgemizde sepsise neden olan mikroorganizmaların belirlenmesi ve klinik risk faktörlerinin tartışılması amaçlanmıştır.

Materyal ve Metod: Tamamı üçüncü basamak olan 14 yataklı çocuk yoğun bakım ünitemizde Ocak 2015-Aralık 2018 tarihleri arasında yatan hastaların kan kültüründe izole edilmiş hastane enfeksiyonlarına ait veriler geriye dönük olarak incelendi. Kan kültürlerinde üretilen mikroorganizmalar ve eş zamanlı olarak beyaz küre, nötrofil, lenfosit, trombosit, C- reaktif protein düzeyleri ile hastanede yatış süresi, yatışın kaçıncı gününde üreme meydana geldiği, santral venöz katater varlığı, mekanik ventilatörde takip durumu ve taburculuk şekli değerlendirildi.

Bulgular: Çalışma periyodu boyunca hastanemiz çocuk yoğun bakım ünitesinde yatarak tedavi gören hasta sayısı 1834 idi. Bu hastalardan alınan toplam 885 kan kültürü sonucu incelendi. Toplam 115 hastada kan kültürü ile kanıtlanmış sepsis meydana geldi. Hastaların yaş ortalaması 2,14/yıl (min:2 ay, maks:16 yaş) idi. Yatan hasta mortalite oranı %16.52 idi. En sık üreyen mikroorganizma 43 (%37.4) olguda candida spp. idi. Kültürde üreyen diğer mikroorganizmalar ise 16 (%13.9) olguda Klebsiella pneumoniae, 10 (%8.7) olguda Acinetobacter baumannii kompleks, 9 (%7.8) olguda Metisilin dirençli koagulaz negatif staphylococcus, 9 (%7.8) olguda Pseudomonas aeruginosa, 6 (%5.2) olguda Escherichia coli, 6 (%5.2) olguda Metisilin dirençli staphylococcus aureus, 5 (%4.3) olguda Metisilin duyarlı staphylococcus aureus, 5 (%4.3) olguda Metisilin duyarlı koagulaz negatif staphylococcus, 3 (%2.6) olguda Serratia marcescens, 3 (%2.6) olguda Corynebacterium spp. olarak bulunmuştur.

Sonuç: Medikal ve tıbbi gelişmeler, ayrıca yoğun bakım ünitelerinde çalışan deneyimli sağlık personellerinin artması mortalite oranlarını azaltmakla birlikte yatış süresinde uzamalara neden olmaktadır. Yoğun bakım ünitelerindeki yatış süresinin uzun olması bu hastalarda hastane enfeksiyonları görülme sıklığını artırmaktadır. Çocuk yoğun bakım ünitemizde kan kültürlerinde izole edilen mikroorganizmaların sıklığının belirlenmesi, uygun antimikrobiyal tedaviyi belirlemede gerekli ve önemlidir. Bu nedenle kliniği bozulan hastalarda üreme riski olan mikroorganizmaların önceden öngörülmesi, tedavisinin buna göre düzenlenmesi gerekmektedir. Ayrıca bu konuda bölgesel ve çok merkezli güncel çalışmalar yapılarak hastane enfeksiyonları hakkında farkındalık arttırılmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk yoğun bakım,hastane enfeksiyonları,Kan kültürü

Retrospective Analysis of Sepsis Cases in Pediatric Intensive Care Unit

Öz

Background: The aim of this study is to retrospectively evaluate the patients who had been treated in Harran University Research and Practice Hospital Pediatric Intensive Care Unit and had blood culture reproduction during the last 4 years via hospital information management system. This study is important because it is the first study to evaluate sepsis cases in the Pediatric Intensive Care Unit in Sanliurfa. In the light of the literature, it is aimed to determine the microorganisms that cause sepsis in our region and to discuss clinical risk factors.

Methods: Data of hospital infections isolated from blood culture of patients who were hospitalized between January 2015 and December 2018 in our 14-pediatric intensive care unit, all of which is a third step, were analyzed retrospectively. Microorganisms produced in blood cultures, white blood cells, neutrophils, lymphocytes, platelets, C reactive protein levels, duration of hospitalization, reproduction on the day of hospitalization, presence of central venous catheter, monitoring condition in mechanical ventilator and the type of discharge were evaluated simultaneously.

Results: During the study period, the number of inpatients in the pediatric intensive care unit of our hospital was 1834. A total of 885 blood cultures results obtained from these patients were evaluated. Blood culture results of 115 patients showed, a laboratory-proven, reproduction. The mean age of the patients was 2.14 / year (min: 2 months, max: 16 years). The inpatient mortality rate was 16.52%. The most productive microorganism, in 43 (37.4%) cases, was Candida spp. Other microorganisms produced in culture were Klebsiella pneumoniae in 16 (13.9%) cases, Acinetobacter baumannii complex in 10 (8.7%) cases, methicillin resistant coagulase negative staphylococcus in 9 (7.8%) cases, pseudomonas aeruginosa in 9 (7.8%) cases, Escherichia Coli in 6 (5.2%) cases, methicillin-resistant Staphylococcus aureus in 6 (5.2%) cases, methicillin-sensitive Staphylococcus aureus in 5 (4.3%) cases, methicillin-sensitive coagulase-negative staphylococcus in 5 (4.3%) cases, serratia marcescens in 3 (2.6%) cases and corynebacterium spp. in 3 (2.6%) cases.

Conclusion: Medical developments, as well as the increase in experienced health personnel working in intensive care units, decrease the mortality rate and cause prolongation of hospitalization period. The length of hospitalization in intensive care units increases the incidence of hospital infections in these patients. Determination of the frequency of microorganisms isolated in blood cultures in our pediatric intensive care unit is necessary and important in determining appropriate antimicrobial therapy. In the following period, awareness about hospital infections should be increased by making regional and multicentre studies to regulate the treatment of the microorganisms that are at risk of reproduction in patients with deterioration of the clinic.

Anahtar Kelimeler

• Pediatric intensive care,hospital infections,blood culture

Kaynakça

1. 1. The burden of health care-associated infection worldwide, World Health Organization Web site. Avaible at: http://www.who.int/gpsc/country_work/burden_hcai/en. Accessed 2017.
2. 2. Yenilmez E, Ülçay A, Görenek L, Diktaş H. Yoğun Bakım Ünitelerinde Gelişen Sağlık Bakımı ile İlişkili Enfeksiyonların Güncel Tanımları. J Clin Anal Med 2015; 6: 401-4.
3. 3. Huskins WC, Goldmann DA. Hospital control of infections. In Feigin RD, Cherry JD (eds). Textbook of Pediatric Infectious Diseases. 4th ed., Philadelphia: WB Sounders 1998; 2445-602.
4. 4. Garner JS, Jarvis WR, Emori TG, Horan TC, Hughes JM. CDC definitions for nosocomial infections, 1988. Am J Infect Control 1988; 16: 128-40.
5. 5. Mühlemann K, Franzini C, Aebi C, et al. Prevalence of nosocomial infections in Swiss children's hospitals. Infect Control Hosp Epidemiol 2004; 25: 765-71.
6. 6. Urrea M, Pons M, Serra M, Latorre C, Palomeque A: Prospective incidence study of nosocomial infections in a pediatric intensive care unit. Pediatr Infect Dis J 2003; 22: 490-4.
7. 7. Mireya UA, Martí PO, Xavier KV, Cristina LO, Miguel MM, Magda CM. Nosocomial infections in pediatric and neonatal intensive care units. J Infect 2007; 54: 212-20.
8. 8. Kuzdan C, Soysal A, Culha G, Altinkanat G, Soyletir G, Bakir M. Three-year study of health care-associated infections in a Turkish pediatric ward. J Infect Dev Ctries 2014; 8: 1415-20.

9. 9. Raymond J, Aujard Y. Nosocomial infections in pediatric patients: a European, multicenter prospective study. European Study Group. Infect Control Hosp Epidemiol 2000; 21: 260-3.
10. 10. Grohskopf LA, Sinkowitz-Cochran RL, Garrett DO, Sohn AH, Levine GL, Siegel JD, et al. A national point-prevalence survey of pediatric intensive care unit-acquired infections in the United States. J Pediatr 2002; 140: 432-8.
11. 11. Atıcı S, Soysal A, Kepenekli Kadayıfçı E, Karaaslan A, Akkoç G, Yakut N, ve ark. Healthcare-associated infections in a newly opened pediatric intensive care unit in Turkey: Results of four-year surveillance. J Infect Dev Ctries 2016;10: 254-9.
12. 12. El-Nawawy AA, Abd El-Fattah MM, Metwally HA, Barakat SS, Hassan IA. One year study of bacterial and fungal nosocomial infections among patients in pediatric intensive care unit (PICU) in Alexandria. J Trop Pediatr 2006; 52: 185-91.
13. 13. Hsu AJ, Tamma PD. Treatment of multidrug-resistant Gram-negative infections in children. Clin Infect Dis 2014; 58: 1439-48.
14. 14. Horan TC, Andrus M, Dudeck MA. CDC/NHSN surveillance definition of health care-associated infection and criteria for specific types of infections in the acute care setting. Am J Infect Control 2008; 36: 309-32.
15. 15. Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanlığı Ulusal Hastane Enfeksiyonları Sürveyans ve Kontrol Birimi. Tarafından Belirlenen Hastane Enfeksiyonu Tanımları. TC Sağlık Bakanliği; Ankara; 2009.
16. 16. Gülmez D, Gür D. Hacettepe Üniversitesi İhsan Doğramacı Çocuk Hastanesi’nde 2000-2011 yılları arasında kan kültürlerinden izole edilen mikroorganizmalar: 12 yıllık değerlendirme. J Pediatr Inf 2012; 6: 79-83.
17. 17. Sağlam D, Ercal BD, Yağmur G, Öz HT, Akin MA, Berk E. Kayseri Eğitim Araştırma Hastanesi yenidoğan yoğun bakım ünitelerinde kan kültürlerinden izole edilen mikroorganizmaların dağılımı. Abant Med J 2015; 4: 255-60.
18. 18. Aktar F, Tekin R, Güneş A, Ülgen C, Tan İ, Ertuğrul S, ve ark. Determining the Independent Risk Factors and Mortality Rate of Nosocomial Infections in Pediatric Patients. Biomed Res Int 2016; 2016: 7240864.
19. 19. Pérerz Lopéz A, Ladhani SN, Breathnach A, Planche T, Heath PT, Sharland M. Trends in paediatric nosocomial bacteraemia in a London tertiary hospital. Acta Paediatr 2013; 102: 1005-9.
20. 20. Streit JM, Jones RN, Sader HS, Fritsche TR. Assessment of pathogen occurrences and resistance profiles among infected patients in the intensive care unit: report from the SENTRY Antimicrobial Surveillance Program (North America, 2001). Int J Antimicrob Agents 2004; 24: 111-8.
21. 21. Gümüş H, Kazanamaz H. Kültür Kanıtlı Geç Neonatal Sepsis Olgularında Sıklık, İzole Edilen Mikroorganizmalar ve Antibiyotik Direncinin Araştırılması. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 2018; 3: 88-91.
22. 22. Becerra MR, Tantaleán JA, Suárez VJ, Alvarado MC, Candela JL, Urcia FC. Epidemiologic surveillance of nosocomial infections in a Pediatric Intensive Care Unit of a developing country. BMC Pediatrics 2010; 10: 66.
23. 23. Bayram A, Balci I. Patterns of antimicrobial resistance in a surgical intensive care unit of a university hospital in Turkey. BMC Infect Dis 2006; 6: 155.
24. 24. Stryjewski ME, Corey GR. New treatments for methicillin-resistant Staphylococcus aureus. Curr Opin Crit Care 2009; 15: 403-12.
25. 25. Ertürk A, Çopur C, Koksal E, Koksal Z, Ozyurt S. Yoğun bakım ünitesinde yatan hastaların çeşitli klinik örneklerinden izole edilen mikroorganizmalar ve antibiyotik duyarlılıkları. ANKEM Derg 2012; 26: 1-9.
26. 26. Edmond MB, Wallace SE, McClish DK, Pfaller MA, Jones RN, Wenzel RP. Nosocomial bloodstream infections in United States hospitals: a three-year analysis. Clin Infect Dis 1999; 29: 239-44.