Üst solunum yolu obstrüktif patolojiler ile primer nokturnal enürezis arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Öz

Amaç: Bu çalışmada alerjik rinit (AR), nazal septum deviasyonu (NSD), adenoid hipertrofisi (AH) ve tonsiller hipertrofi (TH) gibi üst solunum yolu obstrüktif patolojiler ile primer nokturnal enurezis (PNE) arasındaki ilişkinin ortaya konulması amaçlandı.

Materyal ve Metot: Çalışmaya 1 Haziran 2018- 1 Eylül 2018 tarihleri arasında ikinci basamak bir hastanenin Pediatri ve Üroloji polikliniklerine başvuran ve gönüllü olan 78 PNE hastası (42 erkek, 36 kız; ort. yaş: 7.2±1.6, dağılım: 5.4 - 11.6 yıl) dahil edildi. Kontrol grubuna ise aynı hastanenin sağlam çocuk polikliniklerine başvuran ve PNE şikayeti olmayan 5 yaş üstü 72 gönüllü çocuk ( 34 erkek, 38 kız; ort. yaş: 7.6±1.4 yıl, dağılım: 5.1 - 12.7 yıl ) dahil edildi. Çalışmaya alınan tüm katılımcılara rutin fizik muayene, fleksibl fiberoptik nazofarengoskopi ve alerjik rinit için skor (Score for allergic rhinitis; SFAR) anketi uygulandı. Tonsil ve adenoid boyutlarını sınıflandırmak için sırasıyla Brodsky skalası ve fiberendoskopik bulgular kullanıldı.

Bulgular: Yaş ve cinsiyet açısından PNE (+) grup ile PNE (-) grup arasında anlamlı bir fark yoktu (sırasıyla p= 0.203 ve p= 0.819). Alerjik rinit ve NSD her iki grupta benzer olmasına karşın AH ve TH oranı PNE (+) grupta istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde daha fazla idi (sırasıyla p=0.016 ve p= 0.05).

Sonuç: Primer nokturnal enürezisli çocuklarda adenotonsiller hipertrofi mutlaka akla getirilmelidir.

Amaç: Bu çalışmada alerjik rinit (AR), nazal septum deviasyonu (NSD), adenoid hipertrofisi (AH) ve tonsiller hipertrofi (TH) gibi üst solunum yolu obstrüktif patolojiler ile primer nokturnal enurezis (PNE) arasındaki ilişkinin ortaya konulması amaçlandı.

Materyal ve Metot: Çalışmaya 1 Haziran 2018- 1 Eylül 2018 tarihleri arasında ikinci basamak bir hastanenin Pediatri ve Üroloji polikliniklerine başvuran ve gönüllü olan 78 PNE hastası (42 erkek, 36 kız; ort. yaş: 7.2±1.6, dağılım: 5.4 - 11.6 yıl) dahil edildi. Kontrol grubuna ise aynı hastanenin sağlam çocuk polikliniklerine başvuran ve PNE şikayeti olmayan 5 yaş üstü 72 gönüllü çocuk ( 34 erkek, 38 kız; ort. yaş: 7.6±1.4 yıl, dağılım: 5.1 - 12.7 yıl ) dahil edildi. Çalışmaya alınan tüm katılımcılara rutin fizik muayene, fleksibl fiberoptik nazofarengoskopi ve alerjik rinit için skor (Score for allergic rhinitis; SFAR) anketi uygulandı. Tonsil ve adenoid boyutlarını sınıflandırmak için sırasıyla Brodsky skalası ve fiberendoskopik bulgular kullanıldı.

Bulgular: Yaş ve cinsiyet açısından PNE (+) grup ile PNE (-) grup arasında anlamlı bir fark yoktu (sırasıyla p= 0.203 ve p= 0.819). Alerjik rinit ve NSD her iki grupta benzer olmasına karşın AH ve TH oranı PNE (+) grupta istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde daha fazla idi (sırasıyla p=0.016 ve p= 0.05).

Sonuç: Primer nokturnal enürezisli çocuklarda adenotonsiller hipertrofi mutlaka akla getirilmelidir.

Anahtar Kelimeler

• Adenoid hypertrophy,tonsillar hypertrophy,primary nocturnal enuresis

Evaluation of the relationship between upper airway obstruction and primary nocturnal enuresis

Öz

Background: The aim of this study was to determine the relationship between primary nocturnal enuresis (PNE) and upper airway obstructive pathologies such as allergic rhinitis (AR), nasal septum deviation (NSD), adenoid hypertrophy (AD) and tonsillar hypertrophy (TH).

Methods: The study included 78 volunteer PNE patients (42 males, 36 females; mean age: 7.2 ± 1.6 years, range: 5.4 to 11.6 years) who applied to Pediatrics and Urology outpatient clinics of a second-stage hospital between June 1, 2018 and September 1, 2018. The control group included 72 volunteer children (34 males, 38 females; mean age: 7.6 ± 1.4 years, range: 5.1 to 12.7 years) who were admitted to the inpatient outpatient clinics of the same hospital and had no PNE complaint. All participants included in the study were applied routine physical examination, flexible fiberoptic nasopharyngoscopy and score for allergic rhinitis (SFAR) questionnaire. Brodsky scale and fiberendoscopic findings were used to classify tonsil and adenoid dimensions respectively.

Results: There was no significant difference between PNE (+) and PNE (-) groups in terms of age and gender (respectively p = 0.203 and p = 0.819). Although AR and NSD were similar in both groups, the ratio of AH and TH was statistically significantly higher in the PNE (+) group (p = 0.016 and p = 0.05, respectively).

Conclusion: Adenotonsillar hypertrophy must be considered in children with primary nocturnal enuresis.

Anahtar Kelimeler

• Adenoid hypertrophy,tonsillar hypertrophy,primary nocturnal enuresis

Kaynakça

1. 1 Norgaard JP, van Gool JD, Hjalmas K, Djurhuus JC and Hellstrom AL. Standardization and definitions in lower urinary tract dysfunction in children. International Children's Continence Society. Br J Urol May 1998;81:1-16.
2. 2 Choudhary B, Patil R, Bhatt GC, Pakhare AP, Goyal A, P A, Dhingra B, Tamaria KC.Association of Sleep Disordered Breathing with Mono-Symptomatic Nocturnal Enuresis: A Study among School Children of Central India.PLoS One. 2016 May 18;11(5):e0155808.
3. 3 Ou Anyanwu,Rc Ibekwe And Ml Orjı. Nocturnal Enuresis Among Nigerian Children And Its Association With Sleep, Behavior And School Performance Indian Pediatrics Volume 52_July15, 2015 P:587-589.
4. 4 Strömgren A, Thomsen PH.Personality traits in young adults with a history of conditioning-treated childhood enuresis. Acta Psychiatr Scand. 1990 Jun;81(6):538-41.5 Aydın S, Sanli A, Celebi O, Tasdemir O, Paksoy M, Eken M, Hardal U, Ayduran E. Prevalence of adenoid hypertrophy and nocturnal enuresis in primary school children in Istanbul, Turkey.Int J Pediatr Otorhinolaryngol. 2008 May;72(5):665-8.
5. 6 Muhsin Balaban , Alper Aktas , Cuneyd Sevinc, Ugur Yucetas. The relationship of enuresis nocturna and adenoid hypertrophy.Archivio Italiano di Urologia e Andrologia 2016; 88, 2.
6. 7 Karakas HB, Mazlumoglu MR, Simsek E. The role of upper airway obstruction and snoring in the etiology of monosymptomatic nocturnal enuresis in children. Eur Arch Otorhinolaryngol. 2017 Jul;274(7):2959-2963.
7. 8 Annesi-Maesano I, Didier A, Klossek M, Chanal I, Moreau D, Bousquet J. The score for allergic rhinitis (SFAR): a simple and valid assessment method in population studies. Allergy 2002; 57: 107-14.
8. 9 Cingi C, Songu M, Ural A, Annesi-Maesano I, Erdogmus N, Bal C, et al. The Score For Allergic Rhinitis study in Turkey. Am J Rhinol Allergy 2011;25:333-7.

9. 10 L. Brodsky, L. Moore, J.F. Stanievich, A comparison of tonsillar size and oropharyngeal dimensions in children with obstructive adenotonsillar hypertrophy, Int. J. Pediatr. Otorhinolaryngol; 1987: 13: 149–56.
10. 11 B. J. Sadock and V. A. Sadock, Kaplan and Sadocks Comprehensive Textbook of Psychiatry, vol. 2, Lippincott Williams &Wilkins, Philadelphia, Pa, USA, 2000.
11. 12 Müferret Ergüven, Yalçın Çelik, Murat Deveci, Nurdan Yıldız Etiological risk factors in primary nocturnal enuresis. Türk Pediatri Arşivi 2004; 39: 83- 7.
12. 13 Migueis DP, Thuler LC, Lemes LN, Moreira CS, Joffily L, Araujo-Melo MH. Systematic review: the influence of nasal obstruction on sleep apnea. Braz J Otorhinolaryngol. 2016 Mar-Apr;82(2):223-31.
13. 14 R.M. Bland, S. Bulgarelli, J.C. Ventham, D. Jackson, J.J. Reilly, J.Y. Paton, Total energy expenditure in children with obstructive sleep apnoea syndrome, Eur. Respir. J. 2001:18 164–9.
14. 15 Kovacevic L, Wolfe-Christensen C, Lu H, Toton M, Mirkovic J, Thottam PJ, Abdulhamid I, Madgy D, Lakshmanan Y.Why Does adenotonsillectomy not correct enuresis in all children with sleep disordered breathing?. J Urol. 2014 May;191(5 Suppl):1592-6.
15. 16 Weider DJ. ve arkWeider DJ, Sateia MJ, West RP. Nocturnal enuresis in children with upper airway obstruction. Otolaryngol Head Neck Surg. 1991 Sep;105(3):427-32.
16. 17 Tsai JD, Chen HJ, Ku MS, Chen SM, Hsu CC, Tung MC, Lin CC, Chang HY, Sheu JN. Association between allergic disease, sleep-disordered breathing, and childhood nocturnal enuresis: a population-based case-control study. Pediatr Nephrol. 2017 Dec;32(12):2293-2301.