Vertebral Çökme Kırıklarında Vertebral Korpusu Çökme Derecesinin Radyolojik ve Biyokimyasal Ölçüm Parametreleri ile Değerlendirilmesi
Öz
Amaç: Bu çalışmanın amacı, retrospektif olarak çökme kırığı olan hastaların başlangıç ile altıncı ay takiplerindeki radyolojik bulgularını ve kan biyokimyasal değerlerini analiz etmektir.
Materyal ve Metod: Haziran 2014 ile Aralık 2018 tarihleri arasında takipli 70torakolomber çökme kırık olgusu retrospektif olarak değerlendirildi. Herhangi bir yaş ve cinsiyet ayrımı yapılmayıp, sadece multipl çökme kırıkları, enfeksiyonlar ve metastazlar çalışma dışında bırakıldı. Radyolojik ve biyokimyasal veriler retrospektif olarak kayıt edildi. İstatistiksel olarak analiz edildi.
Bulgular: 70 torakolomber omurga çökme kırık olgusu retrospektif olarak değerlendirildiğinde vakaların 41’i (53,68±19,27) erkek, 29’ı (61,1±16,87) kadındı. Ortalama yaş 56,76±18,56 (14-98) idi. Erkek ve kadınlar arasında erkeklerin sayısı fazla olmakla birlikte, istatistiksel açıdan karşılaştırdığımızda anlamlılık bulunmadı (p=0,09). İleri yaşlarda ise kadınlarda sık görülmekteydi. Torakolomber çökme kırıkları sıklıkla T11-L2 düzeyinde görüldü. Vakaların başlangıç kifoz açıları (10,56±6,97) ile altıncı ay kifoz açıları (12,25±7,47) karşılaştırıldığında, istatistiksel açıdan anlamlı bulundu (p<0.001). Biyokimyasal değerler kendi aralarında pozitif yönde korele iken, yaş ile albumin değerlerinin negatif yönde korele olduğu görüldü. Kifoz açısı ile yaş, biyokimyasal değerler arasında anlamlı korelasyon görülmedi.
Sonuç: Çalışmamızda torakolomber omurga çökme kırıklarında zamanla kifoz açısının arttığını gördük. Bu durum yaş ve kan biyokimyasal değerlerinden total protein, albumin, kalsiyum ile ilişkili olmadığı görüldü.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Kunutsor SK, Voutilainen A, Whitehouse MR, Seidu S, Kauhanen J, Blom AW, et all. Serum Albumin and Future Risk of Hip, Humeral, and Wrist Fractures in Caucasian Men: New Findings from a Prospective Cohort Study. Med Princ Pract. 2019;28(5):401-9.
- 2. Prestwood KM, Raisz LG. Prevention and treatment of osteoporosis. Clinical Cornerstone. 2002;4(6):31-41.
- 3. Shimizu K, Nakamura M, Nishikawa Y, Hijikata S, Chiba K, Toyama Y. Spinal kyphosis causes demyelination and neuronal loss in the spinal cord: a new model of kyphotic deformity using juvenile Japanese small game fowls. Spine. 2005;30(21):2388-92.
- 4. Seo DH, Oh SH, Yoon KW, Ko JH, Kim YJ, Lee JY. Risk Factors of New Adjacent Compression Fracture after Percutaneous Vertebroplasty: Effectiveness of Bisphosphonate in Osteoporotic or Osteopenic Elderly Patients. Korean J Neurotrauma. 2014;10(2):86-91.
- 5. Kim KT, Suk KS, Kim JM, Lee SH. Delayed vertebral collapse with neurological deficits secondary to osteoporosis. Int Orthop. 2003;27(2):65-9.
- 6. Zhao P, Wang S, Zhou Y, Zheng H, Zhao G. MicroRNA-185 regulates spinal cord injuries induced by thoracolumbar spine compression fractures by targeting transforming growth factor-β1. Exp Ther Med. 2017;13(3):1127-32.
- 7. Eschler A, Rocktaeschel P, Herlyn PKE, Roesner JP, Martin H, Vollmar B, et all. Intrabody application of eptotermin alpha enhances bone formation in osteoporotic fractures of the lumbar spine; however, fails to increase biomechanical stability- results of an experimental sheep model. Growth Factors. 2015;33(4):290-7.
- 8. Johnell O, Kanis JA. An estimate of the world wide prevalence and disability associated with osteoporotic fractures. Osteoporos Int. 2006;17:1726-33.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Klinik Tıp Bilimleri
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Hüseyin Özevren
*
0000-0002-5437-4003
Türkiye
Salih Hattapoğlu
0000-0003-4781-9729
Türkiye
Murat Baloğlu
0000-0002-3478-1461
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
25 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
17 Ekim 2019
Kabul Tarihi
18 Aralık 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 16 Sayı: 3
Cited By
Retrospective Analysis of Skull and Spine Traumas
The Bulletin of Legal Medicine
https://doi.org/10.17986/blm.1651