Investigation of The Frequency of Burnout Syndrome in Anesthesiologists

Öz

Background: In this study, we aimed to assess the frequency of burnout syndrome in anesthesia practitioners in the province of Diyarbakır.
Materials and Methods: The study was conducted with 20 assistant physicians, 25 specialists and 50 anesthesia technicians, who agreed to participate in the research, working in Gazi Yaşargil Training and Research Hospital and Dicle University Faculty of Medicine, Department of Anesthesiology and Reanimation. Maslach Burnout Scale, Minnesota Job Satisfaction Scale and Socio-demographic Data form were filled by the participants.
Results: According to the results of reliability analysis of the Minnesota Satisfaction Scale and Maslach Burnout Inventory sub-scales, Cronbach's Alpha values were 0.87 for the intrinsic satisfaction, 0.85 for extrinsic satisfaction, 0.92 for overall satisfaction. The burnout inventory sub-scales were found 0.83 for emotional exhaustion, 0.78 for depersonalization and 0.73 for personal accomplishment. The doctors’ average intrinsic satisfaction score was calculated to be 3.10, the average extrinsic satisfaction score was 2.57, and overall satisfaction score was 2.89. Maslach Burnout Inventory's emotional exhaustion sub-scale score was 2.24, depersonalization sub-scale score was 1.20, and personal accomplishment sub-scale score was calculated to be 2.58. Intrinsic satisfaction, extrinsic satisfaction, and general satisfaction scores of the Minnesota satisfaction sub-scale scores differed among the hospital staff according to the branches. It was observed that specialists had higher satisfaction scores than other branches and technicians had the lowest satisfaction scores. Maslach Burnout Inventory sub-scale scores did not show differences in terms of the branches. There was no significant difference between the gender in the satisfaction and burnout sub-scale scores of specialist physicians and technicians. Emotional exhaustion and depersonalization scores of assistant physicians showed difference according to gender. Male assistant physicians were found to have higher emotional exhaustion and depersonalization scores. Satisfaction and burnout sub-scale scores of specialists and assistant physicians were no significant difference in terms of their marital status. Depersonalization scores of single technicians were found to be higher.
Conclusion: The findings of the survey study show that individual-oriented interventions are more effective. Although it is desirable to have more studies effective on all sub-scales of the burnout, it is seen that it can be achieved with a small number of studies as well.

Key Words: Diyarbakır, Anesthesia, Burnout syndrome, Frequency

Anestezi Uygulayıcılarında Tükenmişlik Sendromu Sıklığının Araştırılması

Öz

Amaç: Bu çalışmada Diyarbakır ilinde anestezi uygulayıcılarındaki tükenmişlik sendromu sıklık düzeylerinin değerlendirilmeyi amaçladık. Materyal ve Metod: Çalışmaya Gazi Yaşargil Eğitim ve Araştırma Hastanesi ve Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesinde görevli 20 asistan doktor, 25 anestezi uzmanı ve 50 anestezi teknikeri dâhil edildi. Katılımcılar tarafından Maslach Tükenmişlik Ölçeği, Minesota İş Doyum Ölçeği ve Sosyo-demografik Veri Formu dolduruldu. Bulgular: Minesota Doyum ve Maslach Tükenmişlik Ölçeği güvenirlik analizine göre cronbach alfa güvenirlik katsayısı içsel doyumda 0,87; dışsal doyumda 0,85; genel doyumda 0,92 bulundu. Tükenmişlik ölçeği duygusal tükenmede 0,83; duyarsızlaşmada 0,78 ve kişisel başarıda 0,73 bulundu. Doktorların puan ortalaması içsel doyumda 3,10; dışsal doyumda 2,57; genel doyumda 2,89 hesaplandı. Maslach tükenmişlik ölçeği alt boyut puanı duygusal tükenmede 2,24, duyarsızlaşmada 1,20 ve kişisel başarıda 2,58 bulundu. Minesota doyum ölçeği alt boyutları puanlarından içsel doyum, dışsal doyum ve genel doyum puanı hastane çalışanlarda branşlara göre farklılık gösterdi. En yüksek doyum puanının uzman doktorlarda, en düşük doyum puanınınsa teknikerlerde olduğu saptandı. Maslach tükenmişlik ölçeği alt boyut puanlarınınsa branşlara göre farklılık göstermediği görüldü. Uzman doktor ve teknikerde doyum ve tükenmişlik ölçeği alt boyut puanları cinsiyete göre anlamlı farklılık göstermedi. Asistan doktorlardaysa duygusal tükenme ve duyarsızlaşma puanları cinsiyetlere göre farklılık gösterdi. Erkek Asistan doktorların duygusal tükenme ve duyarsızlaşma puanları daha yüksekti. Uzman ve asistan doktorlarda doyum ve tükenmişlik ölçeği puanları medeni duruma göre farklılık göstermedi. Teknikerlerdeyse duyarsızlaşma puanının bekârlarda daha yüksek olduğu saptandı. Sonuç: Anket çalışmasının bulguları, bireye yönelik müdahalelerin daha etkili olduğunu göstermektedir. Tükenmişliğin tüm alt boyutlarında etkili olan çalışmaların daha fazla olması istenen bir durum olmakla birlikte bunun az sayıdaki çalışmada sağlanabildiği görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• tükenmişlik sendromu
• Diyarbakır
• anestezi
• sıklık

Kaynakça

1. Referans1 Freudenberger HJ. “Staff Burnout”. Journal of Social Issues. 1974; 30: 159-65.
2. Referans2 Maslach C, Jackson SE. “The Measurement of Experienced Burnout”. Journal of Occupational Behavior. 1981; 2: 99-113.
3. Referans3 Ergin C. Doktor ve Hemşirelerde Tükenmişlik ve Maslach Tükenmişlik Ölçeğinin Uyarlanması. VII. Ulusal Psikoloji Kongresi Bilimsel Çalışmaları. Türk Psikologlar Derneği Yayını. Hacettepe Üniversitesi, Ankara 1993.
4. Referans4 Ensari, H, Tuzcuoğlu S. “Marmara Üniversitesine Bağlı Fakültelerde Görev Yapan Yönetici ve Öğretim Elemanlarının Meslekten Yılgınlıklarında Kişilik Özelliklerinin Rolü”. Öneri Dergisi. 1995; 2(11): 51-63.
5. Referans5 Ergin C. “Akademisyenlerde Tükenmişlik ve Çeşitli Stres Kaynaklarının İncelenmesi”. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi. 1995; 12(1-2): 37-50.
6. Referans6 Aslan D, Kiper N, Karaağaoğlu E, Topal F, Güdük M, Cengiz ÖS. Türkiye’de Tabip Odalarına Kayıtlı Olan Bir Grup Hekimde Tükenmişlik Sendromu ve Etkileyen Faktörler. Türkiye Tabip Odaları Birliği Yayınları. Ankara, 2005.
7. Referans7 Tümkaya S: Öğretmenlerdeki Tükenmişlik, Görülen Psikolojik Belirtiler ve Başa Çıkma Davranışları. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Adana: Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, 1996.
8. Referans8 Potter BA. Overcoming Job Burnout: How to Renew Enthusiasm for Work. Ronin Publishing, California, 1998.

9. Referans9 Maslach C, Leıter PM. The Truth about Burnout.Jossey-Bass, San Francisco, Ca. 1997.
10. Referans10 Tosevski DL, Milovancevic MP, Pejuskovic B, Deusic SP, Mikulec ET, Hofvedt BO. Burnout syndrome of general practitioners in post-war period. Epidemiol Psichiatr Soc. 2006; 15: 307-10.
11. Referans11 Dyrbye LN, Shanafelt TD, Balch CM, Satele D, Sloan J, Freischlag J. Relationship between work-home conflicts and burnout among American surgeons: a comparison by sex. Arch Surg. 2011; 146: 211-7.
12. Referans12 Shanafelt TD, Oreskovich MR, Dyrbye LN, Satele DV, Hanks JB, Sloan JA et al. Avoiding burnout: the personal health habits and wellness practices of US surgeons. Ann Surg. 2012; 255: 625-33.
13. Referans13 Soler JK, Yaman H, Esteva M, Dobss F, Asenova RS, Katic M, et al; European General Practice Research Network Burnout Study Group. Fam Pract. 2008; 25: 245-65.
14. Referans14 Amoafo E, Hanbali N, Patel A, Singh P. What are the significant factors associated with burnout in doctors? Occup Med. 2015; 65: 117-21.
15. Referans15 Derobbio RA. “Factors Accounting for Burnout among Secondary School Teachers”. Dissertation Abstract International. 1995; 56(7): 2500-1.
16. Referans16 Sermon JM. “The Relationship of the Dual Role Assignment to the Level of Perceived Burnout by Secondary Teachers”. Dissertation Abstract International. 1994; 55(9): 27-65.
17. Referans17 Gündüz B: Öğretmenlerde Tükenmişliğin Akılcı Olmayan İnançlar ve Bazı Mesleki Değişkenlere Göre Yordanması.Yayınlanmamış Doktora Tezi, Adana: Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2004.
18. Referans18 Taycan O, Kutlu L, Çimen S, Aydın N. “Bir Üniversite Hastanesinde Çalışan Hemşirelerde Depresyon ve Tükenmişlik Düzeyinin Sosyodemografik Özelliklerle İlişkisi”. Anatolian Journal Of Psychiatry. 2006; 7: 100-8.
19. Referans19 Belloch GSL, Renovell FV, Calabuig AJR, Gomez Salinas L. The professional burnout syndrome in resident physicians in hospital medical specialties. Anales de Medicina İnterna. 2000; 17(3): 118-22.
20. Referans20 Akçamete G, Kaner S, Sucuoğlu B. “Engelli ve Engelli Olmayan Çocuklarla Çalışan Öğretmenlerin Tükenmişlik ve iş doyumu Düzeyleri Arasındaki ilişkinin Karşılaştırmalı Olarak incelenmesi”. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım, 2001.
21. Referans21 Soler JK, Yaman H, Esteva M, Dobss F, Asenova RS, Katic M, et al; European General Practice Research Network Burnout Study Group. Fam Pract. 2008; 25: 245-65.
22. Referans22 Shanafelt TD, Oreskovich MR, Dyrbye LN, Satele DV, Hanks JB, Sloan JA, et al. Avoiding burnout: the personal health habits and wellness practices of US surgeons. Ann Surg. 2012; 255: 625-33.
23. Referans23 Amoafo E, Hanbali N, Patel A, Singh P. What are the significant factors associated with burnout in doctors? Occup Med. 2015; 65: 117-21.
24. Referans24 Heim E. Stressonen der heilberufe. Z Psychosom Med Psychoanal. 1992; 38: 207-26.
25. Referans25 Hersbach P. Stress in Krankenhaus-die belastungen von krankenpflegekraeften und aretzen/aertzinnen. Psycholher Psychosom Med Psychol. 1991; 41: 176-86.
26. Referans26 Robb N. University acknowledges special risks, introduces drug program for anesthetists. CMAJ. 1995; 153: 449-52.
27. Referans27 Alves HN, Surjan JC, Nogueira-Martins LA, Marques AC, Laranjeira RR. Clinical and demographical aspects of alcohol and drug dependent physicians. Rev Assoc Med Bras. 2005; 51: 139-43.
28. Referans28 Jungerman FS, Palhares-Alves HN, Carmona MJ, Conti NB, Malbergier A. Anesthetic drug abuse by anesthesiologists. Rev Bras Anestesiol. 2012; 62: 375-86.
29. Referans29 Schernhammer ES, Colditz GA. Suicide rates among physicians: a quantitative and gender assessment (meta-analysis). Am J Psychiatry. 2004; 161: 2295-302.
30. Referans30 Sheikhmoonesi F, Zarghami M. Prevention of physicians' suicide. Iran J Psychiatry Behav Sci. 2014; 8: 1-3.