Rekreasyonel Etkinliklere Katılan ve Katılmayan Bireylerin Mutluluk Yönelimlerinin İncelenmesi

Rümeysa Bağcı; Samet Uslu; Hakan Sarıçam

Rekreasyonel Etkinliklere Katılan ve Katılmayan Bireylerin Mutluluk Yönelimlerinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı rekreasyonel etkinliklere katılan ve katılmayan bireylerin mutluluk yönelimlerinin incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubunu tesadüfi örneklemeyle seçilmiş Kütahya’da üniversite eğitimine devam eden 423 (194+229) lisans öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmada demografik bilgi formu ve mutluluk yönelimleri ölçeği kullanılmıştır. Normal dağılım gösteren verilere bağımsız örneklemler T testi uygulanmıştır. Önem düzeyi olarak p<,05 alınmıştır. Araştırma bulgularına göre yaşamın anlamı ve yaşam zevki cinsiyete göre istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde farklılaşmamaktadır. Fakat hayat bağlılığı cinsiyete göre farklılaşmaktadır. Bir diğer bulguya göre mutluluk yönelimleri fakülteye ve rekreasyonel faaliyeti yapıp yapmamaya göre istatiksel olarak anlamlı bir şekilde farklılaşmaktadır. Sonuç olarak Rekreasyonel etkinliklere katılmak yaşamın anlamını, yaşamın zevkini ve hayat bağlılığını artırmaktadır. Araştırma bulguları ilgili literatür bağlamında tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Rekreasyonel etkinlik,mutluluk,yaşam doyumu,yaşam anlamı

Kaynakça

Adam Karduz, F. F., & Sarıçam, H. (2018). The relationships between positivity, forgiveness, happiness, and revenge. Revista Romaneasca pentru Educatie Multidimensionala, 10(4), 1-22. doi: 10.18662/rrem/68.
Adler, A. (2019). Yaşamın anlam ve amacı (Çev. Kamuran Şipal). İstanbul Say Yayınları.
Argyle, M., Martin. M., & Crossland, J. (1989). Happiness as a function of personality and social encounters. In J.P. Forgas, J.M. Innes (Eds.). Recent advances in social psychology: An international perspective (pp. 189- 203). Amsterdam: North Holland, Elsevier Science.
Baş, V., & Hamarta, E. (2015). Üniversite öğrencilerinde değerler ve yaşamın anlamı arasındaki ilişki. Değerler Eğitimi Dergisi, 13(29), 369-391.
Başkaya, D. B. (2013). Hayatın anlamı ve ölüm: Albert Camus’den yaşam dersleri. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 30(2), 19-28.
Demir, R., & Murat, M. (2017). Öğretmen adaylarının mutluluk, iyimserlik, yaşam anlamı ve yaşam doyumlarının incelenmesi. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 7(13), 347-378.
Demirci, R., Acar, G., & Erdoğan, B. (2018). Öğrencilerin depresyon ve motivasyon bilgi düzeylerinin karşılaştırılması. Kilis 7 Aralık Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 36-45.
Diener, E., Oishi, S., & Lucas, R. E. (2003). Personality, culture, and subjective well-being: Emotional and cognitive evaluations of life. Annual review of psychology, 54(1), 403-425.
Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological bulletin, 95(3), 542.
Doğan, E., Yılmaz, A. K., Kabadayı, M., & Mayda, M. H. (2018). Spor bilimleri öğrencileri ile farklı fakültelerde okuyan öğrencilerin sosyalleşme ve mutluluk düzeylerinin incelenmesi. Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22, 403-411. DOI:10.9775/kausbed.2018.027

Eime, R. M., Young, J. A., Harvey, J. T., Charity, M. J., & Payne, W. R. (2013). A systematic review of the psychological and social benefits of participation in sport for children and adolescents: Informing development of a conceptual model of health through sport. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 10(98). DOI: 10.1186/1479-5868-10-98.
Elçi, G., Doğan, M., Gürbüz, B. (2019). Bireylerin rekreasyonda algılanan sağlık çıktıları ve yaşam doyumu düzeylerinin incelenmesi. International Journal of Sport Exercise and Training Sciences-IJSETS, 5(3) , 93-106. DOI: 10.18826/useeabd.536833
Erginsoy Osmanoğlu, D., & Kaya, H.İ. (2013). Öğretmen adaylarının yükseköğretime dair memnuniyet durumları ile öznel iyi oluş durumlarının değerlendirilmesi: Kafkas üniversitesi örneği. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12, 45-70.
Genç, A., Şener, Ü., Karabacak, H., & Üçok, K. (2011). Kadın ve erkek genç erişkinler arasında fiziksel aktivite ve yaşam kalitesi farklılıklarının araştırılması. Kocatepe Tıp Dergisi, 12(3), 145-150.
Güllü, S., & Çiftçi, E. G. (2016). Spor merkezlerine üye olan bireylerin yaşam kalitesinin incelenmesi. International Journal of Social Sciences and Education Research, 2(3), 1251-1265.
Kangal, A. (2013). Mutluluk üzerine kavramsal bir değerlendirme ve Türk hanehalki için bazi sonuçlar. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(44), 214-233.
Kara, F., Kelecek, S., & Aşçı, F. (2014). Sporcu eşlerinin yaşam doyumu ve yalnızlık düzeylerinin incelenmesi. Spor Bilimleri Dergisi, 25 (2), 56-66.
Karaküçük, S. (2005). Rekreasyon: Boş zamanları değerlendirme. (5. Baskı). Ankara: Gazi Kitabevi.
Karasar, N. (2013). Bilimsel araştırma yöntemi. (25. basım). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
Özkara, A. B., Kalkavan, A., Alemdağ, S., Alemdağ, C., & Çavdar, S. (2017). The role of physical activity in pre-service teachers’ subjective vitality. Physical Education of Students, 21(3), 134-9. Doi:10.15561/20755279.2017.0306
Özkatar Kaya, E., Sarıtaş, N., Yıldız, K., & Kaya, M. (2018). Sedanter olan ve olmayan bireylerin fiziksel aktivite ve yaşam tatmin düzeyleri üzerine araştırma. Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 5(3), 89-94.
Peterson, C., Park, N., & Seligman, M. E. (2005). Orientations to happiness and life satisfaction: The full life versus the empty life. Journal of Happiness Studies, 6(1), 25-41. Doi: 10.1007/s10902-004-1278-z
Saricam, H., & Canatan, A. (2015). The adaptation, validation, reliability process of the Turkish version Orientations to Happiness Scale. Üniversitepark Bülten, 4(1-2), 7-15. doi: 10.12973/unibulletin.412.1
Steger, M. F., Kashdan, T. B., Sullivan B. A., & Lorentz, D. (2008). Understanding the search for meaning in life: Personality, cognitive style and the dynamic between seeking and experiencing meaning. Journal of Personality, 76(2), 199-228.
Tümkaya, S. (2011). Türk üniversite öğrencilerinde öznel iyi oluşu yordayan sosyo-demografik değişkenler ve mizah tarzları. Eğitim ve Bilim, 36(160), 158-170.
Yaşartürk, F., Akyüz, H., & Karataş, İ. (2017). Rekreatif etkinliklere katılan üniversite öğrencilerinin serbest zamanda sıkılma algısı ile yaşam doyum düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi (UKSAD), 3(Special Issue 2), 239-252.
Wellington, J. J. (2001). Educational research: Contemporary issues and practical approaches. London: Bloomsbury Academic.
Wike, H. K. (2015). Examining the relationship between physical activity, psychological well-being, and stress in a college population. Master thesis. The University of Tennessee, Chattanooga.
Zhang, Z., & Chen, W. (2019). A systematic review of the relationship between physical activity and happiness. Journal of Happiness Studies, 20(4), 1305-1322. Doi: 10.1007/s10902-018-9976-0

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Alan Eğitimleri

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Rümeysa Bağcı ^*
Türkiye

Samet Uslu
Türkiye

Hakan Sarıçam
0000-0002-8723-1199
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

31 Aralık 2019

Gönderilme Tarihi

13 Aralık 2019

Kabul Tarihi

25 Aralık 2019

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2019 Cilt: 1 Sayı: 1

IZ

https://izlik.org/JA97XC43NF

APA

Bağcı, R., Uslu, S., & Sarıçam, H. (2019). Rekreasyonel Etkinliklere Katılan ve Katılmayan Bireylerin Mutluluk Yönelimlerinin İncelenmesi. Uluslararası Spor Bilimleri Öğrenci Çalışmaları, 1(1), 27-34. https://izlik.org/JA97XC43NF