Evaluation of Selected Countries’s Health Indicators in Health Economics Perspective

Öz

Health economics is a science that examines the health structures of countries in economic terms. Health indicators, also, reveal both microeconomic and macroeconomic conditions of the health economy. The good health status of a country means gains in both social and economic terms for that country. On the other hand, economic development is reflected in health indicators. Important health indicators of G8 countries and developing countries Turkey, China and India are appear in the studuy. In this context, it is aimed to compare developing countries both among themselves and with developed countries. As a result of the evaluations, it has been observed that although Russia's health infrastructure is relatively good, it is close to developing countries in other health indicators. While it is seen that Japan has the best values in terms of health among all countries, the USA has become prominent in health expenditures. Turkey has progressed in the field of health, but this situation is progressing relatively slowly. Italy, Germany, France, Canada and England are similar in health status. China, on the other hand, is advancing rapidly in health indicators. The role of the public in health expenditures is relatively high in Turkey and Germany. It has been found that most developed countries exhibit more positive results in health indicators than developing countries.

Anahtar Kelimeler

• Health Economics
• Health Indicators
• G-8 Countries
• Developing Countries

Sağlık Ekonomisi Perspektifinde Seçilmiş Ülkelerin Sağlık Göstergelerinin Değerlendirilmesi

Öz

Sağlık ekonomisi ülkelerin sağlık yapılarını ekonomik anlamda inceleyen bilim dalıdır. Sağlık göstergeleri ise sağlık ekonomisinin hem mikro hem de makro ekonomik durumlarını ortaya koymaktadır. Bir ülkenin sağlık durumunun iyi seviyede olması, o ülke için hem sosyal hem ekonomik anlamda kazanımı ifade etmektedir. Diğer yandan ekonomik gelişmişlik de sağlık göstergelerine yansımaktadır. Çalışmada G8 ülkelerine ve gelişmekte olan ülkelerden Türkiye, Çin ve Hindistan’a ait önemli sağlık göstergelerine yer verilmiştir. Bu bağlamda gelişmekte olan ülkeleri hem kendi aralarında hem de gelişmiş ülkeler ile kıyaslamak amaçlanmıştır. Değerlendirmeler sonucunda Rusya’nın sağlık alt yapısı nispeten iyi olmasına rağmen, diğer sağlık göstergelerinde gelişmekte olan ülkelere yakın olduğu görülmüştür. Tüm ülkeler içinde Japonya’nın sağlık anlamında en iyi değerlere sahip olduğu görülürken, ABD sağlık harcamalarında öne çıkmıştır. Türkiye sağlık alanında gelişme göstermekte, ancak bu durum nispeten yavaş ilerlemektedir. İtalya, Almanya, Fransa, Kanada ve İngiltere sağlık durumunda birbirine benzemektedir. Çin ise sağlık göstergelerinde hızla ilerlemektedir. Türkiye ve Almanya’da sağlık harcamalarında kamunun rolü nispeten fazladır. Gelişmiş ülkelerin çoğu sağlık göstergesinde gelişmekte olan ülkelere nazaran daha olumlu sonuçlara sahip olduğu bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Sağlık Ekonomisi
• Sağlık Göstergeleri
• G8 Ülkeleri
• Gelişmekte Olan Ülkeler

Kaynakça

1. Anderson, G. F., Frogner, B. K. ve Reinhardt, U. E. (2007). Health spending in OECD countries in 2004: An update. Health Affairs, 26(5), 1481-1489.
2. Arslanhan, S. (2010). Artan sağlık harcamaları temel sağlık göstergelerini nasıl etkiliyor? TEPAV Değerlendirme Notu Temmuz 2010, 1-6.
3. Barlas, E., Şantaş, F. ve Kar, A. (2014). Türkiye'de bölgesel bebek ölüm hızlarının sağlık ekonomisi perspektifinden karşılaştırmalı analizi. International Conference on Eurasian Economies, 1-2 July 2014, Skopje, Makedonya.
4. Benjamin, G. C. (2020). Ensuring health equity during the COVID-19 pandemic: The role of public health infrastructure. Pan American Journal of Public Health, 1-4.
5. Churi, P., Pawar, A. ve Moreno-Guerrero, A.-J. (2021). A comprehensive survey on data utility and privacy: Taking Indian healthcare system as a potential case study. Invention, MDPI, 6(3), 1-30.
6. Connell, J. (2006). Medical tourism: Sea, sun, sand and ... surgery. Tourism Management, 27(6), 1093-1100.
7. Çalışkan, Z. (2008). Sağlık ekonomisi: Kavramsal bir yaklaşım. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 26(2), 29-50.
8. Daştan, İ. ve Çetinkaya, V. (2015). OECD ülkeleri ve Türkiye'nin sağlık sistemleri, sağlık harcamaları ve sağlık göstergeleri karşılaştırması. Sosyal Güvenlik Dergisi, 104-134.

9. Deloitte. (2020). Sağlık ve İlaç Sektörü 2020 Öngörüleri, Deloitte Centre for Health Solutions. https://www2.deloitte.com/tr/tr/pages/about-deloitte/articles/saglik-ve-ilac-sektoru-2020-ongoruleri.html, (15.04.2021).
10. Deschepper, M., Eeckloo, K., Malfait, S., Benoit, D., Callens, S. ve Vansteelandt, S. (2021). Prediction of hospital bed capacity during the COVID− 19 pandemic. BMC Health Services Research. doi.org/10.1186/s12913-021-06492-3, 1-10.
11. Durkal, M. E. ve Korkmaz, H. (2017). Kamu güveni inşasında kurumların rolü: BİMER örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2159-2181.
12. Gözüm, S., Nelson, J. W., Yıldırım, N. ve Kavla, İ. (2021). Translation and psychometric testing of the healthcare environment survey in Turkey. Florence Nightingale J Nurs, 29(1), 103–112.
13. Green, L. V. (2002). How many hospital beds? The Journal of Health Care, 400-412.
14. Guttmacher. (2002). Family Planning Can Reduce High Infant Mortality Levels, Guttmacher Institute: https://www.guttmacher.org/report/family-planning-can-reduce-high-infant-mortality-levels# (01.03.2021).
15. Güven, E., Tevfik, A. T. ve Ebru, R. (2020). Sağlık ekonomisi kapsamında sağlık harcamaları ve sağlık hizmetlerinin finansmanı: Bir uygulama. Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 63-81.
16. Işık, A. (1997). Sağlık ekonomisi: Finansmanı ve ekonometrik bir analiz çerçevesi. Yayınlanmış Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
17. Kapoor, A. ve Kapoor, K. M. (2020). Covid-19 Related Deaths Among Doctors in India. India: medRxiv. https://pesquisa.bvsalud.org/global-literature-on-novel-coronavirus-2019-ncov/resource/pt/ppmedrxiv-20202796, (09.08.2021).
18. Khan, J. R., Awan, N., Islam, M. M. ve Muurlink, O. (2020). Healthcare capacity, health expenditure, and civil society as predictors of COVID-19 case fatalities: A global analysis. Frontiers in Public Health, 1-10.
19. Knoema. (2021). Turkey-under-five Mortality Rate, World Data Atlas: https://knoema.com/atlas/Turkey/topics/Demographics/Mortality/Under-5-mortality-rate#:~:text=In%202020%2C%20under%2D5%20mortality,thousand%20live%20births%20in%202020, (01.03.2021).
20. Lalonde, M. (2002). New perspective on the health of Canadians: 28 years later. Rev Panam Salud Publica/Pan American Journal of Public Health 12(3), 149-152.
21. Loş, N. (2016). Sağlık ekonomisi çerçevesinde sağlık hizmetleri ve sağlık harcamalarının karşılaştırmalı analizi: OECD ülkeleri ve Türkiye örneği. Yayınlanmış Doktora Tezi. İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü İktisat Anabilim Dalı, İstanbul.
22. Manzoni, P. ve Milillo, C. (2020). Covid-19 mortality in Italian doctors. Journal of Infection, 106-107.
23. Marois, G., Muttarak, R. ve Scherbov, S. (2020). Assessing the potential impact of COVID-19 on life expectancy. Plos One 15(9), 1-12.
24. Mathers, C. D., Murray, C. J., Salomon, J. A., Sadana, R., Tandon, A., Lopez, A. D. ve Chatterji, S. (2003). Healthy life expectancy: comparison of OECD countries in 2001. Australian and Zealand Journal of Public Health, 5-11.
25. Mattiuzzi, C., Lippi, G. ve Henry, B. (2021). Healthcare indicators associated with COVID-19 death rates in the European Union. Public Health, 41-42.
26. Nardo, P. D., Gentilotti, E., Mazzaferri, F., E. C., Hansen, P., Goossens, H. ve Group, T. M. (2020). Multi-Criteria Decision Analysis to prioritize hospital admission of patients affected by COVID-19 in low-resource settings with hospital-bed shortage. International Journal of Infectious Diseases, 494-500.
27. OECD. (2021a). OECD Health Data, Doctors, https://data.oecd.org/healthres/doctors.htm (02.08.20 21).
28. OECD. (2021b). Under Age 5 Mortality, OECDiLibrary: https://www.oecd-ilibrary.org/sites/ea4f3775-en/index.html?itemId=/content/component/ea4f3775-en (05.04.2021).
29. Our World Data. (2021). Child and Infant Mortality. https://ourworldindata.org/child-mortality (01.02.2021).
30. Öngel, V., Altındağ, E., ve Öngel, G. (2014). Kişi başına sağlık harcamalarının sağlık göstergeleri üzerindeki etkileri: MINT ve BRIC ülkelerinin karşılaştırmalı analizi. International Conference on Eurasian Economies: 1-5, July 2014, Skopje, Makedonya.
31. Özden, A., ve Ersan, Ö. (2019). İlaç sektörü. A&T Bank, Ekonomik Araştırmalar Departmanı: 1-25.
32. Paksoy, V. M. (2017). Sağlık ekonomisi perspektifinden teletıp uygulamaları. Sağlık Akademisyenleri Dergisi, doi: 10.5455/sad.13-1481481194, 9-16.
33. Rahim, F., Allen, R., Barroy, H., Gores, L. ve Kutzin, J. (2020). COVID-19 Funds in Response to the Pandemic. International Monetary Fund: file:///C:/Users/pc/Downloads/en-special-series-on-covid-19-covid-19-funds-in-response-to-the-pandemic.pdf, (10.08.2021).
34. Rickwood, S. ve President, V. (2017). Prescription medicines trends: An overview and perspective on two therapy areas. USA: IQVIA.
35. Robinson, J. ve Wharrad, H. (2000). Invisible nursing: exploring health outcomes at a global level. Relationships between infant and under-5 mortality rates and the distribution of health professionals, GNP per capita, and female literacy. J Adv Nurs, 32(1), 28-40.
36. Rogo, K. O., Oucho, J. ve Mwalali, P. (2006). Disease and Mortality in Sub-Saharan Africa. 2nd edition. (ebook). Chapter 16 Maternal Mortality. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK2288/, (15.04.2021).
37. Root-Bernstein, R. (2020). Age and location in severity of COVID-19 pathology: Do lactoferrin and pneumococcal vaccination explain low infant mortality and regional differences? BioEssays, 1-11.
38. Sayılı, U., Sayman, Ö. A., Vehid, S., Köksal, S. S. ve Erginöz, E. (2017). Türkiye ve OECD ülkelerinin sağlık göstergeleri ve sağlık harcamalarının karşılaştırılması. Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi 2(3): 1-12.
39. Şantaş, F. (2017). Sağlık ekonomisi alanında yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi: 85-93.
40. Takemoto, M. L., Menezes, M. O., Andreucci, C. B., Knobel, R., Sousa, L. A., Katz, L. ve Amorim, M. M. (2020). Maternal mortality and COVID-19. The Journal of Maternal-Fetal & Neonatal Medicine, 1-7.
41. Tekin, B. (2015). Temel sağlık göstergeleri açısından Türkiye’deki illerin gruplandırılması: Bir kümeleme analizi uygulaması. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 5(2), 389-416.
42. Teslalova, E. (2020). Russia: Almost 500 Doctors Die from COVID-19, 18 June 2020. AA News: https://www.aa.com.tr/en/europe/russia-almost-500-doctors-die-from-covid-19/1881745, (10.08.2021).
43. The Economist. (2021). COVID-19: The Impact on Healthcare Expenditure. The Economist: https://onesite.eiu.com/campaigns/covid-19-the-impact-on-healthcare-expenditure/#mktoForm_anchor, (08.08.2021).
44. TÜİK. (2019). Türkiye sağlık araştırması mikro veri seti. Ankara: Türkiye İstatistik Kurumu, Yayın No: 4590.
45. Umar, M., Mata, M. N., Abbas, A., Martins, J. M., Dantas, R. M. ve Mata, P. N. (2021). Performance evaluation of the Chinese healthcare system. International Journal of Environmental Research and Public Health, 1-16.
46. UNDP. (2020). Yıllık Rapor. Human development report 2020. USA: The United Nations Development Programme.
47. Unicef. (2020). Levels and trends in child mortality, United Nations inter-agency group for child mortality estimation (UN IGME), Report 2020. New York: Unicef.
48. Wagstaff, A., Flores, G., Hsu, J., Smitz, M.-F., Chepynoga, K., Buisman, L. R. and Eozenou, P. (2018). Progress on catastrophic health spending in 133 countries: a retrospective observational study. The Lancet Global Health: 169-179.
49. WHO. (2000). Maternal mortality in 2000: Estimates developed by WHO, UNICEF, UNFPA. Geneva: Department of Reproductive Health and Research WHO.
50. WHO. (2020, September 08). Children: İmproving Survival and Well-Being. World Health Organization: https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/children-reducing-mortality (29.04.2021).
51. WHO. (2021a). Definitions and Metadata, World Health Organization: https://www.who.int/whosis/whostat2006DefinitionsAndMetadata.pdf (03.05.2021).
52. WHO. (2021b). Inequality in Child Mortality, https://www.who.int/gho/health_equity/outcomes/under5_mortality/en/ (29.04.2021).
53. WHO. (2021c). New Report From WHO on Health Spending Calls on Governments Not to Repeat Past Mistakes When Rebuilding from COVID-19. World Health Organization: https://www.euro.who.int/en/health-topics/Health-systems/health-systems-financing/news/news/2021/4/new-report-from-who-on-health-spending-calls-on-governments-not-to-repeat-past-mistakes-when-rebuilding-from-covid-19, (08.08.2021).
54. WHO. (2021d). World Health Organization. https://www.who.int/about/who-we-are/frequently-asked-questions (01.05.2021).
55. World Bank. (2021). World Bank Database. https://databank.worldbank.org/home.aspx, (02.08.2021).
56. Yereli, A. B., Köktaş, A. M. ve Selçuk, I. Ş. (2014). Türkiye'de katastrofik sağlık harcamalarını etkileyen faktörler. Sosyo Ekonomi Dergisi, 273-295.