Aggression Through a Spiral of Violence: An Analysis on Series "Backstreets"

Öz

Şiddet Sarmalı İçinden Gelen Saldırganlık: Arka Sokaklar Dizisi Üzerinden Bir Analiz

Öz

Saldırganlık kelime anlamı ile failin mefulün yaşamına zarar vermesi, incitmesi amacını taşıyan bir davranış şeklidir. Saldırganlığın nedenlerini daha iyi anlayabilmek için belirli toplumsal çıkışlar üzerinde inceleme yapılması önem arz etmektedir. Saldırganlık öfke kontrolsüzlüğü içinde frontal korteks boşluğundan kaynaklanmasına rağmen, sosyalleşme sonucu etkisini attırmaktadır. Çevredeki her şeyin daha iyi anlaşılmasına sebep olan medya ve sunduğu TV dizileri insanların sanal ortamdan gerçekliğe geçmelerinde olgusal bir perspektif yansıtmaktadırlar. Bu çalışmada saldırganlığın en sık rastlanan alanı olan medya alanındaki diziler arasında “Arka Sokaklar” üzerinde sosyal öğrenme kuramı analizi içinde nitel bir çalışma yapmak amaçlanmıştır. Literatürde dizinin bu şekilde analizinin yapılmamış olmasının alana katkı açısından faydalı olacağı düşünülmüştür. Bu çalışma “Arka Sokaklar” dizisi ile sınırlıdır. Reyting açısından 2. ve 3. sıradaki dizilerin de analiz edilmelerinin alana katkıda önemli bir yarar sağlayacağı şüphesizdir. Sosyalleşme sürecinde öğrenilen saldırganlık, sterilizasyon ve sekülürazsyon misyonu içerisinde seyirciyi doğru ve yanlış arasındaki farka yöneltmektedir. Sosyal model olarak kişiliklerin, kabul edilen dizi karakterlerinin özellikle gençlerin ve çocukların düşüncelerinde, ifadelerinde, davranışın oluşumunda önemli bir katkı yarattığı aşikardır. Toplum içinde yer alan sahte vitrinlerin doğru göstergelerle yansıtılmasına duyulan ilgi, dizinin 15 yıldır reyting oranlarında en üst kademede kalmasına neden olmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Saldırgan davranış
• Sosyal öğrenme kuramı
• Güç
• Ödül
• Ceza

Kaynakça

1. Althusser, L. (2003). İdeoloji ve Devletin İdeolojik Aygıtları. (A. Tümertekin, Çev.) İstanbul: İttihaki Yayınları.
2. Anderson, C. A. (2002). Human Aggression. Annual Reviews Psychology, 53: 27-51.
3. Anık, C. (2014). İletişim Sosyolojisi Kuramsal Temeller. İstanbul: Derin Yayınları.
4. Bandura, A. (1971). Social Learning Theory. New York: General Learning Press.
5. Bulut, A. D. (2017). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin Saldırganlık Düzeylerinin Araştırılması: Ordu Üniversitesi Örneği. Munzur Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(10): 45-56.
6. Fischer, G.-N. (1994). Le ConceptsFondamentaux de la Psychologie Socaile. . Paris: Dunod.
7. Fromm, E. (1985). Özgürlük Korkusu. (R. Hakman, Çev.) İstanbul: Yaprak Yayınları.
8. Goffman, E. (2004). Günlük Yaşamda Benliğin Sunumu. (B. Cezar, Çev.) İstanbul: Metis Yayınları.

9. Harris, M. (2007). Studying Societies and Culture Marvin Harris's Cultural Materialism and its Legacy. (K. A. Sanderson, Dü.) New York: Routledge Taylor and Francis Group.
10. Kaypakoğlu, S. (2010). Kişilerarası İletişim Cinsiyet Farklılıkları Güç ve Çatışma. İstanbul: Derin Yayınları.
11. Korkmaz, İ. (2003). Sosyal Öğrenme Kuramı, Gelişim ve Öğrenme Psikolojisi (5. Baskı b.). (B. Yeşilyaprak, Dü.) Ankara: Pegema Yayıncılık.
12. Mead, G. H. (1934). Mind, Self, and Society From the Standpoint of a Social Behaviorist. C. W. Morris (Der.) Chicago: University of Chicago Press.
13. Reytingtv.com. https://www.reytingtv.com (18 Haziran 2021).
14. TDK Türk Dil Kurumu. Türk Dil Kurumu Sözlükleri. www.sozluk.gov.tr. (20 Mayıs 2021).
15. Ulağlı, S. (2017). Düşünüyorum Çünkü Öyle İstendi: Siyasal Paradigmalar ve Kültürel Emperyalizm. İstanbul: Efe Akademi Yayınları.