SOSYAL MEDYADA KRİZ İLETİŞİMİ: FUTBOL TARAFTARLIĞI PERSPEKTİFİ

Öz

Yeni iletişim teknolojileriyle ortaya çıkan sosyal medya, bireylerin her geçen gün daha fazla bağlandığı bir ortam olması sebebiyle kurumların da dikkatini çekmektedir. Kuruluşlar, geleneksel iletişim araçların yanı sıra sosyal ağları da kullanmaya başlamışlardır. Özellikle kriz durumlarında sosyal medya vasıtası ile hedef kitleleri ile daha hızlı ve daha az maliyetli bir iletişim kurmaya yönelmektedirler. Bununla birlikte sosyal medyayı etkin kullanmak suretiyle imajlarını korumayı ve düzeltmeyi amaçlamaktadırlar. Kriz yönetimi beklenmedik bir anda ortaya çıkan, kurumun rutin faaliyetlerini ters yönde etkileyen ve kötü sonuçlar doğuran, kurumun imajının, hedef kitleleriyle iletişiminin zarar görmemesi için yapılan bilinçli ve programlı kurumsal iletişim çalışmalarıdır. Günümüzde kriz yönetimini, sosyal medyadan bağımsız düşünmemek gerekmektedir. Literatürde önceki çalışmalar kuruluşların kriz durumlarında takipçilerine ya da halka nasıl tepkide bulunduklarını incelemeye yöneliktir. Bu çalışma, bir spor krizi durumunda taraftarların kurumu/kulübü destekleyici rollerini araştırmayı amaçlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal Medya,Kriz İletişimi Futbol

Kaynakça

1. Barnes, N. G. (2010), “How Do The Most Successful Companies Use Social Media?”, Marketing Research, https://docplayer.net/17149894-How-do-the-mostsuccessful- companies-use-social-media-by-nora-ganim-barnes.html [01/08/2019] Coombs, W. T. (2012), Ongoing crisis communication: Planning, managing, and responding (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage. Kuşay, Y. (2005), Kriz İletişiminde İnternetin Etkisi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul. Palen, L., Vieweg, S., Sutton, J., Liu, S.B. and Hughes, A. (2007), “Crisis Informatics: Studying Crisis in a Networked World”, Third International Conference on e-Social Science, Ann Arbor, MI, October, http://ess.si.umich.edu/papers/paper172.pdf [01/08/2019] Stephens, K. K., Malone, P. C. (2009), “If the organizations won’t give us information: The use of multiple new media for crisis technical translation and dialogue”, Journal of Public Relations Research, 21(2), 229–239. Scherp, A., Schwagereit, F., Ireson, N., Lanfranchi, V., Papadopoulos, S., Kritikos, A., Kopatsiaris, Y. and Smrs, P. (2009), “Leveraging Web 2.0 Communities in Professional Organizations”, W3C Workshop on the Future of Social Networking, Barcelona, Spain, h t t p : / / w w w . w 3 . o r g / 2 0 0 8 / 0 9 / m s n w s / p a p e r s / S c h e r p E t A l - LeveragingWeb2Communities.pdf [01/04/2019] Paksoy A. Ç. (1997), Türkiye’de Halkla İlişkiler Uygulamaları, Rota Yayınları, İstanbul. Reid J. L. (2000), Crisis Management, John Wiley&Sons, Inc., New York. Schonfeld D.J., Lichtenstein R., Pruett M. K., Linehan D. S., (2002), “How to Prapare for and Respond to a Crisis”, Association for Supervision and Curriculum Development, Alexandria, 24(4). Taylor, M., Perry, D. C. (2005), “Diffusion of traditional and new media tactics in crisis communication”, Public Relations Review, 31(2), 209–217. Tüz, M.V. (1996), Kriz Döneminde İşletme Yönetimi, Bursa: Ekin Kitabevi.