AN ANALYSIS ON #BELIEVEWOMEN MOVEMENT ON X

Öz

This research explores the #BelieveWomen movement on X as an example of how new media empowers feminism. New media amplifies feminist voices by allowing women to share experiences, connect with each other, and raise awareness. While online harassment exists, the overall benefit is undeniable. Focusing on X data, the study analyzes how the #BelieveWomen hashtag reflects gender issues and feminist movements in the digital world. By giving voice to victims of sexism, sexual assault, and abuse, #BelieveWomen plays a crucial role in feminist activism. However, potential downsides also require attention. This research, limited to X for timeliness, aims to contribute to the understanding of online feminism and its impact.

Anahtar Kelimeler

• Social Media
• Gender
• #BelieveWomen Movement

X’DE #BELİEVEWOMEN HAREKETİ ÜZERİNE BİR İNCELEME

Öz

Bu araştırma, yeni medyanın feminizmi nasıl güçlendirdiğine bir örnek olarak X'te #BelieveWomen hareketini incelemektedir. Yeni medya, kadınların deneyimlerini paylaşmasına, birbirleriyle bağlantı kurmasına ve farkındalık yaratmasına olanak tanıyarak feminist sesleri artırmaktadır. Çevrimiçi taciz mevcut olsa da, genel fayda tartışılmazdır. X verilerine odaklanan çalışma, #BelieveWomen etiketinin dijital dünyada toplumsal cinsiyet sorunlarını ve feminist hareketleri nasıl yansıttığını analiz etmektedir. #BelieveWomen, cinsiyetçilik, cinsel saldırı ve istismar mağdurlarına ses vererek feminist aktivizmde önemli bir rol oynamaktadır. Ancak, potansiyel olumsuz yanların da dikkate alınması gerekmektedir. Sadece X'e odaklanarak yapılan bu araştırma, çevrimiçi feminizmin ve onun etkisinin anlaşılmasına katkıda bulunmayı amaçlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal Medya
• Toplumsal Cinsiyet
• #BelieveWomen Hareketi

Kaynakça

1. Adams, R. (2015). Digital Communications and Feminism in Brazil: A Glance at Brazilian feminist Activism in Social Medi. London: King’s College.
2. Akan, E., & Gürhan, N. (2020). Feminizmin “E- Hali”: Dijital Feminizm Üzerine Bir Araştırma. e-FEMINISM: A STUDY ABOUT DIGITAL FEMINISM, 5-22.
3. Akan, E., & Gürhan, N. (2020, Aralık ). Feminizmin “E- Hali”: Dijital Feminizm Üzerine Bir Araştırma. Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, s. 4-22.
4. Alikılıç, Ö., & Baş, Ş. (2019, Mayıs 26). Dijital Feminizm: Hashtag’in Cinsiyeti. Fe Dergi: Feminist Eleştiri 11, s. 89-111.
5. Altunay, D. (2012). Kes-kopyala-yapıştır: bir sanat yüzeyi olarak ekran. D. A. Altunay içinde, Yeni medya ve... (s. 13-41). İstanbul: Anahtar Kitaplar Yayınevi.
6. Altuntaş, B., & Yeniçeri Alemdar, M. (2022, Eylül). Dijital Feminist Aktivizmde İletişim Ağı Olarak Twıtter Kullanımı. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, s. 862-891.
7. Arslan, F., & Gül Ünlü, D. (2023). Feminist Aktivizmin Sesinin Duyurulması Sürecinde Yeni Medya: Olanaklar ve Engellere Dair Uzman Görüşleri Üzerinden Bir Değerlendirme. Galatasaray Üniversitesi Journal of Communication, 6-29.
8. Arslan, F., & Ünlü, D. G. (2023). Feminist Aktivizmin Sesinin. Galatasaray Üniversitesi İleti-ş-im Dergisi, s. 6-29.

9. Aydın Çakır, A., & Türkeş Kılıç, S. (2021). Bilimsel Çalışmalarda Karma Yöntem Nasıl Kullanılır? Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 1-15.
10. Bayrak, T. (2021). Transformation of digital games in the context of simulation. T. Bayrak içinde, Digital future (s. 495-511). Berlin: Peter Lang GmbH.
11. Bayrak, T. (2024, Mart 19). Sanal Gerçeklik Sistemleri. Tamer Bayrak: tamerbayrak.com adresinden alındı
12. Bayrak, T. (2024). Yeni Medyada Sanal Gerçeklik Sistemlerinin Kodsal Gösterimi. İletişim Bilimi Araştırmları Dergisi, 3(2), 50-62.
13. Bayrak, T., & Yengin, D. (2024). Göz Takip Teknolojisi ve Yeni Medya. Yeni Medya Konferansı (s. 70-82). İstanbul: TOJDAC.
14. Beauvoir, S. (1986). Kadın. İstanbul: Payel Yayınevi.
15. Carstensen, T. (2014). Gender and Social Media: Sexism, Empowerement, or the Irrelevence of Gender? C. Carter, L. Steiner, & L. McLaughlin içinde, The Routledge Companion to Media and Gender (s. 482-483). New York: Roudledge.
16. Castells, M. (2012). Network of outrage and hope: Social movements in the Internet age. Cambridge: Polity Press.
17. Creswell, J., & Plano Clark, V. (2018). Designing and Conducting Mixed Method Research. Thousand Oaks: CA: Sage.
18. Çelik, Y. (2019, Mayıs). Yeni Medyada Kurumsal Sosyal Sorumluluk Üzerine. e-Journal of New Media, s. 164-177.
19. Çelik, Y. (2023). Timesup: A Feminist Movement on New Media. IV. Baskent International Conference On Multidisciplinary Studies (s. 1-8). Ankara: Iksad Global.
20. Çelik, Y. (2024). Cyberfeminism and Social Network. Y. Çelik içinde, Reconstructing Feminism through Cyberfeminism (s. 226-244). Leiden: Brill.
21. Çelik, Y., & Aydoğdu Çelik, M. (2023). İngiliz Romantik Şiirinin Yapay Zekâ Teknolojisiyle Görselleştirilmesi1. HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, s. 21-36.
22. Çelik, Y., & Karabıyık, A. Ç. (2024). Tekirdağ Köftesi Markası İçin Yapay Zekâ Destekli İçerik Üretimi. Y. Çelik, & A. Ç. Karabıyık içinde, Yeni Medya Çalışmaları Ve Yapay Zeka – I (s. 521-548). Ankara: İksad Yayınevi.
23. Deniz, Y. (2024, Mart 24). Dokunmatik Toplum. İstanbul, Beylikdüzü, Türkiye.
24. Dijk, J. (2018). Ağ Toplumu. İstanbul: Epsilon Yayınevi.
25. Donovan, J. (2015). Feminist Teori. İstanbul: İletişim Yayınları.
26. Edwards, L., Philip, F., & Gerard, Y. (2019). Communicating feminist politics? The double-edged sword of using. Feminist Media Studies, s. 1-18.
27. Elnur, A. (2022). Siberfeminizmden Teknofeminizme: Feminist Teknoloji Çalışmalarında Yaşanan Gelişmeler. AVRASYA Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 321-339.
28. Erhan, E. (2017). İnsan Kaynakları Tedarikinde Sosyal Medyanın Rolü. Ekonomi, İşletme ve Yönetim Dergisi, 53-63.
29. Fuchs, C. (2014). Sosyal Medya Eleştirel Bir Giriş. Ankara: NotaBene Yayınları.
30. Gümüş, B. (2022, Kasım). Twitter Paylaşımlarında Çevrimiçi Disinhibisyon’un Etkisi ve Yakın Kamu’nun Gelişmesi. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, s. 45-63.
31. Gedik, E. (2020). Dünyada ve Türkiye’de Dijital Feminizm İncelemesi: Gençlerin. Toplum ve Kültür Araştırmaları Dergisi, 123-136.
32. Gedik, E. (2020, 06 20). Dünyada Ve Türkiye’de Dijital Feminizm İncelemesi: Gençlerin Dijital Aktivizm Deneyimleri. Toplum ve Kültür Araştırmaları Dergisi, s. 123-136.
33. Greene, J., Caracelli, V., & Graham, W. (1989). Toward a Conceptual Framework for Mixed-Method. Educational Evaluation and Policy Analysis, 255–274.
34. Hileman, R. (2014). Defining Feminism in a Digital Age. LIBR 281, Community Informatics, 1-12.
35. Ilgın, H. Ö., Çelik, Y., & Uruç, H. (2019). Kurumsal İletişim Aracı Olarak Sosyal Medya. Sosyal Bilimler Metinleri, s. 63-75.
36. Jenkins, H. (2018). Cesur Yeni Medya Teknolojiler ve Hayran Kültürü. İstanbul: İletişim Yayınları.
37. Kaya, Ş. (2018). Kadın ve Sosyal Medya. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 563-576.
38. Mcluhan, M., & Fiore, Q. (1996). Yaradanımız Medya. İstanbul: Nora Kitap.
39. Mcluhan, M., & Powers, B. (2001). Global Köy. İstanbul: Scala Yayıncılık.
40. The Economist. (2024). Ekonominin Trendleri. Ekonominin Trendleri 2024. The Economist Newspaper, New York.
41. Özkan, S. (2017). Kadına Yönelik Şiddet Ve Sosyal Medya Aktivizmi Üzerine Bir Araştırma: Kadın Cinayetlerini Durduracağız Platformu Örneği. Atatürk İletişim Dergisi, s. 73-86.
42. Yengin, D. (2020). Dokunmatik Toplum. Der Yayınları.
43. Yengin, D. (2023). Çerçeveleme Hızının Sanal Gerçekliğe Etkisi. T. Bayrak içinde, Sanal Gerçekliğin Tetiklediği Semptomlar (s. 60-85). Der Yayınları.
44. Yengin, D. (2012). Dijital Oyunlarda Şiddet. İstanbul: Beta Yayıncılık.