Women Entrepreneurs in The Service Sector: Corum Research

Abstract

Hizmet Sektöründe Kadın Girişimciler: Çorum Araştırması

Öz

Günümüzde sosyal ve endüstriyel değişimler kadının iş hayatına girmesinde önemli bir etkendir. Teknolojideki yeniliklerin günden güne artması sebebiyle bilgiye erişmenin kolaylığı eğitimli kadın sayısında artışa neden olmuştur. Bu anlamda girişimcilik kadınlar için daha cazip bir iş alanı hale gelmektedir.

Bu çalışmanın amacı Çorum’da faaliyet gösteren kadın girişimcilerin hem cinsiyete dayalı girişimci özelliklerinin ve niteliklerinin belirlenmesi, hem de hizmet üretimi bağlamında değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaç kapsamında kadın girişimcileri üretim sektörüne yönlendirmek adına önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Girişim,Girişimcilik,Kadın Girişimciliği,Hizmet Üretimi

Kaynakça

1. Acar, N. (1998). Üretim Planlaması Yöntem Ve Uygulamaları. Ankara: Milli Prodüktivite Merkezi Yayınları.
2. Alkan, M. (2014). Girişimcilerin Girişimcilik, İnovasyon Yapma İnovatif Düşünce Ve İnovatif Girişimcilik Düzeylerinin İncelenmesi, 2, 1-26.
3. Anderson, C. ve Schneier, C. (1978). Locus of Control, Leader Behavior and Leader Performance Among Management Students. The Academy of Management Journal, 4.(21), 36-37; 690-698.
4. Arıkan, S. (2004). Girişimcilik Temel Kavramlar ve Bazı Güncel Konular. Ankara: Siyasal Kitapevi.
5. Atik, S. (2002). Kültürün Girişimciliğe Etkileri. Kara Harp Okulu Bilim Dergisi, 3, 38-48.
6. Aytaç, Ö. ve İlhan, S. (2007). Girişimcilik ve Girişimci Kültür: Sosyolojik Bir Persfektif. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18, 102-117.
7. Barbato, R., Demartino, R. ve Jacques, P. (2009, Spring). The Entrepreneurial Motivations Of Nonemployer Entrepreneurs. New England Journal Of Entrepreneurship, 1(12), 33-44.
8. Başar, M. (2013). Girişimcilik içinde Ünite 1: Girişimcilik ve Girişimcilik Süreçleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayını.

9. Bedük, A. (2005). Türkiye'de Çalışan Kadın ve Kadın Girişimciliği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 3(12), 106-117.
10. Bozkurt, Ö., Kalkan, A., Koyuncu, O. ve Alparslan, A. M. (2012, Ocak). Türkiye’de Girişimciliğin Gelişimi: Girişimciler Üzerinde Nitel Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (15), 229-247.
11. Büyükkeklik, M. (2007). Üretim Planlama Problemlerinde Doğrusal Programlama Modellerinin Kullanımı: Bir Üretim İşletmesinde Uygulama, (Yüksek Lisans Tezi), Niğde: Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
12. Casson, M., Yeung, B., Basu, A. ve Wadeson, N. (2006). The Oxford Handbook of Entrepreneurship. Great Britain : Oxford UniversityPress.
13. Cici, E. N. (2013). Kadınların Girişimcilik Yolunda Karşılaştıkları Sorunların Öz Girişimcilik Yetenekleri Üzerindeki Etkisi: Konya İlinde Bir Araştırma, (Yüksek Lisans tezi), Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
14. Çelik , A. ve Akgemci, T. (1998). Girişimcilik Kültürü ve KOBİ'ler . Ankara: Nobel Yayınevi.
15. Çetin, C. (1996). Yeniden Yapılandırma-Girişimcilik ve Küçük ve Orta Boy İşletmeler ve Bunların Özendirilmesi. İstanbul: Der Yayınları.
16. Çetin, M. (2013). Erzincan Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Girişimcilik Algısı Ve Girişimcilik Profili. Uluslararası Girişimcilik ve Kariyer Sempozyumu Bildiriler Kitabı, Muğla, 570-590.
17. Demir, N. (2015). Türkiye'de Girişimcilik ve Kadın. Kalkınmada Anahtar Verimlilik (315).
18. Dhillon, P. (1993). Women Entrepreneurs: Problems and Prospects. New Delhi: Blaze .
19. Dilsiz, İ. ve Kölük, N. (2005). Girişimcilik. Ankara: Detay Yayıncılık.
20. Dinçer, Ö. (1999). İşletme Yönetimine Giriş. İstanbul: Beta Yayınevi.
21. Ecevit, Y. (1993). Kadın Girişimciliğinin Yaygınlaşmasına Yönelik Bir Model Önerisi. Kadın girişimciliğin yaygınlaşmasına yönelik bir model önerisi, Kadın Girişimciliğe Özendirme ve Destekleme Paneli Bildiriler ve Tartışmalar, Devlet Bakanlığı Kadın ve Sosyal Hizmetler Müsteşarlığı Kadının Statüsü ve Sorunları Genel Müdürlüğü, Eğitim Semineri. (74), 30-35
22. Erdem, F. (2001). Girişimcilerde Risk Alma Eğilimi ve Belirsizliğe Tolerans ilişkisine Kültürel Yaklaşım. Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi(2), 43-61.
23. Erktürk, E. (2015). Girişim İlham Kaynakları. Startup Doğan Burda Dergi Yayıncılık.
24. Gökakın, Z. (2000). Doksanlı Yılların Yeni Kahramanları: Türkiye'de Girişimci Kadın Profili. Nevşehir: 8. Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildiriler Kitabı.
25. Gönüllü, M. ve İçli, G. (2001). Çalışma Yaşamında Kadınlar: Aile ve Ev İlişkileri. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 25(1), 81-100.
26. Gusseinova, D. (2015). Sosyal Girişimcilik Olgusu Ve Bir Örnek Olay İncelemesi, (Yüksek Lisans Tezi), İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
27. Güney, S. (2006). Kadın Girişimciliğine Genel Bakış. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 1(1), 25-43.
28. Gürdoğan, N. (2008). Girişimcilik Ve Girişim Kültürü. İstanbul: İgiad Yayınları.
29. Gürol, M. A. (2000). Türkiye’de Kadın Girişimci ve Küçük İşletmesi: Fırsatlar, Sorunlar, Beklentiler ve Öneriler. Ankara: Atılım Üniversitesi Yayınları.
30. Güzel, M. (2010). Ekonomi ve Üretim İlişkisi. Araştırma-Ekonomi ve Üretim İlişkisi.
31. Hisrich, D. R. (2002). Entrepreneurship, USA: McGraw Hill Higher Education.
32. Hisrich, R., & Peters, M. (1998). Entrepreneurship. New York: Irwin Mc Graw Hill.
33. Hughes, K. (2003). Pushed or Pulled? Women’s Entry Into Self-Employment and Small Business Ownership. Gender, Work and Organization, 10(4), 437-438.
34. İlter, B. (2010). Girişimcilik Sürecinde Kadın Girişimcilerin Karşılaştıkları Sorunların Analizi: Kagider Örneği. Ankara: Adalet Yayınevi.
35. İraz, R. (2005). Yaratıcılık ve Yenilik Bağlamında Girişimcilik ve KOBİ’ler. Konya: Çizgi Kitapevi.
36. İrmiş, A., & Barutçu, E. (2012). Öğrencilerin Kendilerini Girişimci Bir Kişiliğe Sahip Görmelerini Ve İş Kurma Niyetlerini Etkileyen Faktörler: Bir Alan Araştırması. Atatürk Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi, 26(2), 1-2.
37. İş ve Meslek Sahibi Kadınlar Derneği. (2010). Konya Saha Çalışması Raporu.
38. Kağnıcıoğlu, H., Aydın, S., Hasgül, S. ve Anagün, S. (2012). Üretim Yönetimi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları
39. Karalar, R., Özalp, İ., Maviş, F., Geylan, R., Tenekecioğlu, B., Şahin, M. ve Aydın, N. (2006). Genel İşletme. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayını.
40. Keskin, S. (2014). Türkiye’de Kadın Girişimcilerin Durumu. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 9(1), 84.
41. Kobu, B. (2008). Üretim Yönetimi. İstanbul: Beta Basım Yayın
42. Kurt, S., & Savrul, M. (2016). “Girişimcilik Faaliyetlerinin Ekonomik Büyüme Üzerindeki Etkisi: Nascent Örneği”. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 6(2), 341-355.
43. Kutanis, R. ve Alpaslan, S. (2006). Girişimci ve Yönetici Kadınların Profili Farklı Mıdır? Afyon Kocatepe Üniversitesi İBF Dergisi, 8(2), 139-153.
44. Küçük , O. (2005). Girişimcilik ve Küçük İşletme Yönetimi. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
45. Küçükaltan, D. (2009). Genel Bir Yaklaşımla Girişimcilik. Girişimcilik Ve Kalkınma Dergisi, 4(1), 21-28.
46. Landström, H. (2005). Pioneers In Entrepreneurship And Small Business Research. Springer Science.
47. Mungan, S. (2013). Kadın Girişimcilik Değerleri İle Kadın Girişimcilik Algısı Arasındaki İlişkide Girişimcilik Eğitimlerinin Rolü, (Yüksek Lisans Tezi), İstanbul: Marmara üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
48. Narin, M., Maşrap, A., & Gürol, M. A. (2006). Global Kadın GiriĢimciliğinin Maksimizasyonunu Hedefleme: Uluslar arası Arenada Örgütlenme ve Ağ Oluşturma. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 8(1), 69.
49. Nayır, D. Z. (2008). İşi Ve Ailesi Arasındaki Kadın: Tekstil Ve Bilgi İŞlem Girişimcilerinin Rol Çatışmasına Getirdikleri Çözüm Stratejileri. Ege Akademik Bakış, 8(2), 631-650.
50. Odabaşı, Y. (2005). Girişimcilik. Eskişehir: T.C. Anadolu Üniversitesi Yayını.
51. Özdevecioğlu, M. ve Cingöz, A. (2009). Sosyal Girişimcilik Ve Sosyal Girişimciler: Teorik Çerçeve. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(32), 81-95.
52. Özkul, G. (2007). Kapitalist Sistemin Sürükleyici Aktörleri: Ekonomik Teoride Girişimciler. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(12), 343-366.
53. Özkul, G. ve Dulupçu, M. (2007). Kişisel Gelişimin Girişimci Tipleri Üzerine Etkisi: Antalya-Isparta İllerinde Bir İnceleme. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 2(2), 89.
54. Öztürk, M. D. (2016). Türkiye'de Kadın Girişimcilik: Kadınları Girişimciliğe Yönelten Faktörler, Karşılaştıkları Sorunlar ve Çözüm Önerileri, (Yüksek Lisans Tezi), İstanbul: İstanbul Ticaret Üniversitesi Dış Ticaret Enstitüsü.
55. Özyılmaz, A. M. (2016). Türkiye'de Kadın Girişimciliği ve Girişimci Kadınların Karşılaştıkları Sorunlar Üzerine Bir Araştırma, (Yüksek Lisans Tezi), Nevşehir: Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
56. Rajavel, S. (2016). “Challenges of Women Entrepreneurs”. Primax International Journal of Commerce and Management Research, 12-14.
57. Rauch, A. ve Frese, M. (2000). Psychological approaches to entrepreneurial success: A general model and an overview of findings . In C.L. Cooper & I.T. Robertson (Eds.), International Review of Industrial and Organizational Psychology, 101-142.
58. Russell, S. ve Taylor, W. (1995). Production and Operations Management Focusing on Quality and Competitiveness. New Jersey: Prentice-Hall.
59. Saray, G. (1993). Türkiye’de Kadın Girişimciliği, Kadını Girişimciliğe Özendirme ve Destekleme Paneli. Devlet Bakanlığı Kadın ve Sosyal Hizmetler Müsteşarlığı Kadının Statüsü ve Sorunları Genel Müdürlüğü Eğitim Serisi, Ankara, 117-125.
60. Sinanoğlu Koç, E. (2005). .Kadın GiriĢimciler Kavramı ve Serbest Meslek Mensubu Kadın Girişimcilere İlişkin Konya İlinde Uygulamalı Bir Araştırma. Konya: Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstiitüsü.
61. Sipahi, E. (1997). Türkiye’de Girişimcilik ve Kadın Girişimciler Üzerine Bir Araştırma. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
62. Smith, N. ve Miner, J. (1983). “Type of Entrepreneur, Type of Firm, And Managerial Motivation: Implications for Organisational Life Cycle Theory. Strategic Management Journal(4), 225-240.
63. Soysal, A. (2010). Türkiye'de Kadın Girişimciler: Engeller Ve Fırsatlar Bağlamında Bir Değerlendirme. Ankara Üniversitesi Sbf Dergisi, 65(1), 84-114.
64. Soysal,A.(2010). Kadın Girişimcilerin Özellikleri, Karşılaştıkları Sorunlar ve İş Kuracak Kadınlara Öneriler: Kahramanmaraş İlinde Bir Araştırma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 5(1), 71-95.
65. Takay, B. A., Tüzün, İ. K., Kıral, S., Çiftçi, S. ve Batum, U. (2014). Ankara'da Kadın Girişimciliği Örnekler Ve Yol Haritası, Ekim 2014 Araştırmalar Serisi-2, Ankara: Ankara Kalkınma Ajansı.
66. Tekin, M. (2005). Hayallerin Gerçeğe Dönüşümü: Girişimcilik. Konya: Günay Ofset.
67. Tekin, M. (2012). Üretim Yönetimi. Konya: Günay Ofset.
68. Tosunoğlu, T. (2003). Girişimcilik ve Türkiye’nin Ekonomik Gelişme Sürecinde Girişimciliğin Yeri, (Doktora Tezi), Eskişehir: Eskişehir Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
69. TÜSİAD. (2002). Türkiye’de Girişimcilik. TÜSİAD Yayınları.
70. Üreten , S. (2002). Üretim / İşlemler Yönetimi Stratejik Kararlar Ve Karar Modelleri, Ankara: Gazi Kitapevi.
71. Üreten, S. (1998). Üretim / İşlemler Yönetimi Planlama ve Denetim Kararları, Karar Modelleri ve İyileştirme Yaklaşımları. Ankara: Gazi Üniversitesi Yayınları.
72. Weiler, S. ve Bernasek, A. (2001). Dodging the glass ceiling? Networks and the new wave of women entrepreneurs. The Social Science Journal, (38), 85-103.
73. Yamak, O. (1999). Üretim Yönetimi. İstanbul: Alfa Basım Yayın.
74. Yaşar, F. (2017). Düzce İlinde Kadın Girişimcilik Profilinin Belirlenmesi, (Yüksek Lisans Tezi), Düzce: Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
75. Yetim, N. (2002). Sosyal Sermaye Olarak Kadın Girişimciler: Mersin Örneği. Ege Akademik Bakış; Ekonomi, İşletme, Uluslararası İlişkiler ve Siyaset Bilimi Dergisi, 2(2), 79-92.
76. Yörük, D. ve Ağca, V. (2006). Bağımsız Girişimcilik ve İç Girişimcilik Arasındaki Farklar: Kavramsal Bir Çerçeve. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 2(8), 155-173.