Meme kanseri tanısı konmuş kadınlarda risk faktörlerinin güncel veriler ışığında gözden geçirilmesi
Öz
Amaç: Bu çalışmada meme malign neoplazm tanısı konmuş hastalarda risk düzeyi değerlendirildi ve risk faktörlerinin erken tanı için yapılan tarama çalışmalarına katkısı araştırıldı.
Hastalar ve yöntemler: Turgut Özal Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Genel Cerrahi polikliniğine Ocak 2005 - Aralık 2012 tarihleri arasında meme hastalıkları şikayetiyle başvuran, meme formu tam olarak doldurulmuş meme malign neoplazmı tanısı konmuş 290 kadın hasta (ort. yaş 49.2 yıl; dağılım 25-75 yıl) çalışmaya dahil edildi. Veri toplama aracı olarak hastanenin elektronik veri tabanı ve verilerin değerlendirilmesinde sayı ve yüzdelik dağılımlar kullanıldı.
Bulgular: Araştırma kapsamında yer alan kadınların %90’ının 35 yaş üstü, %86.6’sının evli, %59’unun fazla kilolu olduğu belirlendi. %93.8’inin 15 yaş öncesi menarş, %61.7’sinin adetlerinin düzensiz, %44.8’inin premenopozal dönemde, %38.3’ünün postmenopozal dönemde ve %54.5’inin 50 yaş sonrası menopoz dönemde olduğu belirlendi. %33.8’inin iki çocuğa gebe kaldığı, %52.8’inin bir veya iki kez doğum yaptığı ve %60.4’ünün ilk doğumlarını 20-30 yaş aralığında yaptığı, %39’unun çocuklarını en çok 12 ay emzirdiği, %72.1’inin oral kontraseptif kullanmadığı, kullananların %84’ünün beş yıldan az kullandığı, %92.4’ünün hormon replasman tedavisi kullanmadığı, kullananların %81.8’inin beş yıldan az kullandığı belirlendi. Kadınların %90.7’sinin rahim ve yumurtalıklara ait patolojilerinin olmadığı, %69.3’ünün memeyle ilgili herhangi bir ameliyat geçirmediği, %74.4’ünün ailesel meme kanseri öyküsü olmadığı, %41.2’sinin yakınmasının olmadığı ve %52.8’inde fizik muayene bulgusu saptandığı belirlendi.
Sonuç: Araştırma kapsamına alınan kadınların meme kanseri gelişmesine neden olan güncel risk faktörlerine anlamlı ölçüde sahip oldukları ve kadınların erken tanı için yapılan tarama işlemlerinde etkin rol üstlenmeleri gerektiği kanısına varıldı. Bu bağlamda kadınların bilinçlendirilmesi için yapılması gereken çalışmaların oldukça önemli olduğu düşünüldü.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Montazeri A, Vahdaninia M, Harirchi I, Harirchi AM, Sajadian A, Khaleghi F, et al. Breast cancer in Iran: need for greater women awareness of warning signs and effective screening methods. Asia Pac Fam Med 2008;7:6.
- Evcimik, T. Meme kanserinde prognostik faktörlerin sağ kalıma etkisi. [Uzmanlık Tezi], İstanbul: T.C Sağlık Bakanlığı İstanbul Göztepe Eğitim ve Aratırma Hastanesi; 2008.
- Karayurt Ö. Champion sağlık inanç modeli ölçeği'nin türkiye için uyarlanması ve kendi kendine meme muayenesi uygulama sıklığını etkileyen faktörler. [Doktora Tezi], İzmir: Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi; 2013.
- Kılıç S, Uçar M, Seymen E, İnce S, Ergüvenli Ö, Yıldırım A ve ark. Kendi Kendine Meme Muayenesi Bilgi ve Uygulamasının GATA Eğitim Hastanesinde Görevli Hemire, Hemirelik Öğrencileri ve Hastaneye Müracaat Eden Kadın Hastalarda Aratırılması. Gülhane Tıp Dergisi 2006;48:200-4.
- Kopans DB. The positive predictive value of mammography. AJR Am J Roentgenol 1992;158:521-6.
- Dayanır LÖ, Özdemir A. Meme değerlendirmelerinde fizik muayene, ultrasonografi ve mamografi bulgularının karılatırılması. ADÜ Tıp Fak Dergisi 2000;1:9-12.
- Eryılmaz MA, Bodur S, Civcik S, Durduran Y. KETEM’e bavuran kadınlarda meme ikayetlerinin değerlendirilmesi. Selçuk Tıp Dergisi 2012;28:98- 103.
- Yılmazel G. Çorum ili kırsalında yaayan 20 ya ve üzerindeki kadınların kendi kendine meme muayenesi yapma durumları ve meme kanseri risk faktörlerinin belirlenmesi. Meme Sağlığı Dergisi 2013;9:82-7.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Sümeyra Çakır
Bu kişi benim
Şeyda Nur Arslan
Bu kişi benim
Ahmet Türkan
Bu kişi benim
Berrin Kara
Bu kişi benim
Aydın İnan
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
1 Eylül 2016
Gönderilme Tarihi
1 Ağustos 2016
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 2 Sayı: 3