RUSSIA-UKRAINE WAR: READING THE INTERNATIONAL MEDIA'S ECONOMIC POLICY THROUGH SANCTIONS NEWS

Öz

In international relations, various ways are being tried for states to maintain their existence in the system and to act in line with their own interests. While the use of force within the international system has been the main reason for the existence of states themselves, the use of military force has been replaced by different methods over time. The use of economic force is one of the most preferred methods of hard power. The use of economic force and sanctions is when a country manipulates and manipulates the target country in its own interests. The aim of this study is to focus on how the use of hard power and the media direct international relations and how hegemony is imposed on the states involved in the system. Within the scope of the study, the reflections of the sanctions imposed by the USA, the EU and the UK against Russia as a result of the Russia-Ukraine war in the international press were analyzed. In line with the aim of the study, mainstream newspapers from the USA, England, France and Germany, each of which is widely read in its own country, were selected and the online platforms of these newspapers were analyzed by critical discourse analysis.

Anahtar Kelimeler

• International relations
• economic power
• hegemony
• critical discourse analysis

KÜRESEL YAPTIRIMLARIN MEDYA SÖYLEMİ: BATI BASININDA İDEOLOJİK ÇERÇEVELEME PRATİKLERİ

Öz

Uluslararası ilişkilerde devletlerin sistem içerisinde varlığını sürdürmesi ve kendi çıkarları doğrultusunda hareket etmesine ilişkin çeşitli yollar denenmektedir. Uluslararası sistem içinde güç kullanmak devletlerin kendi varlıklarının asıl sebebi olurken, askeri güç kullanımı zaman içerisinde yerini farklı yöntemlere bırakmıştır. Ekonomik güç kullanımı sert gücün en çok tercih edilen yöntemlerinden birisidir. Ekonomik güç kullanımı ve yaptırımlar, bir ülkenin hedef ülkeyi kendi çıkarları doğrultusunda yönlendirmesi ve manipüle etmesidir. Bu çalışmanın amacında, sert güç kullanılması ile medyanın uluslararası ilişkilere nasıl yön verdiği ve sistemde hegemonyanın dahil olan devletlere nasıl kabul ettirildiği üzerine odaklanılmıştır. Çalışma kapsamında, Rusya-Ukrayna savaşı sonucunda ABD, AB ve İngiltere tarafından Rusya’ya karşı uygulanan yaptırımların uluslararası basında yansımaları analiz edilmiştir. Çalışmanın amacı doğrultusunda, ABD, İngiltere, Fransa ve Almanya’dan her biri kendi ülkesinde çok okunan ana akım gazeteler seçilmiş ve bu gazetelerin online platformları eleştirel söylem analizi ile çözümlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Uluslararası ilişkiler
• ekonomik güç
• hegemonya
• eleştirel söylem analizi

Kaynakça

1. Acar, Y. (2017). Ekonomik yaptırımlar ve Türkiye örneği. Uluslararası İlişkiler Dergisi, 14(56), 3-25.
2. Akkutay, B. Ü. (2014). Ekonomik yaptırımlar: Teorik çerçeve ve tarihsel gelişim. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 69(3), 491-517.
3. Akıner, N. (2014). Medya ekonomisi ve işletmeciliği. Literatürk.
4. Alhassan, A. (2004). Development communication policy and economic fundamentalism in Ghana. International Journal of Communication, 14, 114-133.
5. Althusser, L. (2010). İdeoloji ve devletin ideolojik aygıtları (A. Tümertekin, Çev.). İthaki Yayınları.
6. Axelrod, R., & Keohane, R. O. (1985). Achieving cooperation under anarchy: Strategies and institutions. World Politics, 38(1), 226-254.
7. Baldwin, D. A. (1993). Neoliberalism, neorealism, and world politics. Neorealism and Neoliberalism: The Contemporary Debate, 3-25.
8. Baldwin, D. A. (2016). Power and international relations: A conceptual approach. Princeton University Press.

9. Buzan, B., & Acharya, A. (2018). The making of global international relations: Origins and evolution of IR at its centenary. Cambridge University Press.
10. Dahl, R. A. (1957). The concept of power. Behavioral Science, 2(3), 201-215.
11. Drury, A. C. (2005). Economic sanctions and presidential decisions: Models of political rationality. Palgrave Macmillan.
12. Entman, R. M. (1993). Framing: Toward clarification of a fractured paradigm. Journal of Communication, 43(4), 51-58.
13. Erdoğan, İ. (1995). Yeni dünya düzeni, uluslararası ilişkiler ve iletişim. Bilim ve Sanat Yayınları.
14. Erdoğan, İ. (1997). İletişimi toplumsal ilişkiler bağlamında düşünmek. Erk Yayınları.
15. Erdoğan, İ. (2013). Medya teori ve araştırmaları. Erk Yayınları.
16. Evans, G., & Newnham, J. (2007). The Penguin dictionary of international relations. Penguin Books.
17. Farrall, J. M. (2007). United Nations sanctions and the rule of law. Cambridge University Press.
18. Fiske, J. (2003). İletişim çalışmalarına giriş (S. İrvan, Çev.). Ark Yayınevi.
19. Fung, A. Y. H. (2006). Think globally, act locally: China's rendezvous with MTV. Global Media and Communication, 2(1), 71-88.
20. Garnham, N. (2008). Medya ve iletişim çalışmalarında kültürel çalışmalara eleştirel bir bakış. Dost Kitabevi.
21. Girgin, A. (2002). Haber ajansları: Türk haber ajansları ve Anadolu Ajansı. İnkılap Kitabevi.
22. Gottemoeller, R. (2011). The evolution of sanctions in practice and theory. Survival, 53(1), 99-110.
23. Güngör, N. (2013). İletişim: Kuramlar, yaklaşımlar. Siyasal Kitabevi.
24. Hall, S. (1994). Encoding/decoding. Culture, Media, Language, 128-138.
25. Herman, E. S., & Chomsky, N. (2006). Rızanın imalatı: Kitle medyasının ekonomi politiği (E. Abadoğlu, Çev.). Aram Yayıncılık.
26. Heywood, A. (1992). Political ideologies: An introduction. Palgrave Macmillan.
27. Hufbauer, G. C., Schott, J. J., & Elliott, K. A. (2007). Economic sanctions reconsidered (3. baskı). Peterson Institute for International Economics.
28. İnal, A. (1995). Yazılı basın haberlerinde 'yapı' ve 'ideoloji'. Toplum ve Bilim, 66, 111-138.
29. Kaempfer, W. H., & Lowenberg, A. D. (2003). The political economy of economic sanctions. İçinde W. F. Shughart II & L. Razzolini (Ed.), The Elgar companion to public choice (ss. 438-459). Edward Elgar.
30. Keohane, R. O. (1984). After hegemony: Cooperation and discord in the world political economy. Princeton University Press.
31. Keyman, E. F. (2006). Küreselleşme, sivil toplum ve İslam. İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
32. Knutsen, T. L. (2006). Uluslararası ilişkiler teorisi tarihi (M. Öz, Çev.). Kaynak Yayınları.
33. Morgenthau, H. J. (1948). Politics among nations: The struggle for power and peace. Alfred A. Knopf.
34. Nye, J. S. (2003). Understanding international conflicts: An introduction to theory and history (4. baskı). Longman.
35. Okur, M. A. (2015). Neo-Gramşiyan hegemonya kavramının uluslararası ilişkiler disiplinine katkıları. Alternatif Politika, 7(3), 448-477.
36. Özer, Ö. (2011). Haber söyleminde iktidar: Televizyon haberleri eleştirel bir çözümleme. Literatürk.
37. Özdemir, H. (2008). Uluslararası ilişkilerde güç: Çok boyutlu bir değerlendirme. Alfa Yayınları.
38. Özlük, E. (2015). Uluslararası ilişkiler disiplininin gelişimi ve eleştirisi. Bilig, 75, 235-258.
39. Shoemaker, P. J., & Reese, S. D. (2014). Mediating the message in the 21st century: A media sociology perspective (3. baskı). Routledge.
40. Slattery, M. (2003). Key ideas in sociology. Nelson Thornes.
41. Stevenson, N. (2008). Medya kültürleri: Sosyal teori ve kitle iletişimi (G. Orhon & B. E. Aksoy, Çev.). Ütopya Yayınevi.
42. Tung, R. L. (2007). The human resource challenge to outward foreign direct investment aspirations from emerging economies: The case of China. International Journal of Human Resource Management, 18(5), 868-889.
43. Van Dijk, T. A. (1988). News as discourse. Lawrence Erlbaum Associates.
44. Van Dijk, T. A. (1998). Ideology: A multidisciplinary approach. Sage Publications.
45. Yaylagül, L. (2017). Kitle iletişim kuramları: Egemen ve eleştirel yaklaşımlar (8.baskı). Dipnot Yayınları.