TELEVİZYON ANLATISININ PLATFORMLAŞMASI: YAYIN AKIŞI, ALGORİTMİK KÜRASYON VE İZLEYİCİ DENEYİMİ

Öz

Dijital platformların yaygınlaşması, televizyonun üretim, dağıtım ve izlenme biçimlerini önemli ölçüde dönüştürmüştür. Geleneksel televizyon uzun süre yayın akışı, kanal programlaması, haftalık bölüm düzeni ve eşzamanlı izleme pratikleri üzerinden tanımlanırken; dijital platformlar televizyon içeriğini katalog, arayüz, algoritmik öneri sistemleri ve isteğe bağlı izleme mantığı içinde yeniden konumlandırmıştır. Bu çalışma, dijital platformlar çağında televizyon anlatısının dönüşümünü yayın akışı, platformlaşma, algoritmik kürasyon, binge-watching ve izleyici deneyimi kavramları etrafında kuramsal olarak tartışmayı amaçlamaktadır. Makale, ampirik veri toplamaya dayalı bir araştırma değil; televizyon çalışmaları, platform çalışmaları ve izleyici deneyimi literatüründen hareketle geliştirilen kavramsal bir değerlendirmedir. Çalışmada televizyon anlatısı yalnızca hikâye, olay örgüsü ya da karakter gelişimi düzeyinde değil; bölüm yapısı, sezon düzeni, anlatısal süreklilik, izleme ritmi ve içerik dolaşımıyla birlikte ele alınmaktadır. Makalenin temel argümanı, dijital platformların televizyonu ortadan kaldırmadığı; televizyonun yayın akışı merkezli yapısını katalog, arayüz, algoritmik görünürlük ve isteğe bağlı izleme pratikleri içinde yeniden biçimlendirdiğidir. Bu çerçevede televizyon, platformlar çağında sona eren bir medya formu olarak değil, farklı teknolojik, ekonomik ve kültürel koşullar altında yeniden yapılanan bir anlatı ve izleme rejimi olarak değerlendirilmelidir.

Anahtar Kelimeler

• Televizyon Anlatısı
• Dijital Platformlar
• Platformlaşma
• Algoritmik Kürasyon
• İzleyici Deneyimi

THE PLATFORMIZATION OF TELEVISION NARRATIVE: BROADCAST FLOW, ALGORITHMIC CURATION, AND VIEWER EXPERIENCE

Öz

The proliferation of digital platforms has significantly transformed the production, distribution, and viewing practices of television. While traditional television has long been defined through broadcasting flow, channel scheduling, weekly episode structures, and synchronous viewing practices, digital platforms have repositioned television content within the logics of catalogues, interfaces, algorithmic recommendation systems, and on-demand viewing. This study aims to theoretically discuss the transformation of television narrative in the age of digital platforms through the concepts of flow, platformisation, algorithmic curation, binge-watching, and viewer experience. Rather than relying on empirical data collection, the article offers a conceptual assessment based on the literature of television studies, platform studies, and audience/viewer experience. In this study, television narrative is not considered solely in terms of story, plot, or character development; instead, it is examined together with episode structure, seasonality, narrative continuity, viewing rhythm, and content circulation. The main argument of the article is that digital platforms do not eliminate television; rather, they reshape its flow-centred structure through catalogues, interfaces, algorithmic visibility, and on-demand viewing practices. In this regard, television should not be understood as a media form that has come to an end in the platform era, but as a narrative and viewing regime that is being reconfigured under changing technological, economic, and cultural conditions.

Anahtar Kelimeler

• Television Narrative
• Digital Platforms
• Platformization
• Algorithmic Curation
• Viewer Experience.

Kaynakça

1. Chalaby, J. K. (2024). The streaming industry and the platform economy: An analysis. Media, Culture & Society, 46(3), 552–571.
2. Ellis, J. (2000). Seeing things: Television in the age of uncertainty. I.B. Tauris.
3. Kocagür, S. C. (2022). Türkiye’deki dijital platformlar ve değişen içerik biçimi: Tek sezonluk diziler. Kocaeli Üniversitesi İletişim Fakültesi Araştırma Dergisi, 20, 70–91.
4. Lotz, A. D. (2018). We now disrupt this broadcast: How cable transformed television and the internet revolutionized it all. MIT Press.
5. Mikos, L. (2016). Digital media platforms and the use of TV content: Binge watching and video-on-demand in Germany. Media and Communication, 4(3), 154–161.
6. Nieborg, D. B., & Poell, T. (2018). The platformization of cultural production: Theorizing the contingent cultural commodity. New Media & Society, 20(11), 4275–4292.
7. Pajkovic, N. (2022). Algorithms and taste-making: Exposing the Netflix recommender system’s operational logics. Convergence: The International Journal of Research into New Media Technologies, 28(1), 214–235.
8. Pittman, M., & Sheehan, K. (2015). Sprinting a media marathon: Uses and gratifications of binge-watching television through Netflix. First Monday, 20(10).

9. Poell, T., Nieborg, D., & van Dijck, J. (2019). Platformisation. Internet Policy Review, 8(4), 1–13.
10. Sarı, Ü., & Türker, H. (2021). Dijital platform kullanıcılarının izleme alışkanlıklarına yönelik bir araştırma: Netflix örneği. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(1), 59–80.
11. Starosta, J. A., & Izydorczyk, B. (2020). Understanding the phenomenon of binge- watching—A systematic review. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(12), Article 4469.
12. Tüzün Ateşalp, S., & Başlar, G. (2020). İnternette dizi izleme pratiklerinin dönüşümü: Aşırı izleme (binge-watching) üzerine bir araştırma. Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi, 32, 108–136.
13. Williams, R. (2003). Television: Technology and cultural form (3rd ed.). Routledge. (Original work published 1974).