Toplumsal Yapıların Oluşumuna Dair Etik Bir Anlatı: İkinci Doğa

Öz

Bu çalışma, ikinci doğa kavramının, etiğin önemli bir bileşeni olduğunu açıklamak istemektedir. Aristoteles ile başlatılan bu kavram, Cicero, Saint Augustin, Saint Thomas, Rousseau, Hegel gibi pek çok düşünür tarafından ele alınmıştır. Bu kavram ilk kullanıldığında bir ethos bileşeni iken, tarih içerisinde pek çok anlam değişmesi-dönüşmesine tanık olmuştur. Ülkemiz akademik çalışmaları içerisinde kendine yeterince yer bulamayan bu kavrama, bu çalışma içerisinde bazı düşünürlerin karşılaştırmalı görüşleri çerçevesinde değinilecektir. Bununla birlikte kavramın, düşünce tarihindeki gelişimine dair seçilen filozoflardan örneklendirmelerde bulunulacak ve tartışmaya eleştirel bir sonuç getirilecektir.

Anahtar Kelimeler

• Birinci Doğa, İkinci Doğa, Etik, Hegel, Devlet, Hukuk

An Ethic Narrative About the Formation of Social Structures: Second Nature

Öz

In this paper, the concept of second nature, declares that it is an important component of ethics. This concept initiated by Aristotle, also considered by many thinkers as Cicero, St. Augustin, St. Thomas, Rousseau, Hegel. When this concept was first used, has been witness to many meaning changes-conversions in history, while an ethos component. This concept, which can not find enough space in our country's own academic work,will be discussed in the framework of comparative views of some thinkers in this paper. Neverthless, the choosen philosopher in the development of history of ideas, will be made illustrate and will be a critical outcome of the discussion.

Anahtar Kelimeler

• First Nature,Second Nature,Ethic,Hegel,State,Law

Kaynakça

1. Aristoteles (1911). Nikomachische Ethik. Eugen Rolfes (trans.). Leipzig: Felix Meiner Verlag.
2. -------------(1997). Nikomakhos’a Etik. Saffet Babür (çev). Ankara: Ayraç Yayınları.
3. -------------(2014). Nikomakhos’a Etik. Furkan Akderin (çev.). İstanbul, Say Yayınları.
4. Cobben, Paul (2002). Das Gesetz der multikulturellen Gesellschaft – Eine Aktualisierung von Hegels Grundlinien der Philosophie des Rechts. Würzburg: Verlag Königshausen & σeumann.
5. Hegel, Georg Wilhelm Friedrich (1989). Vorlesungen über die Philosophie der Geschichte. 20 ciltlik tüm eserleri içinde 12. Cilt. 2. Baskı. Frankfurt am Main: Suhrkamp Verlag.
6. Kassar, σadja El (200κ). “Erste und zweite Natur – Zu McDowells Begriff der Bildung”. Lebenswelt und Wissenschaft adlı 21. Almanca Felsefe Kongresinde sunulan makale. Duisburg Üniversitesi.
7. Müller, Götz (199θ). Jean Paul im Kontext – Gesammelte Aufsätze. Würzburg: Verlag Königshausen&σeumann.
8. Platon (1985). Der Staat. Friedrich Schleiermacher (übers.) Berlin: Akademie Verlag

9. Rapic, Smail (2007).Ethische Selbstverständigung. Kierkegaard Studies edisyonu. Hermann Deuser (ed.), Berlin: Walter de Gruyter Verlag.
10. Raufelder, Diana Tatjana (2006). Die Bedeutung des Lehrer-Schüler Verhältnisses im Bildungsprozeß – eine Etnographie. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Freie Universität Berlin.
11. Spahn, Christian (2012). “Zwecke der σatur und Zwecke des Menschen. Zum Verhältnis von σaturbegriff und Bildungsbegriff”. Bildung und Freiheit: Ein vergessener Zusammenhang. K. Vieweg & M. Winkler (yay. haz.). Paderborn.
12. Testa, Italo (200κ). “Selbstbewusstsein und Zweite σatur”. Hegels Phänomenologie des Geistes – Ein kooperativer Kommentar zu einem Schlüsselwerk der Moderne. K. Vieweg & W. Welsch (ed.). Frankfurt am Main: Suhrkamp.
13. Wang, Zhi Hue (2004). Freiheit und Sittlichkeit. Würzburg: Verlag Königshausen & σeumann. Elektronik Kaynak
14. Hogh, Philip. Zweite Natur: Kritische und Affirmative Lesarten bei John McDowell und Theodor W. Adorno. show/Zweite+Natur.+Kritische+und+affirmative+Lesarten+bei+John+McDowell+und+Theod or+W.+Adorno