SÜRDÜRÜLEBİLİR KENT İÇİ ULAŞIM POLİTİKALARI RAYLI SİSTEMLER ÖRNEĞİ

Öz

Sürdürülebilirlik kavramının her alanda etkin olmaya başlaması ile birlikte sürdürülebilir ulaşım kavramı da kentsel alanlar için önemli bir yol gösterici haline gelmiştir. Bu konuda son yıllarda önemli değişimler ve yeni yol haritaları gündeme gelmeye başlamıştır. Bu bağlamdan yola çıkılarak araştırmanın amacı, sürdürülebilir ulaşım politikaları kapsamında kent içi raylı toplu taşıma sistemlerinin Türkiye’nin metropol şehri olarak adlandırılan İstanbul ve Dünya’da kent içi sürdürülebilir ulaşım politikalarında başarılı olan Almanya Berlin örnekleri üzerinden karşılaştırılması yapılarak; yapılış, yapılış maliyeti, gelir-gider, kullanım, çeken ve çekilen araçlar ve bu araçların kıyaslanmasına dayalı yerleştirme açısından incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilirlik
• sürdürülebilir ulaşım
• kent içi raylı ulaşım sistemleri

SUSTAINABLE URBAN TRANSPORTATION POLICIES RAIL SYSTEMS EXAMPLE

Öz

The concept of sustainable transportation has become an important guide for urban areas as the concept of sustainability begins to become active in all areas. In recent years, important changes and new road maps have started to be brought to the agenda. In this context, the aim of the research in the context of sustainable transport policies on the basis of urban rail transport systems of the metropolitan city of Turkey, known as sustainable urban transport policies in Istanbul and Berlin Germany in the world who are successful by comparison with the samples; construction, construction costs, income-expense, handling, towing and towed vehicles and of these vehicles based on the comparison in terms of the placement were investigated.

Anahtar Kelimeler

• Sustainability
• sustainable transportation
• urban rail transport systems

Kaynakça

1. Akbaş, A., (2013), Türkiye’nin 2023 akıllı ulaşım vizyonu ve ulusal AUS mimarisinin geliştirilme yöntemi üzerine. %1 İçinde Toplu Ulaşım Haftası Transist 6. Ulaşım Sempozyumu Ve Fuarı Bildiriler Kitabı, İstanbul, İETT.
2. Arlı, V., (2010), Kent içi raylı sistemler. Marmara Kırtasiye Ve Yayıncılık. İstanbul.
3. Baraçlı, H., (2017), “İBB’nin akıllı şehir istanbul projesi kapsamında yürüttüğü çalışma ve uygulamalar”, İTÜ Vakıf Dergisi, 77, 44-50.
4. Batty, M., Axhausen, K. W., Giannotti, F., Pozdnoukhov, A., Bazzani, A., Wachowicz, M., ..., Portugali, Y., (2012), “Smart cities of the future”, The European Physical Journal Special Topics, 214(1), 481-518.
5. Baştürk, G., (2014), Kent içi raylı toplu taşıma sistemleri incelemesi ve dünya örnekleri ile karşılaştırılması, Ulaştırma ve Haberleşme Uzmanlığı Tezi, Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı, Ankara.
6. BBDC, (2017), Big Data Is A Big Deal, Erişim: http://www.bbdc.berlin/newsevents/blog-articles/#c1896 Erişim Tarihi: 07.04.2020.
7. BBDC, (2019), Mission, Erişim: http://www.bbdc.berlin/about-us/#c2050 Erişim Tarihi: 07.04.2020.
8. Boykova, M., Lina, I., Salazkin, M., (2016), “The smart city approach as a response to emerging challenges for urban development”. Foresight And STI Governance, 10(3), 65-75.

9. Brundtland, G. H., (1987), “Our common future—call for action”, Environmental Conservation, 14(4), 291-294. Cirit, F., (2014), Sürdürülebilir kentiçi ulaşım politikaları ve toplu taşıma sistemlerinin karşılaştırılması, Uzmanlık Tezi, T.C. Kalkınma Bakanlığı İktisadi Sektörler Ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü, Ankara. Durguter, H., (2012). “Kent modelleri ve sürdürülebilir kent yönetimi”. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature And History Of Turkish Or Turkic,7(3),1053-1065.
10. Egger, S., (2006), “Determining a sustainable city model”. Environmental Modelling & Software, 21(6), 12351246.
11. Eicher, A., (2015), “Nächste ausfahrt: Intelligente verkehrssysteme”, Gis.Business, 8- 13.
12. Ekşioğlu, A. Y. (2011), Kentsel yaşam kalitesi ve İstanbul örneği, Yüksek Lisans Tezi, M.Ü., Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
13. Elvan, L., (2017), “Akıllı şehirler”. İTÜ Vakfı Dergisi, (77), 6-9.
14. Ersin Ören, G., (2012), Kentsel yaşam kalitesi: Büyükçekmece örneğinde irdelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, M.S.G.S.Ü Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
15. Ezell, S., (2010), Intelligent transportation systems. The Information Technology & Innovation Foundation. Farr, D., (2008), Sustainable urbanism: Urban design with nature. Hoboken, John Wiley & Sons, Inc, New Jersey.
16. Ferro, E., Caroleo, B., Leo, M., Osella, M., Pautasso, E., (2013), The role of ICT in smart city governance. Business Model & Policy Innovation Unit, Istituto Superiore Mario Boella, Turin, Italy.
17. Goldman, T., Gorham, R., (2006), “Sustainable urban transport: Four ınnovative directions”. Technology In Society, 28(1), 261-273.
18. Gürlük, S., (2010), “Sürdürülebilir kalkınma gelişmekle olan ülkelerde uygulanabilir mi?”. Eskişehir Osman Gazi Üniversitesi İİBE Dergisi, 5(2), 85-99.
19. Hiremath, R. B., Balachandra, P., Kumar, B., Bansode, S. S., Murali, J., (2013), “Indicator-based urban sustainability-a review”. Energy For Sustainable Development, 17(6), 555-563.
20. BVG.De, (2020), Erişim: https://shop.bvg.de/index.php/tickets Erişim Tarihi: 07.04.2020.
21. Berlin.de, (2020), Erişim: https://www.berlin.de/ Erişim Tarihi: 07.04.2020.
22. Metro İstanbul, (2019), Erişim: https://www.metro.istanbul/content/assets/uploaded/genel%20tan%c4%b1t%c4%b1m%20katalo%c4%9fu.pdf Erişim Tarihi: 07.04.2020.
23. Metro İstanbul, (2019), Erişim: https://www.metro.istanbul/seferdurumlari/biletucretleri Erişim Tarihi: 07.04.2020.
24. The Online Etymology Dictionary, (2019), Erişim: https://www.etymonıine.com/ Erişim Tarihi: 07.04.2020. İstanbul Büyükşehir Belediyesi, (2019), Erişim: https://sehirharitasi.ibb.gov.tr/, Erişim Tarihi: 30.04.2020.
25. Kaçıral, S., (2007), Ankara ulaşım politikalarında sürdürülebilirlik: Batıkent-Kızılay metrosunun sosyal boyutuyla değerlendirilmesi, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
26. Kenanoğlu, M. E., Aydın, M., (2019). “Trafikte yaşanan dışsallıklara bir çözüm önerisi olarak akıllı ulaşım sistemleri: Çanakkale üzerine nicel bir araştırma”, Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(2), 193-208.
27. Kennedy, C., Miller, E., Shalaby, A., Maclean, H. Coleman, J., (2005), “The four pillars of sustainable urban transportation”, Transport Reviews, 25(4), 393-414.
28. Keskin, D., (2013), Kent içi raylı sistemlerde elektromekanik sistemler yatırım maliyeti, Yüksek Lisans Tezi, B.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
29. Kışla, R., (2019). Sürdürülebilir kentiçi ulaşım politikaları ve akıllı ulaşım sistemleri destekli paratransit modelleme, Yüksek Lisans Tezi, Y.T.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
30. Lesher, M., Gierten, D., Attrey, A., Carblanc, A., Ferguson, S., (2019). Going digital: Shaping policies, ımproving lives, OECD Directorate For Science, Technology And Innovation, Paris.
31. Liu, Z., Long, Z., Li, X., (2015), Maglev trains key underlying technologies. Springer Berlin/Heidelberg. Marans R. W., (2012), Quality of urban life studies: an overview and ımplications for environment-behaviour research. Procedia - Social And Behavioral Sciences, 35(2012), 9-22.
32. Neirotti, P., De Marco, A., Cagliano, A. C., Mangano, G., Scorrano, F., (2014), Current trends in smart city initiatives: some stylised facts. Cities, 38, 25–36.
33. Özbek, İ., (2011), Yerleşim yerlerinde trafiğin yaşam kalitesine etkileri: türkiye ve ingiltere karşılaştırması, Yüksek Lisans Tezi, Polis Akademisi Güvenlik Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
34. Özlü, T., Çağlak, S., Şamlıoğlu, H., (2014), Ardeşen (Rize) yöresi'nde teleferik kurulumu ve kullanımının sosyal hayata ve ekonomiye etkisi. Journal Of International Social Research, 7(34), 350-364.
35. Rahman, F., Kabir, A., (2010), Towards a sustşnable public transport system for Khulna city: Bangladesh. Conference On Technology & Sustainability In The Built Environment, 671-686.
36. Russo, F., Comi A., (2012), City charateristics and urban good movements: A way to environmental transportation system in a sustainable city. Procedia-Social And Behavioral Sciences, 39, 61-73.
37. Sapancalı, F. (2009), Toplumsal açıdan yaşam kalitesi. Altın Nokta Yayınları, İzmir.
38. Singapur, 2016, Erişim: https://www.google.com.tr/maps/place/singapur/@1.314,103.84425,10z/data =!3m1!4b1!4m5!3m4!1s0x31da11238a8b9375:0x887869cf52abf5c4!8m2!3d1.3520 83!4d103.819836 Erişim Tarihi: 22.04.2020.
39. Şen, H., Kaya, A., Alpaslan, B. (2018), “Sürdürülebilirlik üzerine tarihsel ve güncel bir perspektif”, Ekonomik Yaklaşım, 29(107), 1-47.
40. Tekeli, İ., (2010), Gündelik yaşam, yaşam kalitesi ve yerellik yazılar (1. Baskı), Tarih Vakfı Yurt Yayınları. Tumlin, J., (2012), Chapter 8 transit: Sustainable transportation planning, Wiley, New Jersey.
41. Venkataramanan, M., (2016), Smart cities will be necessary for our survival, .Erişim: https://www.wired.co.uk/article/smart-city-planning-permission .Erişim Tarihi: 25.04.2020.
42. Vuchic, V. R., (2015), 1. bölüm: Kent İçı̇ yolcu taşımacılığında modlar. İstanbul Ulaşım A.Ş. İstanbul. Wheeler, S. M., (2004), “Planning for sustainability: creating livable”. Equitable And Ecological Communities, 117-156, Routledge.
43. XSIGHTS, 2016. Akıllı kentler masabaşı araştırması-kamu teknoloji platformu, Erişim: https://www.xsights.co.uk/tr/xsights-akilli-sehir-cozumleri-5668 /Erişim Tarihi: 25.04.2020.
44. Yaman, Y. C., 2015. Integration and coordination between regional/urban plans and transportation plans: The Case Of The Rail Transit Investment In Gaziantep, Master Of Science Thesis, M.E.T.U., Ankara.